Ακούγεται περίεργο και παλαιότερα μπορεί απλώς να τα διαβάζαμε αλλά να μην δίναμε σημασία.
Όσο περνούν τα χρόνια, οι άνθρωποι χάνουν τις εργασίες τους, μειώνονται οι μισθοί και στην αντίπερα όχθη, κατασκευάζονται περισσότερα ρομπότ και όσο περισσότερα κατασκευάζονται τόσο πέφτει και η τιμή τους.
Υπάρχει κάτι που δεν καταλάβατε;
Το αποτέλεσμα στο οποίο οδηγείται ο πλανήτης των εργαζομένων είναι συγκεκριμένο.
Προβλέψεις μάλιστα της βρετανικής εταιρείας Boston Consulting Group, αναφέρουν ότι μέχρι το 2025 το ένα τέταρτο των εργαζομένων θα έχει αντικατασταθεί από «έξυπνο» λογισμικό, ή ρομπότ.
Αυτό που κάποτε θεωρούσαμε ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας και έχει εμπνεύσει την κινηματογραφική βιομηχανία, δεν είναι τόσο μακριά, όσο θέλουμε να πιστεύουμε, με την εισβολή μηχανών στον χώρο της εργασίας να δείχνει αναπόφευκτη.
Μελέτες μάλιστα, αναφέρουν ότι υπάλληλοι γραφείου που ασχολούνται με δουλειές ρουτίνας, θα μπορούσαν εύκολα να αντικατασταθούν από κάποιο λογισμικό που έχει δημιουργηθεί για αυτόν ακριβώς τον σκοπό.
Στην Κίνα, σύμφωνα με το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC, οι εργαζόμενοι ήδη κατασκευάζουν ρομπότ τα οποία στη συνέχεια θα τους αντικαταστήσουν στις δουλειές τους.
Συγκεκριμένα, σε εργοστάσιο που ανήκει σε εταιρεία τεχνολογίας, στην πόλη Ντονγκουάν, βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η διαδικασία αντικατάστασης του προσωπικού αποκλειστικά με ρομπότ.
Στόχος της εταιρείας είναι να μειώσει το προσωπικό των 1.800 εργαζομένων κατά 90 τοις εκατό.
Δυστυχώς, η ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας έχει κάνει τη ζωή των ανθρώπων περισσότερο συναρπαστική αλλά παράλληλα και πιο περίπλοκη με τα σενάρια των κινηματογραφικών ταινιών επιστημονικής φαντασίας να φαντάζουν ολοένα και πιο ρεαλιστικά.
Στην Κύπρο, οι εργαζόμενοι, πλην των κυβερνητικών, τραπεζικών και κάποιων άλλων “καρεκλοκενταυρικών” ουδέποτε απολάμβαναν τα δικαιώματα που έπρεπε αλλά επειδή οι μισθοί ήταν καλοί, διαμαρτυρία δεν υπήρχε. Η δουλειά των συντεχνιακών ήταν τόσο εύκολη, που όταν άκουγες συντεχνιακό, νόμιζες ότι πρόκειται για κατι περισσότερο από έναν δημόσιο υπάλληλο, διότι ο έμμισθος, από όποια πλευρά και να το δει κάποιος, είναι έμμισθος.
Την τελευταία τριετία άρχισαν τα δύσκολα για τους συγκεκριμένους οι οποίοι, όμως, τώρα έχουν πραγματικό ρόλο να διαδραμματίσουν. Τώρα που οι συμπατριώτες μας χάνουν κάθε μέρα τη δουλειά τους. Τώρα που οι εργοδότες έχουν αποθρασυνθεί και ζητούν αίμα για να πληρώσουν. Τώρα που οι εργοδότες εκμεταλλεύονται τα πάντα, προκειμένου να έχουν όσα γίνεται περισσότερα και να πληρώνουν όσο γίνεται λιγότερα.
Το μόνο που δεν θα ήθελα να δω ποτέ, αφού φαίνεται ότι τον ρομπτικό ανταγωνιστή στη δουλειά μου δεν θα τον αποφύγω, είναι και ρομποτικό συντεχνιακό. Αυτό εν αντέχεται με τίποτα.
Κρατίνος