Το γκριζόμαυρο, όπως διαμορφώνεται, τοπίο στην Ελλάδα, οδηγεί σε ακόμη πιο τραγικές στιγμές τους πολίτες.
Η υπερηφάνεια που ένιωθαν, ειδικά οι Αθηναίοι και δικαίως, διότι έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο, έχει μετατραπεί σε πλήρη εσωστρέφεια.
Η ανέχεια, η φτώχεια, τα συσσίτια που μοιράζονται σε διάφορα σημεία της πρωτεύουσας, θυμίζουν Σοβιετική Ένωση, με ουρές έξω από τις τράπεζες, ουρές για τρόφιμα, ρούχα και φάρμακα.
Ο περήφανος Έλληνας, σκυφτός κάθε βράδυ στην αναζήτηση τροφής από κάδο απορριμμάτων, θα μπορούσε να ήταν κάλλιστα ο πηχυαίος τίτλος εφημερίδας. Το αντικείμενο, όμως , δεν πουλά όταν πρόκειται για τον κανόνα και όχι την εξαίρεση.
Το χειρότερο που μπορώ να φανταστώ και εύχομαι να διαψευστώ είναι ότι το τρίτο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις μνημόνιο, με τα νέα οδυνηρά μέτρα λιτότητας, θα εξαφανίσει τους καταναλωτές και θ’ αυξήσει ακόμη περισσότερο τους ζητιάνους.
Οι ιστορίες ανθρώπινου πόνου και φτώχειας καθημερινές. Ευχή όλων οι αποφάσεις, που θα ληφθούν να είναι τέτοιες, ώστε να μην τις καταστήσουν μόνιμες.
Δεν το αξίζει η Ελλάδα. Δεν το αξίζουν οι Έλληνες….
Κρατίνος