Επιστροφή της Αμμοχώστου άνευ όρων

Η επανέναρξη των συνομιλιών στο κυπριακό και η αναζωπύρωση της συζήτησης γύρω από την επιστροφή και ανοικοδόμηση της Αμμοχώστου έφερε ξανά ελπίδα ότι αυτή τη φορά κάτι μπορεί να γίνει.

Όλοι χαρήκαμε με τις εξελίξεις. Και ποιος δεν θα ήθελε την επιστροφή της πόλης.

Ωστόσο, η όποια πρόταση για επιστροφή της Αμμοχώστου θα πρέπει να μελετηθείς περισσότερο από ενδελεχώς.

Ουδείς αρνείται ότι η επιστροφή της Αμμοχώστου στους κατοίκους της θα ήταν ευχής έργο, έστω και υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.

Το ερώτημα είναι με ποιο αντάλλαγμα θα γίνει η επιστροφή και αν θα εξυπηρετήσει τον υπέρ πάντων αγώνα μας.

Το κυπριακό άλυτο, με τη μορφή που έχει σήμερα, δεν είναι μόνο πρόβλημα για τη Λευκωσία, είναι επίσης πρόβλημα και για την Άγκυρα.

Θα είναι διπλά εγκληματικό μέτρο να προχωρήσει οποιοδήποτε σχέδιο για την Αμμόχωστο, από τη στιγμή που η Κυπριακή Δημοκρατία οικονομικά είναι σε κατάσταση χειρότερη από το 1974.

Η Κυπριακή Δημοκρατίας πρέπει να παίξει έξυπνα όλα τα χαρτιά της και όχι να παραδοθεί άνευ όρων στις τουρκικές επιδιώξεις, για χάρη και μόνο της οικονομικής ανάπτυξης και ανόδου.

Πρέπει να το βάλουν καλά στο μυαλό τους και αυτό θα πρέπει να είναι η πυξίδα της κυβέρνησης ότι η Αμμόχωστος οφείλει να επιστραφεί άνευ ανταλλαγμάτων ή στα πλαίσια αξιοπρεπούς-βιώσιμης λύσης.

Αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει τόση «καούρα» για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, το πρώτο μέτρο που οφείλει να προτάξει είναι η αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής από την Κύπρο.

Είναι απορίας άξιο πως 41 χρόνια μετά την εισβολή, αυτό το τόσο προφανές και αυτονόητο, δεν έχει μπει στην ατζέντα.

Φαίνεται πως είμαστε ένα κράτος που δεν σέβεται τον εαυτό του.

Διερωτώμαι γιατί πρέπει να περιμένουμε τον σεβασμό από άλλους.

Φήμη

Comments

via Facebook