Πριν μερικά χρόνια θυμάμαι, ότι ερευνητές εισηγήθηκαν ότι ενδεχομένως κοντά στη Κύπρο να βρίσκεται η χαμένη Ατλαντίδα. Τα τελευταία χρόνια άρχισα να καλλιεργώ τη σκέψη, ότι και η Κύπρος έχει πάρα πολλά χαρακτηριστικά με την βουλιαγμένη πεντάμορφη και θρυλική πόλη. Όχι για τις φυσικές καλλονές αυτού του τόπου, με τις παραλίες μας, την ιστορία μας και την γενικότερη ομορφιά μας. Αλλά γιατί και εμείς νομίζω σε κάποια φάση θα βουλιάξουμε στον ωκεανό και θα χρειαστούν χιλιάδες χρόνια να μας εντοπίσουν.
Γιατί η σαθρότητα ενός συστήματος που καλλιεργήθηκε μετά την Ανεξαρτησία μας, μόνο αν μας βουλιάξουν μπορεί να ανατραπεί.
Η σελίδα μας δέχθηκε καταγγελία από επαγγελματία, ότι υπέβαλε αίτηση στα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών για εγγραφή μιας..εταιρείας. Μιας απλής εταιρείας για σκοπούς δραστηριοποίησης κάποιων ξένων επενδυτών στη Κύπρο. Σε αυτό το πολύπλοκο αίτημα, την εγγραφή μιας απλής εταιρείας, ο αιτητής περιμένει 2 εβδομάδες για να του πουν από τα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών εάν υπάρχει άλλη εταιρεία με αυτό το όνομα και να του εγκρίνουν το προτεινόμενο για την δική του. Τόσο απελπίστηκαν οι άνθρωποι που από την περασμένη Τετάρτη παίρνουν καθημερινά δεκάδες τηλέφωνα στα γραφεία του Εφόρου για να ρωτήσουν προς τι η καθυστέρηση και κανένας δεν απαντά. Αντιληφθείτε το απλό. Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Δευτέρα, Τρίτη. 5 μέρες τηλεφωνούν και δεν απαντά κανένας!
Δεν μας έφτανε που διώξαμε αρκετούς επενδυτές γιατί η κρατική μας μηχανή θυμίζει φορτηγό που ένας λαός από πίσω το σπρώχνει μπας και ξεκινήσει. Δεν μας έφτανε που άλλους τόσους τους κουρέψαμε. Δεν μας έφτανε που όποιος ξένος επενδυτής πατήσει το πόδι του σε αυτά τα ιερά χώματα της τράμπας, προσπαθούμε να του πωλήσουμε κοπριά για χρυσάφι, έχουμε και τα γραφεία του Εφόρου Εταιρειών να αδυνατούν να απαντήσουν σε ένα τηλεφώνημα.
Ζούμε σε ένα μπάχαλο που θέλουμε να ονομάζουμε Κυπριακή Δημοκρατία, σε ένα μπουρδέλο που κτίσαμε από το 1960.
Κάποιος θα ανέμενε μετά τα τραγικά γεγονότα του 2013 που μας έφτυσε το παγκόσμιο και μας γονάτισαν οι τοκογλύφοι, ότι οι υπηρεσίες του κράτους ιδιαίτερα υπηρεσίες όπως αυτή του Εφόρου Εταιρειών που εκ της φύσεως της είναι εκεί για νέες εταιρείες και άρρηκτα συνδεδεμένη με την επανεκκίνηση της οικονομίας, θα δούλευε καλύτερα και από την πιο ικανή ιδιωτική επιχείρηση.
Κάποιος θα ανέμενε αιτήσεις για νέες εταιρείες ότι θα διεκπεραιώνονταν όχι σε μια μέρα, αλλά σε μια ώρα. Για να δείξουμε σε όλο τον κόσμο ότι αντιληφθήκαμε την πατσαρκά που φάγαμε και προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι.
Για αυτό σας λέω…καλύτερα να βουλιάξουμε σαν την Ατλαντίδα, μόνο έτσι θα έχουμε σωτηρία σαν τόπος. Όσες καταστροφές και αν πάθουμε, δεν μαθαίνουμε. Δεν βελτιωνόμαστε. Τουναντίον γινόμαστε χειρότεροι.
Έντιμε κ. Υπουργέ Εμπορίου. Αναμένουμε την αντίδρασή σας.
Σπάρτακος