Στην Κύπρο του 2016 ο καθένας κάνει ότι θέλει, ή μάλλον, η πολιτεία του δίδει το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει.
Αύριο λοιπόν, ως πολίτης της δικής μας υπερμπανανίας (αναβαθμίστηκε από την εποχή του Γλαύκου Κληρίδη που την αποκαλούσε μόνο μπανανία) θα κάνω ότι κάνουν όλοι οι νομοταγείς πολίτες.
Θα πάω κόντρα στο νόμο, διότι έχω ανθρώπους δικούς μου, να νομοθετούν, να καταπατούν, καλύπτουν, συγκαλύπτουν και είμαι μια χαρά.
Θα τρώω λοιπόν κανονικά τα απαγορευμένα αμπελοπούλια και ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΖΩ παντού. Τι θα κερδίσω; Μας ασφαλώς δημοσιότητα, αρρωστημένη υποστήριξη και δημοφιλία ικανή – που ξέρεις καμιά φορά – αν με πιέσουν να θέσω υποψηφιότητα, να με βγάλει και μάλιστα χωρίς καραμπόλες στην θέση του Βουλευτή.
Ασφαλώς ένας νομοταγής πολίτης σαν εμένα, θα οδηγεί με διακόσια χιλιόμετρα την ώρα, διότι μαζί με το τρέξιμο το δικό μου θα τονίζω και ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΖΩ παντού, ότι τρέχουν και οι πολλές υποχρεώσεις μου.
Στο τέλος θα κρίνω, επικρίνω, κατακρίνω και το Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος μάλλον θα τα έχει και μαζί μου. Με τον τρόπο αυτόν όμως, θα τον προλάβω κερδίζοντας και την κοινή γνώμη.
Και μια και άρχισα να το διασκεδάζω, ως νομοταγής πολίτης θα επικαλούμαι την εκκρεμούσα απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και θα συνεχίζω να παρανομώ κανονικά και με το νόμο, ανοίγοντας το μαγαζί μου την Κυριακή και ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΦΗΜΙΖΩ παντού.
Με τον τρόπο αυτό, θα εξυπηρετώ το κοινό καλό και τους καταναλωτές. Τώρα αν το Ανώτατο αργήσει και λίγο να αποφανθεί δεν θα έλεγα ότι θα με ενοχλούσε. Άλλωστε, εγώ δηλώνω νομοταγής πολίτης, δηλαδή θα παρανομώ σύμφωνα με το νόμο, μέχρι το Ανώτατο να αποφασίσει κάτι άλλο!
Κρατίνος