Τα Χριστούγεννα των Δημοσίων Υπαλλήλων και τα Χριστούγεννα των «άλλων»

Οι δημόσιοι υπάλληλοι πληρώθηκαν το 12ο μισθό και από σήμερα θα κάνουν πάρτι. Βγήκαν στις αγορές, έχουν κατακλύσει τους δρόμους και τρέχουν να προλάβουν τα χριστουγεννιάτικα ψώνια.

Και με το χρήμα να ρέει…θα προλάβουν και φέτος – όπως πάντα- και το χριστουγεννιάτικο τραπέζι τους θα είναι γεμάτο.

Για κάποιους άλλους, όμως, αυτή η περίοδος παγώνει την καλή διάθεση και το κέφι.

Γι’ αυτούς τους «άλλους» η συγκεκριμένη περίοδος κόστιζε και θα κοστίζει πάντα.

Γι’ αυτούς τα Χριστούγεννα πάντα θα έρχονται και θα τους τρομάζουν. Μετρούν και ξαναμετρούν τα πενιχρά τους έσοδα, αφού και φέτος ο 13ος μισθός θα παραμένει όνειρο θερινής νυκτός.

Μετρούν και ξαναμετρούν τα έξοδα τους. Η απόφαση πάντα η ίδια. Δεν μπορούν παρά να αποφασίσουν να μην αγοράσουν φέτος το φόρεμα που τέτοιες μέρες πάντα αγόραζαν. Δεν θα ψωνίσουν το κάτι παραπάνω ούτε για τα τραπέζια που θα κάνουν, αν κάνουν, στους φίλους και τους συγγενείς.

Ούτε ξύλα για το τζάκι θα αγοράσουν κι ευτυχώς ο καλός καιρός συμμαχεί στην ανάγκη τους.
Λιγότερα κρασιά, μόνον ευχητήριες κάρτες στα βαφτιστήρια …

Θα κόψουν από δω, θα κόψουν από κει, για να τα βγάλουν πέρα.

Κι ενώ αρχίζει να με στενοχωρεί αυτό το «δεν θα αγοράσω» των «άλλων» και όσο και αν με ξεπερνούν οι δυνάμεις μου στα απλά μαθηματικά της ζωής, τα Χριστούγεννα πλησιάζουν για μια μερίδα συμπολιτών μας ανέμελα και χαρούμενα.

Τραβώ μια καλή – γεμάτη ανάσα. Τα Χριστούγεννα έρχονται. Ναι. Και ο Χριστός θα ξαναγεννηθεί, μπορεί όχι για όλους…αλλά η ζωή ποτέ δεν ήταν δίκαιη για όλους.

Φήμη