Pride Parade και Νομοσχέδιο Ομο-Υποκρισίας

Πολλά έχουν ακουστεί τις τελευταίες μέρες για το νομοσχέδιο αυτό της ομοφοβίας.

Θυμάμαι εκείνη την παρέλαση κοντά στις Ευρωεκλογές… Παρέλαση οι ομοφυλόφιλοι, παρέλαση μαζί τους και οι υποψήφιοι. Στο τέλος τι έγινε; Κατάφεραν να ψηφίσουν ένα νομοσχέδιο για τη συμβίωση το οποίο κατά την άποψή μου ενισχύει ακόμα περισσότερο την υποκρισία της κοινωνίας. Εάν αυτός ο λαός, εάν αυτό το κράτος δεν αποδεχθούν ότι ΟΛΑ τα ανθρώπινα δικαιώματα θα πρέπει να τα δικαιούνται και να τα απολαμβάνουν ΟΛΟΙ οι άνθρωποι, θα είμαστε πάντα ένας λαός χωρίς παιδεία. Μην αρχίσω τώρα να αραδιάζω ποια δικαιώματα συγκεκριμένα εννοώ γιατί κάποιους θα τους πιάσει καρδιακό Τρίτη πρωί που είναι…

Εγώ με όλο το σεβασμό θα διαφωνήσω με το νομοσχέδιο αυτό που θέλουν να περάσουν για την ποινικοποίηση του… “bullying”. Όχι γιατί είμαι υπερ όλων αυτών των αστείων και δήθεν «ηθικών» ανθρώπων που τη μέρα βρίζουν με τα χειρότερα λόγια αυτούς τους συνανθρώπους τους, ενώ το βράδυ περνούν ώρες στις διάφορες ιστοσελίδες ηδονιζόμενοι με λεσβίες. Διαφωνώ γιατί είμαι λίγο πιο ρομαντικός…

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που δεν βρίζει, όχι γιατί θα πάει δικαστήριο, αλλά γιατί έχει την παιδεία, την κουλτούρα και την ωριμότητα να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα.

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που αποδέχεται τον ομοφυλόφιλο και την ίδια ώρα απευθύνετε στην οικιακή βοηθό με το όνομά της και όχι με το «Ρα» «τζίνη» «η μαυρού» και την αντιμετωπίζει σαν εργάτη και όχι σαν δούλα.

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που δεν φορά φουστανέλλες κάθε που θα δει μια επιταγή εκδομένη σε αλλοδαπό και χωρίς να το ψάξει ξεκινά το βρισίδι.

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που βλέπει τα παιδιά που έχουν πρόβλημα και δεν τα αποκαλεί καθυστερημένα…

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που τα αυτοκίνητά μας δεν τα παρκάρουμε στις θέσεις αναπήρων…

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία που τα παιδιά μεγαλώνουν και καλλιεργούνται στο να αγκαλιάζουν τη διαφορετικότητα…

Θέλω να ζήσω σε μια κοινωνία με αρχές, όχι με φοβίες και νόμους. Και τι έγινε; Το ψηφίσαμε και καθαρίσαμε; Το ψηφίσαμε και ξαφνικά γίναμε όλοι άνθρωποι απο μισάνθρωποι; Το να φτιάξεις νόμους είναι εύκολο. Το να καλλιεργήσεις ανθρώπους είναι δύσκολο. Όμως εκεί είναι η μαγκιά. Εκεί είναι η μαγεία. Εκεί είναι η πεμπτουσία της ανθρωπιάς. Εκεί είναι η πρόοδος. Εκεί είναι αγαπητέ φίλε τα “παπάρια της ψυχής” που ποιητικά αποκάλεσες.

Αλλάξετε και σχίστε τα βιβλία τα οποία διδάσκετε στα σχολία. Εντάξετε μέσα πραγματικά και ουσιαστικά την διαφορετικότητα. Όλων των ειδών τις διαφορετικότητες. Τη διαφορετικότητα των γκέι, των μεταναστών, των μαύρων, των άσπρων, των μπάσταρδων, των μουσουλμάνων, των άθεων, των τρανσέξουαλ, των ανάπηρων, των δυσλεκτικών, των τραυλών…των ΑΝΘΡΩΠΩΝ.

Αγκαλιάστε αυτές τις αρχές στα σχολεία σας. Αγκαλιάστε αυτές τις αρχές στις οικογένειές σας. Αγκαλιάστε αυτές τις αξίες στη καθημερινότητά σας. Ίσως τότε να μπορούμε να πούμε ότι έχουμε κοινωνία…

Διογένης