Ο πολιτικός «μαμάκιας» της Κύπρου

Ίσως να αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, αλλά εκτιμώ πως οι μαμάδες της Κύπρου είναι κάτι περισσότερο από προστατευτικές. Ειδικά όταν οι οικογένειες προέρχονται από τζάκια, ο προστατευτισμός στους κανακάρηδές τους, στα μωρά τους και μελλοντικά πολιτικούς άρχοντες μετατρέπεται σε υπέρ – προστατευτισμό.

Αρχίζουν εκείνα τα «δεν κάνει τίποτα χωρίς εμένα το μωρό μου» και ας πρόκειται για 30 χρόνων άντρα «δεν μπορεί λεπτό μακριά μου», με αποτέλεσμα πολλές μανάδες να λαμβάνουν αυτή τη συμπεριφορά, που οι ίδιες δίδαξαν, ως υπερβολική αγάπη, ενώ στην ουσία πρόκειται για υπερβολική εξάρτηση.

Η εξάρτηση αυτή είναι επιθυμητή και άκρως φυσιολογική, αλλά για συγκεκριμένο-οριοθετημένο χρονικό διάστημα.

Η εξάρτηση του παιδιού από τη μαμά πρέπει σταδιακά να ελαττώνεται ώστε το παιδί να κόψει τον «ψυχολογικό ομφάλιο λώρο», να ανεξαρτητοποιηθεί και να εξελιχθεί σε μια αυτόνομη και ολοκληρωμένη προσωπικότητα.

Όταν πρόκειται όμως, για ένα μωρό (που λέει ο λόγος), το οποίο προορίζεται για πολιτικός, τότε το φταίξιμο δεν είναι των παιδιών-μωρών, αλλά αποκλειστικά των γονέων και περισσότερο των μανάδων.

Ο υπέρ-προστατευτισμός τους εκδηλώνεται στο δημοτικό, στο γυμνάσιο, στο ιδιωτικό λύκειο και πανεπιστήμιο και ολοκληρώνεται στο στρατό, αν τελικά υπηρετήσει ο κανακάρης.
Ο άνθρωπος δε μένει στάσιμος, μεγαλώνοντας κατακτά ανώτερα επίπεδα νόησης, ωριμότητας και μια πιο σφαιρική εικόνα της πραγματικότητας.

Αυτό, ίσως να μην το καταλαβαίνουν οι μαμάδες που προανέφερα και «αναγιώνουν» τους μπούληδες με τον τρόπο που θέλουν αυτές χωρίς το «μωρό» τους, να μπορεί να ξεπεράσει μόνο του τις πολύπλοκες μορφές εξέλιξης, τόσο στο γνωστικό όσο και στο συναισθηματικό επίπεδο και να μπορεί να αντιληφθεί πως σκέφτονται οι μελλοντικοί ψηφοφόροι του.

Τις περισσότερες φορές, το μωρό «πολιτικός μαμάκιας» και τα όσα βιώνει μεγαλώνοντας, θα λειτουργήσουν ανασταλτικά στην ανεξαρτητοποίηση του.

Αποτέλεσμα; Ενώ έχουμε γεμίσει πολτικύς άρχντες, πρίγκηπες, «καλές οικογένειες», θα εξακολουθούμε να παράγουμε πολιτικούς μαμάκιες οι οποίοι κρέμονται από την τσάντα «μάρκα» της μητέρας, η οποία φυσικά ποτέ δεν φόρεσε ποδιά και να κάνουν πιστά αυτό που επιθυμεί η μανούλα.

Για να υπηρετήσει ο πολιτικός «μαμάκιας» τα συμφέροντα του λαού, είτε από την αριστερά είτε από τη δεξιά, πρέπει να κατέβει και λίγο στα χαμηλά δώματα. Όταν δεν έχει περάσει ποτέ όμως ούτε ακόμα και στο σχολείο από αυτά τα δώματα, τότε το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εξυπηρετεί αυτά που του έμαθε η μαμά…

Κρατίνος

Comments

via Facebook