Είδα κι εγώ το βίντεο του Δίπλαρου

Δεν το κρύβω πως το υπερπροβεβλημένο στο FB ολιγόλεπτο βιντεάκι για τον Ευθύμιο και τη σύζυγο του Αργυρώ, μ’ έβαλε στον πειρασμό να πατήσω το play. Μπήκα κι εγώ για λίγο στο σπίτι τους, αφού μου το επέτρεψαν βέβαια.

Δεν κρύβω πως γέλασα στην όψη του Ευθύμιου να πίνει γάλα με τριαντάφυλλο, ένδειξη του οτι ακόμη κρύβει ένα παιδί μέσα του, χαμογέλασα στην επιμελώς τοποθέτηση της μαντιλιάς της κουζίνας για να φάει τα αυγουλάκια του, να έχει ενέργεια όλη μέρα, καθώς δύσκολη η ζωή του βουλευτή. Δεν κρύβω πως ζήλεψα τη γεμάτη υγεία Αργυρώ, να ξυπνά, να πηγαίνει τζόκινγκ και να αρκείται με ένα ποτήρι χυμό γεμάτο βιταμίνες. Ένδειξη του ότι ασχολείται με κάτι που της δίνει και δεν της απορροφά την ενέργεια.

Ένα βίντεο στο οποίο μας περιγράφουν εν συντομία τον τρόπο με τον οποίο συναντήθηκαν. Ένας καφές, σε διαφορετικά τραπεζάκια, στον ίδιο όμως χώρο. Εργασιομανής αυτός πνίγεται με τον καφέ, τη χαρτούρα και το τηλέφωνο του, χαλαρή εκείνη και στιλάτη μετροφυλλά το αγαπημένο της περιοδικό. Εκείνος άγχος, αυτή ηρεμία.

Ναι λοιπόν, γιατί τα αντίθετα να μην έλκονται; Νόμος της φύσης.

Δεν εξεπλάγην που αντίκρισα δύο διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικές ζωές και παρελθόν, εντελώς διαφορετικά ενδιαφέροντα να καταλήγουν στα σκαλιά της εκκλησίας. Διότι ο ένας φαίνεται να συμπληρώνει τον άλλο και τα παιδιά πλέουν σε πελάγη ευτυχίας. Πραγματοποίησαν ένα γάμο, όπως η Αργυρώ (βάζω και στοίχημα) ονειρευόταν. Ο Ευθύμιος απλά εμπιστεύθηκε πλήρως το γούστο της καλής του, κάτι που τον γοήτευσε όπως όλα δείχνουν, από την πρώτη στιγμή.

Αφήστε τις κακεντρέχειες για το πόσοι και ποιοι πήγαν στο γάμο, ποιοι ήταν οι κουμπάροι και πόσα φακελάκια εισέπραξαν. Κρατήστε τα όμορφα μηνύματα των νέων αυτών παιδιών που έδωσαν όρκους ζωής με παπά και κουμπάρους. Και τι κουμπάρους. Για λίγο παραδεχτείτε το, σκεφτήκατε όλοι το Νίκαρο στο πλάι σας και στης εκκλησιάς την πόρτα. Είναι cool κουμπάρος και το απέδειξε.

Και εμπιστευθείτε πως η διαφορετικότητα πολλές φορές ενώνει. Μπορεί να είναι στον ιδιο χώρο και γύρω σας, κάποιος ή κάποια και να μην ταιριάζει στα θέλω και τα γούστα σας, όμως στην πραγματικότητα να είναι εκείνο που σας λείπει, είτε σαν φίλος είτε σαν σύντροφος και να σας συμπληρώνει απόλυτα.

Μπράβο Ευθύμιε και Αργυρώ, που δεν αφήσατε όλους να φαντάζονται κάποιες στιγμές πίσω από την κλειδαρότρυπα, αλλά τους τις σερβίρατε. Να είστε ευτυχισμένοι και όπως οι χιλιάδες ευχές φαντάζομαι κάνουν λόγο για καλούς απογόνους… Βάλτε μπρος λοιπόν και μη μασάτε.

Comments

via Facebook