Εδώ ο καλός σιουσιούκος, Λουκάνικα and Κολοκασι by Κουγιάλης και η σαμπάνια της Τζούλιας

Όταν είδα τον Υπουργό Γεωργίας Νίκο Κουγιάλη να μιλά για τη προσπάθειά του να κατοχυρώσει ως προϊόντα προέλευσης λουκάνικα Πιτσιλιάς, λούντζα Πιτσιλιάς, χοιρομέρι, κολοκάσι Σωτήρας, λουκάνικο Πάφου, χαλλούμι, γλυκό τριαντάφυλλο Αγρού, ροδόσταγμα Αγρού, Σιουσιούκκο, με έπιασαν τα γέλια. Σκέφτηκα μέσα μου ότι δεν είναι Υπουργείο Γεωργίας αλλά κιόσκι σε πανήγυρη που πουλά «πορικά». Από πάνω θα γράφει «Παντοπωλείον ο Κουγιάλης». Σκέφτηκα «με τόσα πετρέλαια που έχουμε, με τους Κινέζους, τους Ρώσσους που θα έρθουν να επενδύσουν, τα λουκάνικα και τους σιουσιούκκους τι θα τους κάνουμε».

Ο νους μας όμως αντί για αέρια του οικοπέδου 12 έχει κενά αέρος. Γιατί επικεντρωθήκαμε όπως πάντα στα μεγάλα, στα σπουδαία. Τρέχουμε πίσω από το φουστάνι των ξένων επενδυτών σαν γύφτοι σε πλατείες, για να τους πείσουμε να επενδύσουν σε μια χώρα που άλλοι επενδυτές έχασαν τα λεφτά τους. Τους δείχνουμε τα αστεράκια που μας έδωσε η δασκάλα μας η Τρόικα, αγνοώντας και περιφρονώντας την πραγματική καθημερινή μιζέρια της κοινωνίας. Γιατί δεν έχουν οι πλείστοι όραμα και πίστη στις δυνάμεις μας.

Αφού γέλασα καλά καλά με το Κουγιάλη και το κιόσκι του, θυμήθηκα την ιστορία της σαμπάνιας. Όχι τη Τζούλιας Αλεξανδράτου. Τη σαμπάνια όμως που χρησιμοποίησε η Τζούλια. Τότε χαχανίζαμε όλοι. Η Dom Perignon της Τζούλιας έγινε σήμα κατατεθέν.

Champagne δεν είναι το ποτό που πίνουμε. Η Καμπανία είναι περιοχή της Γαλλίας. Είναι μια περιοχή στην οποία για αιώνες παρήγαγαν αεριούχο κρασί. Λόγω της αυξανόμενης ζήτησης και επικράτησης αυτού του προϊόντος, πολλές άλλες χώρες ξεκίνησαν να παράγουν παρόμοια αεριούχα κρασιά ονομάζοντάς τα σαμπάνιες.

Οι παραγωγοί σαμπάνιας στη Γαλλία και οι κυβερνήσεις τους, ξεκίνησαν εκστρατεία και νομικούς αγώνες, κατοχυρώνοντας τη λέξη Σαμπάνια ως προϊόν προέλευσης. Αυτό έγινε τόσο στην Ευρώπη όσο σε 70 άλλες χώρες του κόσμου. Έκτοτε η λέξη «σαμπάνια» χρησιμοποιείται μόνο από Γάλλους παραγωγούς συγκεκριμένης περιοχής και εφόσον πληρούνται συγκεκριμένα κριτήρια που καθιερώθηκαν από την Comité interprofessionnel du vin de Champagne. Οι υπόλοιποι παραγωγοί άλλων χωρών, είναι αναγκασμένοι πλέον να χαρακτηρίζουν τα προϊόντα τους ως Sparkling Wines (Αεριούχα κρασιά) και δεν δικαιούνται να χρησιμοποιήσουν τη λέξη «champagne».

Τα έσοδα από την πώληση και εμπορία σαμπάνιας ΜΟΝΟ για το έτος 2013, ανήλθαν σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters στα 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποιες περιοχές της Γαλλίας δηλαδή, σε μέγεθος όχι μεγαλύτερες από τη Κύπρο, καταφέρνουν μόνο από τη σαμπάνια εκτός των υπολοίπων κρασιών, να κερδίζουν όσα περίπου ήταν και η τρύπα του τραπεζικού μας συστήματος.

Γιατί εμείς οι πανέξυπνοι, μοναδικοί, κοψονούριες Κυπραίοι, θέλαμε να κάνουμε την χώρα μας, ως χώρα υπηρεσιών, δούλων και κουστουμαρισμένων υπαλλήλων.

Την ίδια ώρα, ο πλούτος αυτής της χώρας δεν είναι μόνο ο ορυκτός, στον οποίο στρέψαμε όλοι τα βλέμματά μας. Ούτε οι παραλίες μας. Πλούτος, ανεκτίμητος μάλιστα, είναι και όλα αυτά τα προϊόντα τα οποία παράγουμε. Των οποίων την αξία δεν αντιληφθήκαμε και δεν προωθήσαμε όσο έπρεπε. Γιατί δεν οραματιστήκαμε μέχρι σήμερα ότι μόνο από αυτά τα προϊόντα μπορούμε να λύσουμε τα πραγματικά προβλήματα της οικονομίας. Γιατί μέσω αυτών θα ευημερήσουν πρώτα οι άνθρωποι και μετά οι αριθμοί.

Γιατί το λουκανικούδιν θα φέρει κέρδη σε πολλούς. Θα κερδίσει ο υπάλληλος που θα βρει δουλειά. Θα κερδίσει αυτός που θα πωλήσει τις πρώτες ύλες στον παραγωγό. Θα κερδίσει ο χοιροτρόφος. Θα κερδίσει αυτός που θα τα συσκευάσει. Θα κερδίσει ο παραγωγός. Θα κερδίσει αυτός που θα κτίσει τις εγκαταστάσεις για αυτές τις μονάδες. Αυτός που θα πωλήσει τα οικοδομικά υλικά για να κατασκευαστεί η μονάδα. Θα κερδίσει η εταιρεία που θα τα εξαγάγει στο εξωτερικό, ο δικηγόρος που θα κάμει τις συμφωνίες, ο λογιστής που θα ετοιμάσει τα λογιστικά βιβλία… Αυτό είναι οικονομία!! Όχι οι μαλακίες που τρέχουμε σαν τσιγγάνοι να προωθήσουμε στο εξωτερικό. Αυτό είναι το όραμα και όχι οι εφιάλτες που κτίσαμε με τα δάνεια. Αυτό είναι το μέλλον και όχι τα πετρέλαια που θα μας κάνουν Σαουδάραβες.

Οι Γάλλοι το 2013 κέρδισαν 4,1 δισεκατομμύρια ευρώ από τη σαμπάνια. Εμάς μας κούρεψαν σχεδόν 4,7 δισεκατομμύρια ευρώ από τις αμπαλατοσύνες μας και την ανευθυνότητά μας.

«Παντοπωλείον ο Κουγιάλης». Γιατί στα μικρά, στα αστεία, στα αδιάφορα, βρίσκονται θησαυροί που εάν τους προωθήσουμε, τότε θα φτιάξουμε κάτι το οποίο ούτε είχαμε, ούτε έχουμε. Πραγματική οικονομία. Πραγματική ανάπτυξη. Προοπτική. Μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Ευημερία των ανθρώπων και όχι των αριθμών. Στέρεες βάσεις και όχι τα αέρια του νου μας. Όραμα και όχι εφιάλτες.

Σπάρτακος