Οι ηγέτες της διαρροής και οι κομματικοί ρουφιάνοι

Πρέπει ή δεν πρέπει να γίνονται διαρροές; Είναι η δεν είναι σκόπιμες οι διαρροές, σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής ζωής της Κύπρου; Γιατί ενοχλείται η κυβέρνηση; Πρόσφατα μάλιστα, ακόμα και ο Γενικός Εισαγγελέας είπε ξεκάθαρα ότι αμφιβάλλει αν θα τερματιστεί ποτέ το πρόβλημα των διαρροών.

Σε μια χώρα – μπανανία, που ούτε το εθνικό προϊόν της δεν καταφέραμε ποτέ να καλλιεργήσουμε σωστά, τουλάχιστον ως προς το μέγεθος, καθόμαστε και ασχολούμαστε με διαρροές στο Εθνικό Συμβούλιο.

Γιατί παρεξηγήθηκε η κυβέρνηση; Μήπως είχε την εντύπωση ότι δεν θα βρισκόταν ένας καλοθελητής για να διαρρεύσει το τετρασέλιδο έγγραφο;

Οι πολιτικοί αρχηγοί, στην πλειοψηφία τους είναι προσωποποιημένες διαρροές.

Γιατί παρεξηγήθηκε η κυβέρνηση; Γιατί ενοχλήθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος;

Όσες ειδικές συστάσεις και να γίνουν, όσο και αν οι συμμετέχοντες καταδικάζουν το φαινόμενο διαρροής εγγράφων, ένας ρουφιάνος πάντα θα βρίσκεται.

Μπορεί η κυβέρνηση να διερωτάται «σε τι πραγματικά αποσκοπούν ορισμένοι μέσα από τέτοιες πρακτικές που πλήττουν όχι μόνο την αξιοπιστία της ελληνοκυπριακής πλευράς στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αλλά και τη διαπραγματευτική της ισχύ».

Η απάντηση είναι απλή. Δεν χρειάζεται Εθνικό Συμβούλιο… για να μην αναγκάζονται οι πολιτικοί αρχηγοί να γίνονται ρουφιάνοι.

Κρατίνος

Comments

via Facebook