Δεν είναι η πρώτη φορά, που χρησιμοποιήθηκε ως δέλεαρ, η επιστροφή της Αμμοχώστου και των Βαρωσίων στους νόμιμους κατοίκους τους.
Ωστόσο, ουδέποτε υπήρξε ειλικρινής αυτή η κίνηση από πλευράς Τούρκων.
Σήμερα επιχειρείται, όσο ποτέ, μια κατάφορη παραπλάνηση από την δική μας πλευρά, εφόσον η υποχρέωση της Τουρκίας μετατρέπεται σε …μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης, που αν πραγματοποιηθεί, θα εξασφαλίσει την αναγνώριση που επιδιώκουν οι Τούρκοι.
Για να έχουν οι ομιλίες, οι δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών και οι διακηρύξεις αυτών των ημερών νόημα και χρησιμότητα, πρέπει να εμπεριέχουν και το στοιχείο της αυτογνωσίας και της κριτικής.
Πρέπει να κοιτάξουμε τις πραγματικότητες κατάματα, να τις συζητήσουμε με ειλικρίνεια, να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και ενωμένοι να αγωνιστούμε, για να ξεπεράσουμε το παρελθόν μας.
Καταρχήν, η επιστροφή των Βαρωσίων εκκρεμεί από τις 11 Μαΐου του 1984. Το ψήφισμα 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας θεωρεί απαράδεκτες τις απόπειρες εγκατάστασης μέρους των Βαρωσίων από άτομα, που δεν είναι νόμιμοι κάτοικοί του και καλεί να μεταφερθεί η διοίκηση της περιοχής αυτής στα Ηνωμένα Έθνη.
Άρα η επιστροφή των Βαρωσίων είναι υποχρέωση της Τουρκίας και όχι… μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης.
Το κυπριακό είναι πιο απλό από όσο φαντάζει. Αποχώρηση όλων των κατοχικών στρατευμάτων και εποίκων και επιστροφή όλων των προσφύγων στις κλεμμένες περιουσίες τους.
Αυτό είναι το ΚΥΠΡΙΑΚΟ και λύνεται αυτόματα.
Παρόλα αυτά πρώτο μέλημα μας σήμερα είναι κάπου εκεί κοντά στο διάβα να ικανοποιηθούμε και ολίγον εμείς!
Οι Τούρκοι, πάντως, πανηγυρίζουν αυτή τη στιγμή και εύχονται να μην χαθεί τέτοια ευκαιρία.
Ας κρατήσουν μια πισινή όσοι θα διαπραγματευτούν τη λύση του κυπριακού, με την επανέναρξη των συνομιλιών.
Φήμη