Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν…

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν. Ανέσυραν από τα ντουλάπια της ιστορίας τα μεγάλα ονόματα, τα μεγάλα κανόνια για να κάνουν προεκλογική.

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν. Μιλούν για τον πατριωτικό ρεαλισμό του Γλαύκου Κληρίδη. Μιλούν για τα περήφανα ΟΧΙ του Τάσσου Παπαδόπουλου. Μιλούν για τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τα πραξικοπήματα. Μιλούν για το οικονομικό θαύμα του Σπύρου Κυπριανού.

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν. Είπαν με στόμφο τα ονόματά τους στις προεκλογικές τους συγκεντρώσεις. Ταυτίστηκαν με τις απόψεις των νεκρών αυτών ηγετών, για να πάρουν από τα λείψανά τους λίγη αύρα. Για να πάρουν ένα χειροκρότημα. Για να δείξουν την προσήλωσή τους στα μεγάλα ιδεώδη των κομμάτων τους. Για να στείλουν το μήνυμα ότι είναι συνεχιστές του έργου τους. Για να νιώσουν λίγη συντροφιά στη μοναχική από ιδέες ύπαρξή τους.

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν. Και ενώ ο λαός ψάχνει για νέους ηγέτες, όσο ένας διαβάτης στην έρημο ψάχνει απεγνωσμένα να βρει νερό, αυτοί τους προσφέρουν την άμμο σαν ψευδαίσθηση του νερού. Και ο λαός είναι τόσο διψασμένος που δυστυχώς δεν έχει άλλη επιλογή να πιεί τον άμμο για νερό.

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν. Κτίζουν στο χθες γιατί δεν έχουν τίποτε να χτίσουν για το αύριο. Γιατί σε όλες αυτές τις προεκλογικές συγκεντρώσεις άκουσα πολλά μεγάλα λόγια. Είδα τους νέους φιλόδοξους επιβήτορες του πολιτικού συστήματος, να φλερτάρουν με την πόρνη αυτή που λέγεται πολιτική. Ήδη ξεκίνησαν να νερώνουν το λόγο τους. Ήδη ξεκίνησαν να αμβλύνουν τις ιδέες τους. Ήδη ξεκίνησαν να γίνονται μέρος του συστήματος. «Εγώ έκαμα εκείνο, εγώ έκαμα το άλλο, εγώ θα κάνω αυτό». Και ενώ οι μεγάλοι ηγέτες πολιτεύονται με κριτήριο το «εμείς», αυτοί ξεκινούν τη πορεία τους στη πολιτική με κριτήριο και φάρο το «εγώ».

Κάποια μικρά ανθρωπάκια τους θυμήθηκαν… Και έγινε το Facebook το βάθρο της προεκλογικής τους εκστρατείας. Δημοσιεύουν spotακια, φωτογραφιούλες, ατάκες, με σπονσαρισμένες αναρτήσεις. Δεν κερδίζετε έτσι εκλογές… Δεν θα αλλάξετε τον τόπο μας με αυτές σας τις αναρτήσεις…δεν μπορείτε να πείσετε τις μάζες αυτές των ψηφοφόρων για να σας εμπιστευτούν. Οι μάχες δεν γίνονται στις εκλογές. Οι μάχες γίνονται πολύ πριν. Και όσοι από εσάς κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του λαού από πριν, έχουν ελπίδες.

Γιατί όσο και εάν εσείς μικρά ανθρωπάκια τους θυμάστε, πρέπει να θυμάστε ακόμα κάτι. Ότι σε αυτή τη προεκλογική περίοδο, ένα μήνα πριν τις εκλογές, ότι λέτε, ότι πείτε, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ηχορύπανση στα αυτιά μας. Γιατί φωνάζετε όλοι μαζί και δύσκολα ξεχωρίζετε.

Ο Μαχάτμα Γκάντι, φορώντας ένα σεντόνι και τίποτε άλλο κατάφερε να ηγηθεί εκατομμυρίων ανθρώπων. Γιατί είχε κάτι καινούργιο να πει. Γιατί είχε κάτι διαφορετικό. Εσείς τι διαφορετικό έχετε να προσφέρετε με τα έργα σας και με τη ρητορία σας;

Διογένης

Comments

via Facebook