Έδειρε τους Αστυνομικούς και αθωώθηκε – Συγκλονιστική απόφαση από Ανώτατο Δικαστήριο

Τις πρωινές ώρες της 11.4.2010 ο Χάρης Φωτίου οδηγούσε αυτοκίνητο στην Πάφο με τέτοιο τρόπο ώστε αστυνομικοί που βρίσκονταν σε περιπολία να τον ανακόψουν, οπότε διαπιστώθηκε ότι μύριζε έντονα αλκοόλ και τραύλιζε.  Σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης καταδείχθηκε υπέρβαση του νομίμου ορίου (58 mg αντί 22 mg/100 ml).  Ως αποτέλεσμα, ο αστυνομικός του είπε ότι θα έπρεπε να μεταβεί στο τμήμα Τροχαίας για παροχή δείγματος τελικής εξέτασης.

Στο τμήμα εκτυλίχθηκε η δεύτερη σκηνή της επίδικης ιστορίας. Κάποιος αστυνομικός στην παρουσία άλλων τριών αστυνομικών ζήτησε από τον Φωτίου να δώσει δείγματα για τελική εξέταση, εξηγώντας του ότι τυχόν άρνηση δυνατόν να συνιστούσε ποινικό αδίκημα.  Παρά ταύτα εκείνος αρνήθηκε και τότε οι αστυνομικοί τον πληροφόρησαν ότι διέπραξε αδίκημα και θα μεταφερόταν στα κρατητήρια.  Τότε ο Φωτίου αντέδρασε φωνάζοντας διαμαρτυρόμενος σε έντονο και δυνατό τόνο και ύφος προκαλώντας ανησυχία, θόρυβο και ταραχή έξω από το γραφείο παραπόνων και εξέτασης τροχαίων δυστυχημάτων.  Οι αστυνομικοί τον καλούσαν να ηρεμήσει και να σταματήσει να φωνάζει, όμως αυτός εκδήλωσε πρόθεση να αποχωρήσει κατευθυνόμενος προς την έξοδο του κτηρίου, με αποτέλεσμα οι αστυνομικοί να τον παρεμποδίσουν φράσσοντας του το δρόμο.  Τότε ο εφεσείων έσπρωξε με τα χέρια του δύο αστυνομικούς με αποτέλεσμα οι πιο πάνω αστυνομικοί να επιχειρήσουν να του περάσουν χειροπέδες, οπότε πλέον ο Φωτίου τους έσπρωχνε και τους κλωτσούσε. Από το επεισόδιο τραυματίστηκαν δύο αστυνομικοί, ενώ ο Φωτίου δεν τραυματίστηκε. (Αποσπάσματα απο το κείμενο της απόφασης)

Το Ανώτατο Δικαστήριο, χθες, σε μια πραγματικά συγκλονιστική απόφαση την οποία ανέγνωσε ο Δικαστής Τεύκρος Οικονόμου, αποδέχθηκε ότι η κράτηση του κατηγορουμένου κατά τον ουσιώδη χρόνο και παραπέμποντας και στα ευρήματα του πρωτόδικου δικαστηρίου, ήταν παράνομη. Εφόσον η κράτηση ήταν παράνομη, ο πολίτης έχει το δικαίωμα να αντισταθεί, ασκώντας εύλογη ή και ανάλογη βία για σκοπούς απελευθέρωσής του. Επίσης αποφάνθηκε ότι κακώς το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε κατά πόσον η αντίδραση και η βία που ασκήθηκε από τον κατηγορούμενο ήταν ή όχι εύλογη υπο τις περιστάσεις, λαμβάνοντας πάντα σαν δεδομένο ότι η κράτηση ήταν παράνομη.

Παρέπεμψε μεταξύ άλλων το Ανωτατο Δικαστήριο, σε Αγγλική νομολογία, βάση της οποίας όταν κάποιος συλλαμβάνεται ή κρατείται παράνομα, αυτός έχει το δικαίωμα να προσπαθήσει να απελευθερωθεί. Σε αυτή την προσπάθεια μπορεί να ασκήσει και βία, η οποία πάντοτε όμως πρέπει να είναι εύλογη. Δηλαδή στο βαθμό που θα επιτυγχάνεται η απελευθέρωση, όχι υπέρμετρη.

Το κριτήριο όμως, είναι κατά πόσον μια κράτηση είναι νόμιμη ή όχι. Εάν η κράτηση είναι νόμιμη, τότε η αντίσταση και η προσπάθεια απελευθέρωσης εξυπακούει και φυλακή.