Κατάλογο που περιλαμβάνει έντεκα μέτρα που θα επιτρέψουν στο κράτος να καταργήσει τον φόρο ακίνητης ιδιοκτησίας ανακοίνωσε σήμερα ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου. Εισηγήσεις για Σημεία Περικοπών:
1. Επιτόκιο που καταβάλλει το κράτος σε απαλλοτριώσεις και άλλες οφειλές. Το κράτος καταβάλλει διάφορα επιτόκια επί των οφειλών που χρωστά σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Για απαλλοτριώσεις ακινήτων το επιτόκιο είναι 3%, ενώ άλλες οφειλές που καθορίζονται με διάταγμα καθώς επίσης οι επιστροφές ΦΠΑ φέρουν επιτόκιο 4%.
Με βάση στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα καταθετικά επιτόκια στην Κύπρο τον Μάιο του 2016 διαμορφώθηκαν στο 1,49%. Με νομοθετική ρύθμιση του θέματος θα μπορούσαμε να τροποποιήσουμε το επιτόκιο που καταβάλλει το κράτος για τις οφειλές του, ώστε να είναι συνδεδεμένο με τις πραγματικότητες στην αγορά και το κράτος να πληρώνει ένα δίκαιο και ομοιόμορφο αντίτιμο. Για παράδειγμα θα μπορούσε να χρεώνεται το μέσο επιτόκιο που επικρατεί στην αγορά, το οποίο ανακοινώνεται από την Κεντρική Τράπεζα σε μηνιαία βάση, συν κάποιο περιθώριο π.χ. 0,5%.
Με εφαρμογή της πρακτικής αυτής, στις παρούσες οικονομικές συνθήκες θα μπορούσε να επιτευχθεί μια μείωση της τάξης των 1,01 ποσοστιαίων μονάδων στους τόκους που πληρώνει το κράτος για απαλλοτριώσεις ενώ για άλλες οφειλές και επιστροφές ΦΠΑ η εξοικονόμηση ανέρχεται σε 2,01 ποσοστιαίες μονάδες. Με δεδομένο ότι το κράτος έχει να πληρώνει περίπου 500 εκ. ευρώ μόνο για απαλλοτριώσεις, η ετήσια εξοικονόμηση δύναται να ανέρχεται σε 5,1 εκ. ευρώ. Άλλη επιλογή που έχουμε είναι η χρησιμοποίηση ως επιτόκιο βάσης το ετήσιο euribor, που τώρα είναι -0,06% συν κάποιο λογικό περιθώριο π.χ. 1,5% ή 2%. Δηλαδή, με μια τέτοια εξέλιξη η μείωση θα ήταν της τάξης των 1,56 ή 1,06 ποσοστιαίων μονάδων στο επιτόκιο για απαλλοτριώσεις, με ετήσια εξοικονόμηση της τάξης των 7,8 εκ. ευρώ ή 5,3 εκ. ευρώ αντίστοιχα, μόνο για αυτές τις οφειλές. Για άλλες οφειλές και επιστροφές ΦΠΑ η μείωση στο επιτόκιο θα είναι της τάξης των 2,56 ή 2,06 ποσοστιαίων μονάδων αντίστοιχα.
2. Ενοίκια που καταβάλλει το κράτος. Το κράτος σε ετήσια βάση πληρώνει περίπου 30 εκ. ευρώ σε ενοίκια. Με δεδομένο ότι οι ιδιοκτήτες των ακινήτων αυτών θα επωφεληθούν από την κατάργηση του ΦΑ, το κράτος θα μπορεί να διαπραγματευτεί μαζί τους κάποια μείωση των ενοικίων. Με 5% μείωση στα ενοίκια που καταβάλλει το κράτος, η εξοικονόμηση ανέρχεται σε 1,5 εκ. ευρώ ενώ με 10% μείωση στα ενοίκια η ετήσια εξοικονόμηση δύναται να ανέλθει σε 3 εκ. ευρώ.
3. Συνταξιοδοτικά ωφελήματα κρατικών αξιωματούχων. Το κυβερνητικό σχέδιο συντάξεων για τους νεοεισερχόμενους δημόσιους υπαλλήλους έχει καταργηθεί με τον περί Συνταξιοδοτικών Κρατικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα περιλαμβανομένων και των Αρχών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Διατάξεις Γενικής Εφαρμογής) Νόμο του 2012 (Ν. 216(Ι)/2012). Η κατάργηση αυτή δεν έγινε για πολλούς κρατικούς αξιωματούχους οι οποίοι εντάσσονται σε ανάλογο σχέδιο επαγγελματικής συνταξιοδοτικής παροχής με βάση άλλους νόμους. Για παράδειγμα στον περί Συντάξεων (Ορισμένοι Αξιωματούχοι της Δημοκρατίας) Νόμο (Ν. 49(Ι)/1980) προβλέπεται η καταβολή κυβερνητικής σύνταξης σε αρκετούς αξιωματούχους του κράτους. Άποψη του Δημοκρατικού Συναγερμού, που συμμερίζεται και η Ελεγκτική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, είναι ότι η διατήρηση κυβερνητικού σχεδίου σύνταξης μόνο για κρατικούς αξιωματούχους συνιστά στρέβλωση που θα πρέπει να αρθεί, γιατί πρώτον διατηρείται επ’ άπειρο στη ζωή ένα τέτοιο σχέδιο για συγκεκριμένες κατηγορίες με μικρό αριθμό μελών προκαλώντας δυσανάλογα ψηλό διαχειριστικό κόστος και δεύτερο δημιουργεί στα δημόσια οικονομικά ένα βάρος που είναι δυσανάλογο με τις απολαβές που λαμβάνουν οι κρατικοί αξιωματούχοι για όσο χρόνο προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο κράτος. Το κυριότερο, γιατί δίνει στον πολίτη την εντύπωση προνομιακής μεταχείρισης και μη ισότιμης από όλους συνδρομής στην ανάληψη των βαρών για εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών. Με δεδομένα τα πιο πάνω, πιστεύουμε ότι το θέμα πρέπει να εξεταστεί και προωθηθεί ανάλογη εναρμόνιση των προνοιών για τις πιο πάνω κατηγορίες κρατικών αξιωματούχων, και γενικά όλων των περιπτώσεων για τις οποίες οι σχετικές νομοθεσίες και όροι εργασίας χρήζουν τροποποίησης.
4. Αύξηση Ορίου Συνταξιοδότησης Αξιωματούχων της Δημοκρατίας. Να επεκταθεί το όριο αφυπηρέτησης όλων των αξιωματούχων της Δημοκρατίας στο 65ο έτος, από το 60ο που ισχύει σήμερα, ώστε να διασφαλιστεί η αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για ρύθμιση του θέματος ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει ήδη καταθέσει στη βουλή σχετική πρόταση νόμου.
5. Ρύθμιση της ταυτόχρονης καταβολής σύνταξης και μισθού σε κρατικούς αξιωματούχους. Να ρυθμιστεί το θέμα ταυτόχρονης καταβολής σύνταξης και μισθού σε κρατικούς αξιωματούχους με στόχο να τερματιστούν κοινωνικές αντιδράσεις και οποιεσδήποτε στρεβλώσεις. Στις περιπτώσεις όπου οποιοσδήποτε συνταξιούχος αναλαμβάνει οποιοδήποτε λειτούργημα ή αξίωμα ή θέση, να συνεχίσει να λαμβάνει την πλήρη μηνιαία σύνταξη που δικαιούται, αλλά όσο διαρκεί η θητεία του ή η υπηρεσία του, μηνιαίο μισθό χαμηλότερου ύψους από αυτό που θα λάμβανε κατά την ανάληψη του λειτουργήματος, του αξιώματος ή της θέσης, έτσι ώστε το ποσό που τελικά θα λαμβάνει προστιθέμενο στη μηνιαία σύνταξη του να ισούται με το ποσό του μηνιαίου μισθού που κανονικά θα λάμβανε. Για ρύθμιση του θέματος ο Δημοκρατικός Συναγερμός έχει ήδη καταθέσει στη βουλή σχετική πρόταση νόμου.
6. Καταβολή σε αξιωματούχους που παραιτούνται ή αφυπηρετούν ή λήγει η θητεία τους συσσωρευμένης άδειας ανάπαυσης και ταυτόχρονα καταβολή σύνταξης και εφάπαξ ποσού. Οι όροι διορισμού των αξιωματούχων προβλέπουν, ως επί τον πλείστον, ότι δικαιούνται άδεια ανάπαυσης ως δημόσιοι υπάλληλοι. Παρατηρήθηκε ότι αρκετοί αξιωματούχοι συσσωρεύουν άδεια ανάπαυσης, χωρίς να εφαρμόζεται η πρόνοια που ισχύει για τους δημόσιους υπαλλήλους, σύμφωνα με την οποία πρέπει να εξαντλούν την άδεια ανάπαυσης που έχουν σε πίστη τους, πριν την αποχώρησή τους από τη δημόσια υπηρεσία και ότι δεν δικαιούνται ούτε να την αποποιηθούν, ούτε να υπηρετήσουν έναντι αυτής, ούτε να την πληρωθούν. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί αξιωματούχοι πληρώνονται την συσσωρευμένη άδεια ανάπαυσης τους και ταυτόχρονα λαμβάνουν σύνταξη και εφάπαξ ποσό. Πιστεύουμε ότι πρέπει να βρεθεί τρόπος νομοθετικής ρύθμισης, ώστε να μην προκύπτει θέμα καταβολής για την ίδια περίοδο συσσωρευμένης άδειας ανάπαυσης και συνταξιοδοτικών ωφελημάτων. Οι εν λόγω αξιωματούχοι δεν θα πρέπει να δικαιούνται να μεταφέρουν άδεια ανάπαυσης από έτος σε έτος και συνεπώς ούτε να συσσωρεύουν άδεια ανάπαυσης. Ως θέμα αρχής, έχουμε την άποψη ότι επιβάλλεται να εξευρεθεί άμεσα τρόπος ρύθμισης του θέματος, ώστε να τερματιστεί η πληρωμή συσσωρευμένης άδειας κατά την αφυπηρέτηση, όπως εξάλλου ισχύει κατά κανόνα στον δημόσιο τομέα.
7. Προτεινόμενη Μείωση Δημοτικών Συμβούλων με βάση το τελευταίο προσχέδιο νομοσχεδίου για μεταρρύθμιση ΤΑ. Ο συνολικός αριθμός Δημοτικών Συμβούλων ανέρχεται σε 462, με συνολικό κόστος για το κράτος 3,2 εκ. ευρώ. Ο μέσος όρος του κόστους ανά δήμο κυμαίνεται από 3,000 ευρώ ετησίως μέχρι 9,600 ευρώ ετησίως για κάθε δημοτικό σύμβουλο. Με τον μέσο όρο κόστους ανά δημοτικό σύμβουλο στο σύνολο των δήμων να ανέρχεται στα 6,900 ευρώ. Εφαρμόζοντας την προτεινόμενη μείωση των δημοτικών συμβούλων, με βάση του τελευταίου προσχεδίου του νομοσχεδίου για την μεταρρύθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα επιτυγχανόταν μείωση πέραν των 100 δημοτικών συμβούλων με εξοικονομήσεις της τάξης του 1 εκ. ευρώ περίπου ετησίως. Οι πρόνοιες της υφιστάμενης νομοθεσίας για καθορισμό των δημοτικών συμβούλων για κάθε δήμο, καθώς επίσης και η προτεινόμενη τροποποίηση που υπήρχε στο νομοσχέδιο για τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, παρουσιάζονται ως Παράρτημα 1. Στη συζήτηση που θα γίνει για το θέμα της μεταρρύθμισης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μπορούμε να εξετάσουμε ξανά το σημείο αυτό μαζί με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα και τους αρμόδιους φορείς.
8. Κάλυψη Ιδιωτικής Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης προσωπικού νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. Αρκετά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου προσφέρουν ιδιωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των εργαζομένων τους, χωρίς όμως να αποκόπτεται εισφορά από τους εργαζομένους και ο Οργανισμός, και κατά συνέπεια το κράτος, επωμίζεται ολόκληρο το κόστος. Συγκεκριμένα, παραχωρείται ιδιωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με πλήρη κάλυψη του κόστους της από τον Οργανισμό, χωρίς συνεισφορά του υπαλλήλου και χωρίς οριοθέτηση της μέγιστης εισφοράς του εργοδότη, που σε κάποιες περιπτώσεις ανέχεται και στο 12,5% των μισθολογικού κόστους. Επιπρόσθετα, δεν υπάρχει ομοιομορφία στις πρακτικές που ακολουθούνται με αποτέλεσμα σε κάθε Οργανισμό να ισχύει κάτι διαφορετικό. Αυτό αποτελεί άνιση και άδικη μεταχείριση των εργαζομένων, αφού η πρακτική αυτή δεν εφαρμόζεται στον δημόσιο τομέα και σίγουρα όχι στον ιδιωτικό τομέα. Επιπρόσθετα, αποτελεί άνιση μεταχείριση μεταξύ των εργαζομένων στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Κατανοούμε ότι τα ωφελήματα αυτά των εργαζομένων προνοούνται από τις συλλογικές συμβάσεις. Πιστεύουμε όμως, ότι είναι θέματα που πρέπει, μέσα από κοινωνικό διάλογο, να τεθούν στο τραπέζι για συζήτηση και προβληματισμό. Το κράτος, ως ο εργοδότης θα πρέπει να εξασφαλίσει την ομοιομορφία στις πρακτικές που ακολουθούνται για διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των εργαζομένων. Είτε αυτοί εργάζονται στο δημόσιο τομέα, είτε στον ημιδημόσιο τομέα. Εισήγηση είναι να συμμετέχουν και οι εργαζόμενοι στην κάλυψη του κόστους της ιδιωτικής ασφάλισης για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, σε κάποιο ποσοστό που θα συμφωνηθεί. Η συνήθης πρακτική είναι εργοδότης και εργοδοτούμενοι να μοιράζονται το κόστος αυτό. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να οριοθετηθεί οροφή της μέγιστης εισφοράς του εργοδότη. Φυσικά, οι εργαζόμενοι θα έχουν και την επιλογή να συνεισφέρουν αν το επιθυμούν και μεγαλύτερο ποσοστό για επιπρόσθετες καλύψεις. Με δεδομένο ότι το κόστος των εισφορών για ιδιωτική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ανέρχεται σε 22 εκ. ευρώ ετησίως (χωρίς να υπολογίζονται οι αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης), είναι δυνατόν να εξοικονομηθεί ποσό της τάξης των 11 εκ. ευρώ ετησίως. Τα ποσά που δαπανούνται για την κάλυψη των ιδιωτικών ασφαλειών για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ανά νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου παρουσιάζονται στο Παράρτημα 2. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να εφαρμοστεί η συνεισφορά του 1,5% από τους μισθούς των εργαζομένων στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, που τώρα δεν συμβαίνει, για σκοπούς ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Αυτό θα συμβάλει στην ομοιομορφία στην αντιμετώπιση των εργαζομένων του ευρύτερου δημόσιου τομέα από την στιγμή που η αποκοπή γίνεται στον δημόσιο τομέα, αλλά όχι στα νομικά πρόσωπα δημοσίου τομέα. Η υλοποίηση του μέτρου αυτού θα αποφέρει 5,0 εκ. ευρώ στα κρατικά ταμεία σε ετήσια βάση.
9. Ταμεία Ευημερίας Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Πολλοί Οργανισμοί παρέχουν παρεμφερή ωφελήματα στα μέλη του προσωπικού τους για επιχορήγηση διακοπών, επιχορήγηση τόκων δανείων για αγορά κατοικίας και σπουδών μέσω Ταμείων Ευημερίας Το κόστος των εισφορών στα Ταμεία Ευημερίας αναλαμβάνεται από τον εργοδότη και ανέρχεται συνολικά στα 5,8 εκ. ευρώ ετησίως. Αυτό παρουσιάζεται στον πίνακα στο Παράρτημα 2 που ακολουθεί. Θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού που συμμερίζεται και η Ελεγκτική Υπηρεσία, είναι να υπάρξει συζήτηση και κοινωνικός διάλογος για να αναθεωρηθούν οι υφιστάμενες πρακτικές, ώστε τα ωφελήματα των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα να είναι ομοιόμορφα, και να συμβάλλουν στην απάλειψη στρεβλώσεων, με τη συμμετοχή των εργαζομένων στα Ταμεία Ευημερίας.
10. Ταμεία Προνοίας Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου. Σε πολλούς οργανισμούς, ο εργοδότης εισφέρει όλο το ποσό συμμετοχής σε Ταμεία Προνοίας εκ μέρους των εργαζομένων. Η πολιτική αυτή δεν έχει διαφοροποιηθεί παρά τις δύσκολες οικονομικές συνθήκες που πέρασε η χώρα. Σε πολλούς Οργανισμούς ο εργοδότης εξακολουθεί να συνεισφέρει ψηλό ποσοστό επί των απολαβών των υπαλλήλων, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπερνά το 13% του μισθολογικού κόστους. Θέση του Δημοκρατικού Συναγερμού που συμμερίζεται και η Ελεγκτική Υπηρεσία, είναι να υπάρξει συζήτηση και κοινωνικός διάλογος για να αναθεωρηθούν οι υφιστάμενες πρακτικές, ώστε τα ωφελήματα των υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα να είναι ομοιόμορφα, και να συμβάλλουν στην απάλειψη στρεβλώσεων, με τη συμμετοχή των εργαζομένων στα Ταμεία Προνοίας. 11. Λειτουργικές Δαπάνες του Κράτους. Το σύνολο των λειτουργικών δαπανών του κράτους ανέρχεται σε 1,1 δις ευρώ. Είμαστε σίγουροι πως σε αυτά περιλαμβάνονται πολλές δαπάνες που πολύ εύκολα μπορούν να εξοικονομηθούν χωρίς να επηρεάζεται η ομαλή λειτουργία του κράτους. Με 1% περικοπή στις λειτουργικές δαπάνες, ποσό της τάξης των 11 εκ. ευρώ μπορεί να εξοικονομηθεί. Σημειώνουμε ότι στις λειτουργικές δαπάνες δεν περιλαμβάνονται μισθοί, συντάξεις και δαπάνες για κοινωνική πολιτική.
Πηγή: philenews