Ες γην εναλίαν Κυπρίων λαμογίων

Στην Κύπρο τη θαλασσοφίλητη και τεθλιμμένη «ες γην εναλίαν Κύπρον» (Ευριπίδης, Ελένη), εκεί που παρά τα βάσανά της «τ’ αηδόνια δεν σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες» (Σεφέρης), ζούμε στιγμές απείρου πολιτικού κάλλους.

Ζούμε στιγμές πλήρους ψηφοθηρίας από γνωστά και άγνωστα υποψήφια λαμόγια, που υπόσχονται να δώσουν (μάλλον να μοιράσουν) τα πάντα όλα για πέντε έξι ψήφους

Ες γῆν ἐναλίαν Κυπρίων, που ζουν και το απολαμβάνουν σε ένα πολιτικό σύστημα, εν πολλοίς ιδιοτελές και οπωσδήποτε διαχρονικά και διαπαραταξιακά περιδεές, σε κάθε ενδεχόμενο ανάληψης πολιτικού κόστους.

 Ένα σύστημα που με την ανοχή δίδει την εντύπωση σε όλους ότι αρέσει. Αρέσει σε μια κοινωνία ανίκανη ή απρόθυμη να δει πέρα από το βραχυπρόθεσμο, το απτό, το κάτω από το τραπέζι, το άπλυτο χρήμα και τα πλυντήρια που το καθαρίζουν.

Τις τελευταίες βδομάδες όποιο κανάλι και αν παρακολουθήσουμε διαπιστώνουμε κάτι πολύ συγκεκριμένο.

Τους ίδιους υποψήφιους, τους εκλεκτούς των κομμάτων και αυτούς που μπορούν να πληρώσουν, για περισσότερες εμφανίσεις σε ένα πολιτικό muppet show.

Καθημερινά βλέπουμε υποψηφίους οι οποίοι, όχι απλώς δε μπορούν να αρθρώσουν πολιτικό λόγο, αλλά πέφτουν στην παγίδα της ξύλινης πολιτικής λαϊκίστικης γλώσσας και δεν προσφέρουν απολύτως τίποτε το νέο.

Οι σοβαροί πολιτικοί είναι μετρημένοι δυστυχώς στα δάκτυλα του ενός χεριού. Ακριβώς, στα δάκτυλα του ενός χεριού.

Το κατάντημα της πολιτικής συνέχειας, με νεαρούς που μόλις εισέλθουν στην Βουλή θα βαδίσουν στα μονοπάτια του μέντορά τους δυστυχώς θα συνεχιστεί.

Μαζί μ’ αυτό, δυστυχώς θα συνεχιστεί και η πολιτική μιζέρια μας.

Επίσης, οποιαδήποτε πολιτική προοπτική επιλέξει ο πολίτης, το σύστημα έχει αποδείξει ότι θα την καταφάει.

Το πολιτικό μας στίγμα ανιχνεύεται στην ηγετική ανεπάρκεια όποιου και αν ηγείται.

Η κυβέρνηση Χριστόφια οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή.

Η κυβέρνηση Αναστασιάδη προσπαθεί ωραιοποιώντας τα πάντα να μας πει ότι ζούμε σε έναν επίγειο παράδεισο, απλώς δεν το έχουμε αντιληφθεί ακόμη.

Aυτό θα μας λένε και οι νέοι βουλευτές όποιοι και αν εκλεγούν.

Θα υπερασπίζονται τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων που έφεραν μιζέρια, φτωχοποίηση και θανάτωση του οράματος των νέων.

Δυστυχώς οι πολιτικές δυνάμεις και οι πολλαπλά προβληματικές τους ηγεσίες εξακολουθούν, λες και ζούμε σε καιρούς «φυσιολογικούς», να σκέπτονται, να πολιτεύονται και να ενεργούν με όρους πολιτικής αγοράς, πολιτικού κόστους, βιδώματος σε αρχηγικές καρέκλες, αποφυγής ή μετακύλισης ευθυνών και σε τελική ανάλυση, με λογική «σκύλευσης ψήφων» από το πτώμα του πανέμορφου μοιρασμένου και σχεδόν μόνιμα διχοτομημένου νησιού μας.

Κάποια στιγμή, στον δρόμο προς την κάλπη, πρέπει όλοι να σκεφτούμε ότι πρέπει να αφήσουμε τα προσδοκώμενα ευτελή μικροκομματικά οφέλη στα οποία αποβλέπει ο, εκτός τόπου και χρόνου, μυωπικός πολιτικός ακτιβισμός μας και να επιλέξουμε σωτηρία της πατρίδας. Το θέμα είναι αν αυτή η επιλογή υπάρχει και αν υπάρχει ποια είναι…

Κρατίνος 

Comments

via Facebook