Το Κολοσσαίο γέμισε αίμα. Απανωτές συλλήψεις. Ηχηρά ονόματα κάθονται στο εδώλιο. Βουλευτές, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας, Δήμαρχοι, Δημοτικοί Σύμβουλοι, Δικηγόροι, Τραπεζίτες, υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη, πρώην Υπουργοί, Κυβερνητικοί, Δημοτικοί Εργάτες και ο κατάλογος της φερόμενης διαπλοκής δεν πάει να τελειώσει. ΣΑΠΑ, ΣΑΛ, ΤΕΠΑΚ, CYTA και όλες οι συντομογραφίες περνούν και φιλτράρονται από τα δικαστήρια. Αυτή η λίστα θα μεγαλώσει σαν θα τελειώσουν και οι έρευνες για την οικονομία.
Υπάρχει όντως μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων που ανέμεναν αυτή την εξέλιξη με ανυπομονησία. Ανέμεναν κάποτε σε αυτό τον δύσμοιρο τόπο να έρθει η κάθαρση, η Κυβερνητική και Θεσμική εξυγίανση.
Σε τι είδους κοινωνία όμως έχουμε μετατραπεί; Μια κοινωνία κανίβαλων. Που πλέον δεν συγκινείται κανένας μας και σαν αιμοβόρα ζώα αναζητούμε τον επόμενο διεφθαρμένο. Καθήμενοι στους καφενέδες του χωριού παίζουμε τάβλι και πρέφα απαξιώνοντας την πολιτική και αποδίδοντάς της την καταστροφή αυτού του τόπου. Δεν έχουμε άδικο.
Εγώ όμως χόρτασα αίμα, βαρέθηκα και κουράστηκα να βλέπω όλους αυτούς τους καρεκλολάγνους, καρεκλοκένταυρους, μωροφιλόδοξους να προσάγονται στα δικαστήρια, αναζητώ την ελπίδα.
Αναζητώ να βγει προς την επιφάνεια η άλλη Κύπρος. Αυτή της καινοτομίας, του μόχθου, του οραματισμού, αναζητώ την ελπίδα.
Αναζητώ την εστίαση των φακών όλων μας σε εκείνα τα μέτρα και πρωτοβουλίες για να κτίσουμε πάνω στα συντρίμμια, αναζητώ την ελπίδα.
Στα βουρκωμένα μάτια του γονιού που δεν μπορεί να βοηθήσει καθόλου τα παιδιά του, αναζητώ την ελπίδα.
Στα νέα παιδιά που έρχονται από τα πανεπιστήμια και μας κοιτάζουν με ένα ύφος απλανές και προβληματισμένο, αναζητώ την ελπίδα.
Στα μάτια του κουρεμένου που τον γονάτισαν για να σώσουν τους ελέφαντες, αναζητώ την ελπίδα.
Στα καταστήματα που γράφουν πάνω «ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ», αναζητώ την ελπίδα.
Στο λογαριασμό της τράπεζας που υποθηκεύσαμε όλο μας το μέλλον και χάσαμε ήδη όλο μας το μεδούλι, αναζητώ την ελπίδα.
Στου γεωργού τη σοδιά που παραμένει απούλητη, αναζητώ την ελπίδα.
Στις ουρές των ανέργων που περιμένουν να πάρουν ένα κομμάτι ψωμί, αναζητώ την ελπίδα.
Στο βλέμμα της μάνας που περιμένει ώρες στην αναμονή του νοσοκομείου γιατί δεν μπορεί πλέον να πληρώσει επίσκεψη σε ιδιώτη, αναζητώ την ελπίδα.
Στους χιλιάδες που φοβούνται να παν δικαστήριο για να μην πληρώσουν δικηγόρους, αναζητώ την ελπίδα.
Στους εκατοντάδες που προσάγονται στα δικαστήρια για μη πληρωμή ΦΠΑ ή κοινωνικών ασφαλίσεων, αναζητώ την ελπίδα.
Στους εργάτες που τρων το λιοπύρι για να πάρουν μισό μεροκάματο αναζητώ την ελπίδα.
Στων διαλυμένων επιχειρηματιών το βλέμμα που δεν κρατούν χρήματα να βάλουν βενζίνη αναζητώ την ελπίδα.
Στον κουστουμαρισμένων την άδεια τζέπη, αναζητώ την ελπίδα.
Αναζητώ την ελπίδα, ΑΝΑΖΗΤΩ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ, αναζητώ την ελπίδα…
Καλλιεργήστε κύριοι την ελπίδα, τη θέληση, την όρεξη, τον ζήλο, τον οραματισμό… Κουράστηκα σκάνδαλα… Μαύρισε η ψυχή μου… Χάθηκε η όρεξή μου… Αναζητώ την ελπίδα…
Διογένης