Οι προοδευτικοί, οι θεούσες και το “Καλούς απογόνους”

Marios Frixou, right, and Fanos Eleftheriades smile during their wedding ceremony at the Nicosia District Office in the capital of the Mediterranean island of Cyprus, Friday, March 4, 2016. Cyprus’ first gay couple to go public with their wedding on this east Mediterranean island nation say they’ve done so to give courage to other gay couples to shed fears of derision and shame. (AP Photo/Petros Karadjias)

Με τις ευχές των δικών τους ανθρώπων αλλά και πολλών φίλων τους, το γκέι ζευγάρι Φάνος και Φροίξος αντάλλαξαν όρκους αιώνιας αγάπης και με τρόπο μάλιστα παραδοσιακό.

Εδώ και πολλούς μήνες, διαφήμιζαν μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την ομορφότερη μέρα της ζωής τους, την ημέρα του γάμου τους.

Πόσο διχάστηκαν όμως αυτοί οι οποίοι θέλησαν να τους ευχηθούν;

Ασφαλώς και δεν μιλώ γι’ αυτούς που παρευρέθηκαν στον γάμο και ακολούθως στο γλέντι. Αυτοί γνώριζαν γιατί ήταν εκεί.

Μιλώ για όλους, όσοι μέσω του Facebook, έσπευσαν να συγχαρούν με πραγματικά προφίλ και αυτούς οι οποίοι εξέφραζαν ευχές τύπου «να ζήσετε και καλούς απογόνους».

Υπάρχει ασφαλώς και άλλη μια ομάδα πολιτών, οι οποίοι, θα ήθελαν να εκφραστούν, αλλά φοβήθηκαν την μη ανωνυμία.
Δεν θα κρίνω κανέναν. Ζούμε άλλωστε στο 2016.

Η προσωπική επιθυμία του καθενός, έχει να κάνει μόνο με τον ίδιο και η κοινωνία είναι ίσως καιρός να το εμπεδώσει και αποδεχτεί πλήρως.

Το τι είναι καλό και τι είναι κακό δεν αφορά κανέναν, όσο δεν στρέφεται έστω και ως σκέψη, εναντίον του.

Αυτό που ίσως έχει παρεξηγηθεί πολύ, είναι η διαφήμιση της ιδιαιτερότητας, σεξουαλικότητας, γκέι ζωής κλπ.

Αν ρωτήσεις κάποια θεούσα, δηλαδή κάποιον ή κάποια βαθιά θρησκευόμενους, το λιγότερο που θα σου πουν για τον γάμο των Φρίξου και Φάνου είναι ότι ο θεός θα ρίξει φωτιά και θα μας κάψει! «Ο Θεός έκανε τον άντρα και τη γυναίκα, δεν έκανε την άντρα τον γυναίκα και τους γκέι»

Η άλλη πλευρά μπορεί ασφαλώς ν’ αντιτάξει ότι ο Θεός δεν έκανε ούτε τον τροχό, τα σπίτια, τα αναψυκτικά, τους δρόμους, τα αεροπλάνα, τα πλοία και ευτυχώς οι άνθρωποι εξελίχθηκαν χωρίς τη βοήθεια του θεού, ξεπέρασαν αυτά που «δημιούργησε» και έτσι δεν ζούμε πια στις σπηλιές. Εκεί δηλαδή όπου πολλοί συνάνθρωποί μας εμφανώς ανήκουν, ακόμα και σήμερα.

Εκτός από τη θρησκευτική άποψη, υπάρχει και η επιστημονική για έναν γάμο μεταξύ δύο γκέι προσώπων, η οποία στηρίζεται στο περιβόητο «Η ομοφυλοφιλία δεν είναι στη φύση μας».

Κατ’ αρχήν, εκτός από το πράσινο χαλί που απλώνει κάθε άνοιξη η φύση, κανείς δεν ξέρει ακριβώς τι ορίζεται ως «φύση» κάθε φορά που κάποιος την επικαλείται.

Οι άνθρωποι που ξεστομίζουν αυτή την φράση δεν διαφέρουν από τους θεοσεβούμενους και θεοφοβούμενους και σίγουρα, θα δυσκολευτούν πολύ να καταλάβουν, πως αν σκεφτούμε τον άνθρωπο ως μέρος μιας κάποιας «φύσης» τότε ό,τι κάνει (ακόμα κι αυτά που σε κάποιους φαίνονται «αφύσικα») είναι και αυτά «φύση».

Υπάρχουν όμως και οι ρεαλιστές – πραγματιστές που λιβανίζουν το «Αν ήμασταν όλοι ομοφυλόφιλοι θα εξαφανίζονταν το ανθρώπινο είδος».
Αυτοί ίσως να είναι ακόμα πιο βαθιά νυχτωμένοι διότι δεν γνωρίζουν πως οι ομοφυλόφιλοι έχουν τη βιολογική δυνατότητα να κάνουν παιδιά!

Το ότι, εξαιτίας της πνευματικής τους κατάστασης, οι άνθρωποι αυτοί είναι πολύ πιθανό να πιστεύουν ότι τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός με ξεπερνά.
Υπάρχουν και αυτοί που αποτελούν και την συντριπτική πλειοψηφία της Κύπρου και προβάλλουν το περιβόητο «Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους γκέι…»

Ασφαλώς όμως μαζί με το δεν έσω πρόβλημα ακολουθεί και η λέξη «αλλά».
Ακόμη και χωρίς το αλλά όμως, η φράση φανερώνει πως ο εν λόγω συνάνθρωπος μας αντιλαμβάνεται τους γκέι ως κάτι εντελώς ξεχωριστό από όλους τους υπόλοιπους «κανονικούς» ανθρώπους.

Ας πούμε, ως κάποιου είδους αρρώστους με τους οποίους –χάρη στην καλή του την καρδιά– δεν έχει κανένα πρόβλημα. Κάτι δηλαδή σαν «δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους άντρες που τους αρέσουν οι γυναίκες», ή «δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους που είναι ανάμεσα στο 1,65 και το 1,95».

Υπάρχει και η παιδοψυχολογική άποψη του «Δεν έχω πρόβλημα να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι αλλά δεν πρέπει να κάνουν ή να υιοθετούν ή να μεγαλώνουν παιδιά. Τα παιδιά για να μεγαλώσουν σωστά χρειάζονται και μπαμπά και μαμά».

Αυτή η φράση είτε κάποιος την κρίνει σωστή είτε λανθασμένη χρησιμοποιείται άραγε και όταν γίνεται λόγος για μονογονε’ι’κές οικογένειες;

Αν το παιδί όντως κινδυνεύει μεγαλώνοντας χωρίς μαμά ή μπαμπά, πρέπει,το συντομότερο δυνατόν, τα παιδιά που μεγαλώνουν με ένα γονιό να τεθούν υπό την προστασία της πρόνοιας και από εκεί να δοθούν σε ετερόφυλα ζευγάρια;

Έτσι θα μεγαλώσουν σωστά και θα γίνουν υγιείς και ισορροπημένοι άνθρωποι;

Στην τελική «Ο καθένας πρέπει να είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει στο κρεβάτι του»

Κρατίνος

Comments

via Facebook