Κυρία Χρυσταλλού πως ήταν τα παιδικά χρόνια του Γρηγόρη Αυξεντίου; Πως μεγάλωσε, τι σας μαθαίνανε και τι σας διδάξανε οι γονείς σας; Τι θυμόσαστε; Σας γυρίζω πάρα πολλά χρόνια πίσω… Τα παιδικά χρόνια του Γρηγόρη είναι αξέχαστα. Για μένα τα παιδικά μου χρόνια είναι τα καλύτερα χρόνια που έζησα δίπλα στον αδερφό μου Γρηγόρη.
Ήμασταν μόνο εγώ και ο Γρηγόρης, δεν είχαμε άλλα αδέρφια. Οι γονείς μας ήτανε γεωργοί και φτωχοί άνθρωποι της δουλειάς, της ζωής, του κόπου και του μόχθου και σηκωνόντουσαν κάθε μέρα από το πρωί για να πάνε στα χωράφια και επιστρέφανε αργά τη νύχτα. Όλα αυτά τα κάνανε για να ζήσουνε εμάς τους δύο.
Εμείς πηγαίναμε στο σχολείο, διαβάζαμε και παίζαμε. Ήμουν δύο χρόνια μικρότερη από τον αδερφό μου τον Γρηγόρη και ποτέ του δεν μου φώναξε, ποτέ του δεν ύψωσε τη φωνή του και να με μαλώσει, ούτε το χέρι σήκωσε και ότι βοήθεια ήθελα με βοηθούσε αμέσως. Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα και αγαπούσε πολύ ο ένας τον άλλον.
Ποία ήταν η κατάστασις προ της ενάρξεως του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνος της ΕΟΚΑ κατά των Άγγλων; Πως τα ζείτε εσείς; Οι Άγγλοι τι συμπεριφορά είχανε προς τους Κύπριους πριν το 1955; Τα πράγματα ήτανε πολύ δύσκολα και πάρα πολύ αυστηρά από τη μεριά των Άγγλων προς εμάς, τους Έλληνες της Κύπρου. Δείχνανε υπερβολική αγριότητα και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος. Το 1940 ήτανε και ο πόλεμος στην Ελλάδα και κάναμε και εράνους τότε. Ο Γρηγόρης ήτανε τότε 12 χρονών…
Ο αδερφός σας ο Γρηγόρης Αυξεντίου τι έκανε τότε, τι θυμόσαστε; Όταν ήτανε να κάνουμε εράνους, ξεκινούσανε τα αμάξια, τα κάρα δηλαδή, και οι επιτροπές των συλλόγων γυρνούσανε σε όλα τα σπίτια και μαζεύανε χρήματα, ρούχα, κριθάρια, πατάτες και ότι μπορούσε να δώσει ο καθένας γιατί ήμασταν και φτωχοί άνθρωποι, ο πεθερός μου ήτανε ο κοινοτάρχης και ξεκινούσαμε από το σπίτι του πατέρα μου στη Λύση και τα στέλναμε στους Έλληνες στρατιώτες που πολεμούσανε τον εχθρό στα βουνά της Βορείου Ηπείρου.
Ο Γρηγόρης με την παρέα του ήτανε πρωτοπόρος. Τα φέρνανε όλα στο σπίτι μας ότι μαζεύανε και τα βάζαμε πάνω στο τραπέζι για να τα ξεχωρίσουμε για να πάνε όπως πρέπει στον ιερό αγώνα της Ελλάδος κατά των κατακτητών. Όλος ο κόσμος τότε έτρεχε με μια μανία και έναν ενθουσιασμό για να μαζέψει πράγματα για την Ελλάδα μας.
Λες και ήμασταν μεθυσμένοι όλοι για την Ελλάδα. Είχε κόσμο που βγάζανε και τα δαχτυλίδια των αρραβώνων τους και τα δίνανε στον ιερό αγώνα της πατρίδος. Καθόλου δεν φοβηθήκαμε όταν ακούσαμε ότι πολεμάει η Ελλάδα μας. Σε αυτό ίσως να συνέβαλε στο ότι εμείς οι Έλληνες της Κύπρου αγαπούσαμε τον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, δίναμε τα πάντα για την Ελλάδα μας και τον Ιωάννη Μεταξά. Όταν έχεις ηγέτη ικανό και άξιο στο τιμόνι της πατρίδος ο φόβος δεν υπάρχει. Πριν αρχίσει ο αγώνας της ΕΟΚΑ, οι Άγγλοι πως συμπεριφερόντουσαν;
Ε ήτανε οι κατακτητές, πως θέλετε να συμπεριφερόντουσαν; Ήτανε πολύ δύσκολα, ήταν σκληροί, ήμασταν υπόδουλοι και ότι θέλανε οι Άγγλοι κάναμε. Απέναντι από το σπίτι μας υπήρχε ένας σύλλογος και είχε μέσα μια βιβλιοθήκη με όλους τους ήρωες του …
Πηγή:elkosmos