Έχει καιρό να ασχοληθώ είτε με τον Αρχιεπίσκοπο είτε με την Ιερά Σύνοδο. Είπα στον εαυτό μου θα φανείς δυνατός και θα αντέξεις. Ο Τελευταίος Πειρασμός όμως, με τον αφορισμό δεν μπορεί να με αφήσει αδιάφορο.
Αδιάφορο σίγουρα με αφήνει ο Πιτσιλλίδης. Ένας πολύ μορφωμένος άνθρωπος, ο οποίος όμως δεν κατάλαβα ακόμα εάν είναι δημοσιογράφος, πολιτικός ή θεολόγος. Ένας άνθρωπος του οποίου ο αφορισμός ήταν το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να του προσφέρει η Ιερά Σύνοδος, αφού τον έκαμαν ακόμα μεγαλύτερη φίρμα. Ακόμα περισσότερες τηλεοπτικές εμφανίσεις θα ακολουθήσουν, ακόμα μεγαλύτερες οι πιθανότητες του να παραμείνει στο προσκήνιο και να διεκδικήσει κάτι με αξιώσεις στις επικείμενες εκλογές.
Αδιάφορο όμως δεν με αφήνει καθόλου η Ιερά Σύνοδος. Γιατί ζούμε σε μια κοινωνία την οποία περιβάλλει σαν οξυγόνο ο Χριστιανισμός για αιώνες. Και ενώ μας περιβάλλουν σαν οξυγόνο γύρω μας οι αξίες του Χριστιανισμού, εντούτοις, εμείς επιμένουμε να αναπνέουμε των αμφίων τα αέρια.
Σε κάθε γειτονιά της Κύπρου κτίζονται εκκλησίες. Μεγαλοπρεπείς, με πανάκριβες τοιχογραφίες, ρουμπινικέντηντα ράσα, διαμαντοστόλιστες εικόνες, θεόρατα καμπαναριά και επιβλητικούς ολοκρύσταλλους πολυελαίους. Η Αγία Γραφή τυπωμένη σε διαφόρων μεγεθών το δέσιμο, αλλά και σε ηλεκτρονική μορφή για να ικανοποιήσουν όλων τις ανάγκες.
Οι σύγχρονοι εκπρόσωποι των αξιών του Χριστιανισμού, έχουν μετατρέψει την Εκκλησία σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης (ΛΤΔ). Με ξενοδοχεία, μετοχές, αξιόγραφα, Τράχωνες, ιερές κολυμβήθρες όχι για βαπτίσεις αλλά για την Ιερή σπονδυλική στήλη του Αρχιεπισκόπου. Με ένα στόλο απο λιμουζίνες και αποθήκες ολόκληρες με ολόχρυσα σκήπτρα.
Παρά τα ανωτέρω, η κοινωνία μας σαν εργοστάσιο επεξεργασίας αποβλήτων, έχει πνίξει με την μπόχα του, την κάθε ιερή και πανανθρώπινη αξία του Χριστιανισμού. Με καθημερινές συλλήψεις αναίσχυντων παιδόφιλων, βιαστών, εμπρηστών, κουμαρόφατσων και πάσης φύσεως εγκληματιών.
Αν σήμερα κατέβαινε ο Χριστός και περπατούσε σε αυτά τα δρομάκια της σύγχρονης εμετικής πραγματικότητας, αντί να τον σταύρωναν θα αυτοκτονούσε από απελπισία. Γιατί θα συνειδητοποιούσε ότι οποιαδήποτε Του προσπάθεια, θα ήταν επι ματαίω.
Αλήθεια κύριοι της Ιεράς Συνόδου; Πόσους παιδόφιλους αφορίσατε φέτος; Πόσους βιαστές; Πόσους εξ αυτών που κτυπούν τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους; Πόσους κλέφτες που κατάστρεψαν οικονομικά αυτό το τόπο αφορίσατε; Πόσους εμπόρους ναρκωτικών καθίσατε στο σκαμνί της ιεράς συνόδου; Τον Βέργα μήπως τον αφορίσατε;
Εφόσον όλους τους ανωτέρω δεν τους αφορίσατε, διερωτώμαι πραγματικά γιατί η κοινή γνώμη έπρεπε να ασχοληθεί τόσο μαζί σας όσο και με το Πιτσίλλιδη; Θεωρείτε ότι ο λαός έχει πλέον την υπομονή και την διάθεση να ασχολείται με ντίβες;
Τραγικές φιγούρες αυτής της άθλιας σαπουνόπερας που παίζετε, κάποιοι ρασοφόροι ιδεολόγοι κήρυκες, σε ορισμένα χωριά και κάποιες ξεχασμένες εκκλησίες. Οι οποίοι εξακολουθούν να αγωνίζονται για να μεταλαμπαδεύσουν τις πανανθρώπινες αξίες της αγάπης, της τιμιότητας, του σεβασμού, της ταπεινοφροσύνης. Αλλά από τη μπόχα των αερίων σας ελάχιστοι θα μπορέσουν να αναπνεύσουν το οξυγόνο της λύτρωσης.
Και αφού σήμερα είναι Κυριακή…καλή Δευτέρα Παρουσία κύριοι.
Σπάρτακος