Επίθεση Άντρου κατά ΠτΔ και ΔΗΣΥ

Ως ΑΚΕΛ είμαστε πατριωτική πολιτική δύναμη. Δε θα θυσιάσουμε τη λύση του Κυπριακού, προκειμένου να πάρουμε τη ρεβάνς για την ισοπεδωτική και αήθη επίθεση που δεχθήκαμε επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια – αντιμετωπίζουμε πολιτικά και όχι συναισθηματικά τα όσα συνέβηκαν τότε και τα όσα συμβαίνουν σήμερα, είπε ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Αντρος Κυπριανού

Στην ομιλία του στο 22ο Συνέδριο του ΑΚΕΛ στο Συνεδριακό Κέντρο ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ στην Λευκωσία, στην παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, ο κ. Κυπριανού εξαπέλυσε επίθεση κατά του Νίκου Αναστασιάδη αλλά και του ΔΗΣΥ.

“Έχουν περάσει δύο και πλέον χρόνια από την εκλογή του κ. Αναστασιάδη στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Δίχως να υπαινισσόμαστε ότι η κρίση άρχισε μόλις τότε, όλα όσα συμφώνησε η Κυβέρνηση του με την Τρόικα ενέτειναν την οικονομική ύφεση με βαρύτατες συνέπειες για το λαό. Η προοπτική εκμετάλλευσης του φυσικού μας πλούτου, γίνεται όλο και πιο ζοφερή. Τα σκάνδαλα, οι ιστορίες διαφθοράς και διαπλοκής και ο εξευτελισμός των θεσμών, εντείνονται δίνοντας την εντύπωση πως η κατηφόρα δεν έχει σταματημό. Η κατάσταση στο εσωτερικό μέτωπο θυμίζει συχνά, πολεμικό τοπίο. Κυβερνητική αλαζονεία, συνθήματα και κοκορομαχίες, σε μια περίοδο που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει η ελάχιστη συναίνεση, προκειμένου να αντιμετωπιστούν κρίσιμα ζητήματα για τον τόπο. Σε αυτό το πλαίσιο επαναρχίζουν επιτέλους οι διαπραγματεύσεις επίλυσης του Κυπριακού”, σημείωσε.

Αναφερόμενος στην διακυβέρνηση Χριστόφια, είπε ότι οι καλόπιστοι δεν μπορούν παρά να εντοπίσουν στη διακυβέρνηση Χριστόφια ιστορικά χαρακτηριστικά. “Επί Χριστόφια κατατέθηκαν συνενωτικές προτάσεις επί αρκετών πτυχών για την επίλυση του Κυπριακού. Ως Αριστερά σηκώσαμε τότε όλο το βάρος αυτής της υπόθεσης. Ως πραγματική πρωτοπορία αψηφήσαμε το πολιτικό κόστος. Υποστηρίξαμε την προοπτική της συνύπαρξης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων στο κοινό τους σπίτι: την Κυπριακή Δημοκρατία. Είμαστε πολύ περήφανοι γι΄αυτό.Όπως είμαστε εξίσου περήφανοι γιατί εκείνη την περίοδο ειπώθηκαν αλήθειες. Λέχθηκε ότι η Κύπρος κρύβει στα σπλάχνα της λείψανα ελληνοκυπρίων αλλά και τουρκοκυπρίων που έπεσαν θύματα του εθνικισμού. Ότι για να προχωρήσει η Κύπρος μπροστά πρέπει να ξεπεράσει την εθνοτική αντιπαράθεση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων”, πρόσθεσε.

Η διακυβέρνηση Χριστόφια, την ώρα που όπως αποδείχθηκε το οικονομικό μοντέλο των τραπεζών άγγιζε τα όρια του, είπε, άνοιξε ένα άλλο παράθυρο: αυτό της ενέργειας. “Φρόντισε μάλιστα να το θωρακίσει ως παράγοντα ειρήνης για τη χώρα και ευημερίας για το λαό. Τότε, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, χαράκτηκε γραμμή αντίστασης και προστασίας, προς όφελος των εργαζομένων και όσων είχαν ανάγκη”, ανέφερε.
Παρόλη την επίθεση που εκδηλώθηκε από την αρχή της Προεδρίας Χριστόφια, σημείωσε, δεν μπορεί κανένας να κλείσει τα μάτια μπροστά στο έργο που έγινε.

Σήμερα, συνέχισε, έχοντας μια απόσταση από εκείνη την περίοδο, μπορούμε όλοι να κάνουμε πιο ψύχραιμες και νηφάλιες εκτιμήσεις. “Τώρα όλοι ομολογούν πως ένοχος για την κατάσταση της κυπριακής οικονομίας δεν ήταν ο συνταξιούχος που πήρε πασχαλινό επίδομα ή ο μονογονιός που έλαβε βοήθημα. «Κάνει αρχοντοχωριατισμούς με τα τσιεκκούθκια ο Πρόεδρος Χριστόφιας…έχουμε τους καλύτερους τραπεζίτες στην Κύπρο όμως χαράζει οικονομική πολιτική με τον Πάμπη Κυρίτση» δήλωνε τότε με ειρωνεία ο ηγέτης του ΔΗΣΥ”, τόνισε.

Στο Κυπριακό, συνέχισε, κατασκεύασαν την αφήγηση για τα «δώρα Χριστόφια», τις «υποχωρήσεις» και τις «γενναιόδωρες προσφορές».

“Σήμερα, διαπιστώνεται πως όχι μόνο δεν έγιναν υποχωρήσεις αλλά, αντιθέτως, συμφωνήθηκαν πολύ θετικές συγκλίσεις που για πρώτη φορά επιτεύχθηκαν. Όμως εκείνη την περίοδο ο Δημοκρατικός Συναγερμός για να αποσπάσει πολιτική στήριξη, θυσίασε τα πάντα στο βωμό της εξουσίας. Οι επιθέσεις τέθηκαν στην ημερήσια διάταξη, ως χρήσιμο εργαλείο φθοράς της Κυβέρνησης Χριστόφια και του ΑΚΕΛ. Παρόλα αυτά το ΑΚΕΛ άντεξε. Υποστήριξε τις πολιτικές του θέσεις με συνέπεια και στις Βουλευτικές Εκλογές του 2011, πέτυχε το πολύ ψηλό ποσοστό του 32,7%. Απόδειξη του πόσο βαθιά ριζωμένο είναι στη συνείδηση του κυπριακού λαού”, πρόσθεσε.
Ο κ. Κυπριανού είπε πως η τραγική έκρηξη στο Μαρί απογείωσε δυστυχώς την εξαλλοσύνη της αντιπολίτευσης. Η καλλιέργεια πολιτικού μίσους από κόμματα εντάθηκε. “Έφτασε μέχρι το χυδαίο εκείνο ψέμα το οποίο ο κ. Αναστασιάδης και ο ΔΗΣΥ καταδέχονταν να προβάλουν στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις, πως δήθεν ο Πρόεδρος Χριστόφιας δε γνώριζε πού είναι το Μαρί. Την επομένη της έκρηξης υπήρχαν πρωτοσέλιδα που κατηγορούσαν απευθείας το Δ. Χριστόφια ότι ο ίδιος είχε αποφασίσει την τοποθέτηση των πυρομαχικών στο συγκεκριμένο χώρο. Άλλο πρωτοσέλιδο υποστήριζε πως είχε διαταχθεί εκκένωση της ναυτικής βάσης. Ψέματα δίχως τεκμηρίωση και πολιτική αλητεία που εκμεταλλεύθηκε τον πόνο για τους νεκρούς. Που δεν έδειξε κανένα σεβασμό στη μνήμη τους. Αυτά κυριάρχησαν πάνω από τη λογική, την αντικειμενικότητα, ακόμα και πάνω από τα ίδια τα τεκμήρια τα οποία ήταν σαφή”, πρόσθεσε.
Ως Κόμμα, συνέχισε, περάσαμε τότε πολύ δύσκολη περίοδο. “Θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση πολύ καλύτερα αν δεν υπήρχε σύγχυση και στις γραμμές μας. Αν δεν υπήρχαν απόψεις όπως το να κρατήσουμε αποστάσεις από το Δ. Χριστόφια ή να παραιτηθεί αυτός από την Προεδρία. Τυχόν υιοθέτηση τέτοιων απόψεων, πέραν από ανήθικη θα ήταν και πολιτικό λάθος. Όλοι γνωρίζουμε πως ο στόχος δεν ήταν προσωπικά ο Δ. Χριστόφιας, αλλά το ΑΚΕΛ και ό, τι το Κόμμα εκφράζει και εκπροσωπεί. Εξίσου αντικομματική και εντελώς εγωκεντρική ήταν και η στάση ορισμένων που κρύφτηκαν τότε και άφησαν τους υπόλοιπους να πέσουν στη φωτιά. Στάση που τηρήθηκε σε πολλές περιπτώσεις. Τέτοια φαινόμενα δεν μπορεί να γίνονται ανεκτά. Κανενός ο εαυτός και το δημόσιο προφίλ δεν πρέπει να είναι πάνω από το Κόμμα”, συμπλήρωσε.

“Το σοκ της έκρηξης το διαδέχθηκαν απαιτήσεις από την αντιπολίτευση και τα κατεστημένα για οικονομικά μέτρα που θα πίεζαν τους εργαζόμενους. Ο στόχος ήταν πια ξεκάθαρος. Η εφαρμογή μέτρων τροϊκανής φιλοσοφίας. Εξάλλου δεν το κρύβουν σήμερα, ούτε ο Υπουργός Οικονομικών ούτε ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Αντιθέτως επαναλαμβάνουν συνεχώς, ότι θα εφάρμοζαν τις ίδιες πολιτικές ακόμα και αν δεν τις επέβαλλε η Τρόικα. Με άλλα λόγια η επίθεση εναντίον του Δ. Χριστόφια και του ΑΚΕΛ από τότε και μετά, η επίθεση που δεχόμαστε σήμερα, δεν είναι προσωπική. Είναι κατ΄εξοχήν πολιτική και ταξική. Γεμάτη φανατισμό και μισαλλοδοξία”, σημείωσε.

Η επίθεση στους χειρισμούς στο Κυπριακό, συνέχισε ο κ. Κυπριανού, γνώρισε τότε νέα επίπεδα με τον κ. Αναστασιάδη να φτάνει στο σημείο να καταγγέλλει τον Δ. Χριστόφια ότι ήθελε να ενοποιήσει την Κύπρο με την Τουρκία. “Στα θέματα της οικονομίας, ακόμα και όταν οι οίκοι αξιολόγησης – τους οποίους συχνά επικαλούνται ως ευαγγέλιο – δήλωναν, κατ’ επανάληψη, ότι το βασικό πρόβλημα ήταν στον τραπεζικό τομέα, για το Δημοκρατικό Συναγερμό και τους υπόλοιπους, μοναδική έγνοια, ήταν η επίρριψη ευθυνών στον Δ. Χριστόφια και το ΑΚΕΛ αντί το πώς να αντιμετωπιστεί η κατάσταση”, πρόσθεσε.

Σημείωσε ωστόσο πως και λάθη έγιναν και αδυναμίες και παραλείψεις υπήρξαν, όπως εξάλλου σε κάθε διακυβέρνηση.

Σήμερα όμως που τρεις-τέσσερις μεγαλοεπιχειρηματίες αποφασίζουν και η Κυβέρνηση εκτελεί, συνέχισε, ο λαός μπορεί να δει τη διαφορά. “Είναι «θύματα της κυβερνητικής προπαγάνδας» όσοι μιλούν για τις ευθύνες των τραπεζών στην κρίση, έλεγε τότε ο κ. Αναστασιάδης. Σήμερα μιλά για εγκλήματα των τραπεζών. «Το Κυπριακό δεν είναι ταράφι του Χριστόφια και του κόμματος του» έλεγε τότε ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου. Τώρα, μετά τις προκλήσεις του Μπαρμπαρός, μιλά για την πολύ καλή διαπραγματευτική τακτική του Χριστόφια και τις ξεκάθαρες συγκλίσεις”, συμπλήρωσε.
Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο Νίκος Αναστασιάδης, ως ΑΚΕΛ, είπε ο κ. Κυπριανού, τονίσαμε ότι αν ακολουθούσε ορθή πολιτική στο Κυπριακό, θα στηρίζαμε τη διαπραγματευτική διαδικασία. “Όμως δε δώσαμε ούτε δίνουμε λευκή επιταγή. Θέτουμε συγκεκριμένες προϋποθέσεις για τη στήριξη. Συνέπεια στις αρχές λύσης. Λύση που να αποστρατιωτικοποιεί την Κύπρο, να ακυρώνει τις εγγυήσεις και να αποκλείει τα όποια δικαιώματα επέμβασης από ξένες δυνάμεις. Λύση που να επανενώνει το έδαφος, το λαό, τους θεσμούς και την οικονομία στο πλαίσιο δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα όπως αυτή περιγράφεται στα κείμενα των Ηνωμένων Εθνών”, πρόσθεσε.

Η επιμονή μας, σημείωσε, στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων από εκεί που είχαν μείνει επί Δ. Χριστόφια, δεν οφειλόταν σε προσπάθεια αυτοδικαίωσης, πήγαζε μόνο από την ακράδαντη πεποίθησή μας ότι αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης άρχιζε από μηδενική βάση, θα έμπαινε σε ατέρμονη διαδικασία.
Πέρασαν πέραν των δύο χρόνων από την εκλογή Αναστασιάδη, συνέχισε και μπορεί πλέον να αξιολογηθεί αντικειμενικά αν είχαμε δίκαιο ή όχι για όσα προειδοποιούσαμε. Υποδείξαμε, σημείωσε, στον Πρόεδρο ότι δεν χρειαζόταν νέο κοινό ανακοινωθέν πριν την επανέναρξη της διαπραγμάτευσης, αφού είχαμε τα δύο κοινά ανακοινωθέντα Χριστόφια – Ταλάτ, με το θετικό περιεχόμενο και δεν εισακουστήκαμε.

Σπαταλήθηκαν, συνέχισε, έξι μήνες για να καταλήξουμε σε Κοινή Διακήρυξη υποδεέστερη των κοινών ανακοινωθέντων, κυρίως στο θέμα του αδιαίρετου της κυριαρχίας. “Στη συνέχεια ο Πρόεδρος επέλεξε να προχωρήσει στη διαδικασία διερεύνησης των θέσεων της κάθε πλευράς, παρά τις προειδοποιήσεις μας. Κατέληξε εκεί που προβλέψαμε. Διεύρυνε σημαντικά το χάσμα. Τέλος, ακολούθησε ανταλλαγή εγγράφων με τις θέσεις των δύο κοινοτήτων σε όλα τα κεφάλαια, που απλώς επιβεβαίωσε και γραπτώς το χάσμα, δίνοντας τη δυνατότητα στον κ. Έρογλου να επαναφέρει απαράδεκτες θέσεις. Στη συνέχεια συμφωνήθηκε να συζητήσουν οι δύο ηγέτες ανεπίλυτα βασικά θέματα και έπειτα να ακολουθηθεί διαδικασία πάρε-δώσε. Διαδικασία ανερμάτιστη τολμώ να πω. Για να συζητηθούν τα ανεπίλυτα βασικά θέματα πρέπει προηγουμένως να συμφωνηθεί ποια είναι λυμένα. Επιπλέον, με τόσο μεγάλο χάσμα στις θέσεις των δύο πλευρών, πώς θα μπαίναμε σε διαδικασία πάρε – δώσε;”, διερωτήθηκε.

Στον τερματισμό της NAVTEX, σημείωσε, συνέβαλε το γεγονός ότι ο Πρόεδρος, έστω και αργοπορημένα, αποδέχθηκε τις συγκλίσεις Χριστόφια – Ταλάτ για τις θαλάσσιες ζώνες και τους φυσικούς πόρους και Χριστόφια – Έρογλου για τον καταμερισμό των ομοσπονδιακών εσόδων. Σε συνδυασμό με την αναστολή των ερευνητικών γεωτρήσεων, για τεχνικούς λόγους και την ανάδειξη νέου Τουρκοκύπριου ηγέτη, δημιουργήθηκαν συνθήκες που επέτρεψαν την επανέναρξη της διαπραγματευτικής διαδικασίας.
Η ανάδειξη του Μουσταφά Ακκιντζί ως νέου ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας συνιστά θετική εξέλιξη, ανέφερε ο κ. Κυπριανού, σημειώνοντας ωστόσο ότι θα κριθεί από τις θέσεις που θα καταθέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Με τα δεδομένα όπως έχουν διαμορφωθεί , είπε, ανοίγεται παράθυρο ευκαιρίας για λύση και καθήκον μας είναι να το αξιοποιήσουμε – έχουμε ενώπιον μας μια ευνοϊκή συγκυρία και οφείλουμε οι πολιτικές ηγεσίες να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να μην την αφήσουμε να πάει χαμένη.

“Το ΑΚΕΛ εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι πρέπει να αξιοποιηθούν οι συγκλίσεις και να προχωρήσουν οι συνομιλίες με έμφαση στα εκκρεμούντα, βασικά, θέματα. Με αυτό τον τρόπο θα κερδηθεί πολύτιμος χρόνος και θα αποφευχθούν αχρείαστες περιπέτειες. Πιστεύουμε ότι ο Μουσταφά Ακκιντζί και θέλει και μπορεί να συνεργαστεί σε ό,τι αφορά τις εσωτερικές πτυχές του Κυπριακού. Αν καταφέρουμε να φθάσουμε σε ακτίνα συμφωνίας σε αυτά τα ζητήματα, τότε θα θέσουμε την Τουρκία ενώπιον των ευθυνών της. Όλοι γνωρίζουν ότι στα θέματα της ασφάλειας, της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων αλλά και του εδαφικού, είναι η Τουρκία που αποφασίζει. Αυτή θα πρέπει να υποχωρήσει για να φτάσουμε σε συμφωνία. Αν καταλήξουμε σε συμφωνία στην εσωτερική πτυχή θα φανεί αν είναι έτοιμη να το πράξει.
Ελπίζουμε αυτή τη φορά ο Πρόεδρος να εισακούσει τις συνετές και δικαιωμένες από την ίδια τη ζωή, εισηγήσεις μας και να μπει επιτέλους σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Ελπίζουμε ότι θα αφήσει πίσω του, μια για πάντα τις προεκλογικές του εξάρσεις. Ότι δε θα επιτρέψει να τον αυτοεγκλωβίσουν. Τα πρώτα μηνύματα από τις μέχρι στιγμής συναντήσεις είναι ενθαρρυντικά. Ελπίζουμε ότι η συνέχεια θα είναι καλύτερη και ο κ. Αναστασιάδης θα λειτουργήσει με συνέπεια σε αρχές, συλλογικότητα και σοβαρότητα. Ευχόμαστε να τιμήσει τουλάχιστον ένα του «δεσμεύομαι». Αυτό για την επανένωση του τόπου”, συμπλήρωσε.

Ο κ. Κυπριανού είπε πως οι εκλογολόγοι του μέλλοντος θα εξετάζουν την προεκλογική εκστρατεία του κ. Αναστασιάδη ως μία από τις κορυφαίες εκστρατείες εξαπάτησης των ψηφοφόρων. «Σε ένα χρόνο τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Δεν υπόσχομαι. Δεσμεύομαι», ήταν η δήλωση του κ. Αναστασιάδη την Πρωτοχρονιά του 2013. Μέσα σε τρεις εβδομάδες από την εκλογή του, άρχισαν να ξηλώνονται μία- μία οι δεσμεύσεις.

“Ο προεκλογικός κ. Αναστασιάδης έλεγε ότι είχε έτοιμο διακρατικό δάνειο και τις απαραίτητες διασυνδέσεις για να κερδίσει χρόνο και να διαπραγματευτεί με την Τρόικα. Ο μετεκλογικός βρέθηκε, όπως είπε, με το πιστόλι στον κρόταφο και αποδέχτηκε το κούρεμα καταθέσεων. Ο προεκλογικός κ. Αναστασιάδης έταζε βελτίωση των όρων του μνημονίου προς όφελος των εργαζομένων. Ο μετεκλογικός δηλώνει πως «πιθανότατα οι εργαζόμενοι να μην είναι πλήρως αμειβόμενοι αλλά συνεισφέρουν στον οικογενειακό προϋπολογισμό», αδιαφορώντας για το πώς μπορεί να βγει ο μήνας με μισθό 400 ευρώ. Ο προεκλογικός κ. Αναστασιάδης υποσχόταν στους συνταξιούχους ότι δεν θα γινόταν καμία αποκοπή στις συντάξεις. Ο μετεκλογικός απλώς κρύβεται και αφήνει τους υπουργούς του να πετσοκόβουν συντάξεις και επιδόματα. Ο προεκλογικός κ. Αναστασιάδης δεσμευόταν με την υπογραφή του προς τους εργαζόμενους των Οργανισμών Δημόσιας Ωφελείας ότι δεν θα προχωρούσε με τις ιδιωτικοποιήσεις. Ο μετεκλογικός παριστάνει πως δεν ακούει τον Υπουργό του των Οικονομικών να λέει πως οι ιδιωτικοποιήσεις είναι πολιτική τους άποψη και όχι οικονομική μας υποχρέωση”.
Παρόλα αυτά, συνέχισε, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και σήμερα δηλώνει πως δε μετανιώνει για τις αποφάσεις του. Δήλωση τραγική, γιατί φανερώνει πως οι κυβερνώντες ζουν σε άλλο κόσμο. Δύο χρόνια μετά την υπογραφή του μνημονίου, η κατάσταση για την κυπριακή οικονομία και την κοινωνία είναι αδιέξοδη. Οι άνεργοι είναι σταθερά πάνω από το 16%. Για πρώτη φορά η εκροή εργατικού δυναμικού προς το εξωτερικό ξεπερνά την κάθοδο μεταναστών στην Κύπρο. Οι μισθοί και οι συντάξεις μειώθηκαν, σε κάποιες περιπτώσεις πάνω από 30%. Η φτώχεια πλησιάζει το 29%. Το βιοτικό επίπεδο των συνταξιούχων μειώθηκε πέραν του 30%. Θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη στέγαση, πολύ απλά δε λαμβάνεται υπόψιν μπροστά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τραπεζών.

“Αυτή η εικόνα δεν μπορεί να ανατραπεί όσο η Κυβέρνηση εξακολουθεί να βαδίζει στο μονόδρομο των μνημονιακών πολιτικών και της λιτότητας. Ούτε μπορεί να αλλάξει όσο επιδεικνύεται πλήρης αδράνεια και ξήλωμα των σχεδιασμών που έγιναν από τη διακυβέρνηση Χριστόφια για την εκμετάλλευση του φυσικού μας πλούτου. Προεκλογικά ο κ. Αναστασιάδης μιλούσε για εθνική στρατηγική αξιοποίησης του Φυσικού Αερίου, με χρονοδιάγραμμα το οποίο θα ακολουθείτο κατά γράμμα. Δύο χρόνια μετά, η ΚΡΕΤΥΚ διαλύθηκε. Η δημιουργία τερματικού στο Βασιλικό εγκαταλείφθηκε. Η Κύπρος σταμάτησε να θεωρείται το ιδανικό περιφερειακό κέντρο υγροποίησης και εξαγωγής Φυσικού Αερίου στις παγκόσμιες αγορές. Επιπλέον, εδώ και δύο χρόνια η Κυβέρνηση διαβουλεύεται με την Τρόικα για τα ενεργειακά ζητήματα, πίσω από κλειστές πόρτες. Δίχως κανένας να γνωρίζει τι συζητείται”, σημείωσε.
Σε ότι αφορά τα ζητήματα αξιοκρατίας, θεσμών και διαφάνειας, συνέχισε ο κ. Κυπριανού, δίνεται πολλές φορές η εντύπωση πως επί διακυβέρνησης Αναστασιάδη πέρασε ένας τυφώνας και τα ισοπέδωσε όλα.

“Τόσο καιρό μετά και ακόμη επιστρατεύονται ψέματα για το ποιος συμφώνησε στο κούρεμα καταθέσεων. Για το πώς εκατομμύρια ευρώ φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό πριν από το κούρεμα και από το στενό οικογενειακό περιβάλλον του Προέδρου. Δικηγορικά γραφεία ερίζουν για την πελατεία και τα συμφέροντα τους. Χαμένοι φάκελοι και χαμένα συμβόλαια. Οι δε θεσμοί της δικαιοσύνης στην Κύπρο γνωρίζουν σήμερα τη χειρότερη εποχή τους. Ακόμα και εκείνη η Διερευνητική Επιτροπή για την οικονομία, που δήθεν θα απέδιδε ευθύνες, αποδείχθηκε ένα καλοστημένο επικοινωνιακό τρικ που κατέληξε σε φιάσκο. Άριστοι των αρίστων που διορίστηκαν και τελικά εξέθεσαν και τον Πρόεδρο για τις επιλογές του και τους ίδιους τους θεσμούς που τους εμπιστεύθηκε. Ακυβερνησία σε αρκετούς τομείς και ένας Πρόεδρος αδύναμος να αντιμετωπίσει την κατάσταση”.

“Πώς να μην καταρρακωθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στον πολιτικό κόσμο με όλα αυτά; Πώς να πιστέψουν οι πολιτικές δυνάμεις ότι ο Πρόεδρος εννοεί όσα λέει για συλλογικότητα και διαβούλευση, όταν με τη συνενοχή ή την ανοχή του διαλύει κάθε δυνατότητα συνεννόησης; Όταν επιτρέπει στην Κυβέρνηση να λειτουργεί με το δόγμα «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας»; Όταν η Βουλή περιφρονείται στην κυριολεξία προκειμένου να περάσει ετσιθελικά η Κυβέρνηση τις θέσεις της, χωρίς διάλογο, δίχως συνεννόηση; Όταν όλη η Κύπρος παρακολουθεί εμβρόντητη το πώς στήνονται δίκες, μέχρι και το πώς πολιτικά πρόσωπα εμπλέκονται σε στημένους αγώνες ποδοσφαίρου; Όταν η ιστορική αλήθεια για το τι έγινε το 1974 θάβεται σήμερα από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της προδοσίας που για να ξεφορτωθούν τις ενοχές τους εξισώνουν τους θύτες με τα θύματα;”, διερωτήθηκε

Ανέφερε πως την ώρα που άλλα κόμματα που βρέθηκαν στην εξουσία επί οικονομικής κρίσης καταποντίζονταν, το Κόμμα μας εξερχόταν από τη μάχη των Προεδρικών Εκλογών με τον υποψήφιο που υποστήριζε μόνο του, να έχει συγκεντρώσει ποσοστό της τάξης του 42,5% τη δεύτερη Κυριακή και 27% την πρώτη ενώ στις Ευρωεκλογές του 2014 συγκεντρώθηκε περίπου το ίδιο ποσοστό.

Αναφερόμενος στο ΑΚΕΛ είπε πως “πρέπει να βγούμε μπροστά. Σε μια πορεία. Στο ίδιο βήμα. Όλοι. Εργαζόμενοι, άνεργοι, αγρότες, νέοι, γυναίκες, διανοούμενοι. Να ενωθούμε μαζί με την κοινωνία που πλέον μπαίνει μπροστά. Από αυτή την υπόθεση δε μπορούν να απουσιάζουν ανθρώποι-σύμβολα της εποχής μας: οι ανθρώποι των γραμμάτων και των τεχνών. Άνθρωποι που υπηρέτησαν τον πραγματικό πλούτο του ανθρώπινου μυαλού με αυταπάρνηση και σήμερα εισπράττουν για ευχαριστώ από την πολιτεία την περιφρόνηση”.