Οι «κοπροτσάντες» των κατεχομένων και οι επώνυμοι ληστές των ελεύθερων περιοχών

Γέμισε το διαδίκτυο με ιστοσελίδες, που πλασάρουν επώνυμα προϊόντα «μαϊμού».

Οι συγκεκριμένες ιστοσελίδες, οι πλείστες των οποίων πασίγνωστες, πλασάρουν με μαεστρία προϊόντα γνωστών ξένων οίκων μόδας και το πιο «σπουδαίο» τα διαφημίζουν ως αυθεντικά.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, τα συγκεκριμένα προϊόντα καταφθάνουν από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές, πλασάρονται στο διαδίκτυο, μέσω των ιστοσελίδων και πωλούνται στη διπλάσια ή και τριπλάσια τιμή από ό,τι τα βρίσκεις σε καταστήματα του ψευδοκράτους.

Οι καταναλωτές, ωστόσο, «τσιμπάνε» με τις τιμές του διαδικτύου, αφού είναι τουλάχιστον 50% χαμηλότερες από αυτές που βρίσκουν στην αγορά των ελεύθερων περιοχών.

Ο καταναλωτής νιώθοντας ότι έκανε το καλύτερο deal θα συνεχίζει να ψωνίζει από το διαδίκτυο, έστω και αν ξέρει ότι τα προϊόντα, που αγοράζει είναι «μαϊμού». Έστω και αν ξέρει ότι προέρχονται μετά από αιμοδότηση του ψευδοκράτους.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που την έχουν πατήσει και έχουν αγοράσει επώνυμες τσάντες, επώνυμα παπούτσια ή αθλητικά είδη, που αποδείχθηκαν μαϊμού.

Στη σημερινή παγκόσμια καταναλωτική κοινωνία, όπου το «ποιος είμαι» συγχέεται ή και ταυτίζεται, με το «τι έχω», είναι λογικό τα πιο αδύναμα οικονομικά στρώματα να θέλουν και αυτά να μετέχουν στο χορό της πολυτέλειας.

Επειδή δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις υψηλές τιμές των αυθεντικών αυτών προϊόντων και με δεδομένο ότι οι αγορές ανταποκρίνονται πάντα στη ζήτηση, έχει δημιουργηθεί και ανθεί, το εμπόριο των ψευδοπροϊόντων.

Σ’ αυτές τις κατ’ ευφημισμό ιστοσελίδες μπορεί η κοπελίτσα με τα λιγότερο ανθηρά οικονομικά να αγοράσει επιτέλους την πολυπόθητη επώνυμη τσάντα για λίγες δεκάδες ευρώ, έναντι των εκατοντάδων ή και χιλίων ευρώ που κοστίζει η γνήσια.

Ή ο νεαρός το επώνυμο μπλουζάκι ή το κοριτσάκι τα επώνυμα παπούτσια των ονείρων του, αφού οι γονείς του δεν είναι σε θέση οικονομικά να του τ’ αγοράσουν.

Οι αγοραστές των προϊόντων αυτών γνωρίζουν πως αγοράζουν «μαϊμού»; Νομίζω πως, με εξαίρεση τους λίγους αφελείς, οι περισσότεροι το γνωρίζουν, αλλά δεν τους νοιάζει.

Αν περάσει κάποιος στην κατεχόμενη Λήδρας οι τιμές που θα συναντήσει είναι:
• Παπούτσια (Nike, Adidas, Puma, Reebok κλπ) στην τιμή των 20 με 25 ευρώ.
• Αθλητικός ρουχισμός (Nike, Adidas, Puma, Reebok κλπ) στην τιμή των 25 ευρώ.
• Πουκάμισα (Ralph Lauren , Barberry’s, Tommy Hilfiger, Lacoste, Gant, Versace κλπ) 15 με 20 ευρώ.
• Τσαντες (Louis Vuitton, Michael Kors, Guess, Prada, Gucci, Celine, Mark Jacobs κλπ) 40 μέχρι 120 ευρώ.

Ομολογώ ότι ακούγοντας τις τιμές έχω δελεαστεί, σε σημείο ανεπανόρθωτο. Το δίλημμα μου μεγάλο, αφού και τα δικά μου οικονομικά έχει πολύ καιρό να ανθίσουν.

Από την άλλη, μου τριβελίζει το μυαλό η πομπώδης ατάκα του καλού μου συναδέλφου Παύλου Μυλωνά.

Άραγε αν περάσω στην κατεχόμενη Λήδρας και ψωνίσω, γιατί η τσέπη μου πενθεί, θα είμαι και εγώ «κοπρίτισσα»;

Κατά το κ. Μυλωνά θα είμαι απόλυτα. Θα ήθελα, ωστόσο, να ρωτήσω τον Παύλο Μυλωνά αν αγοράσω τα συγκεκριμένα προϊόντα από το διαδίκτυο θα είμαι και πάλι μια ανάμεσα στους τόσους χιλιάδες «κοπρίτες» της Κύπρου;

Από τη μεριά μου δηλώνω πως είμαι στο πλευρό της κοπελίτσας που ονειρεύεται την επώνυμη τσάντα και του νεαρού που ονειρεύεται το επώνυμο μπλουζάκι και που χωρίς να το ξέρουν βρίσκονται να είναι η αιτία της ύπαρξης αυτού του ψευδοεμπορίου.

Καγχάζω, δε, με την κυρία, που αγόρασε πανάκριβα την τσάντα της και που σκανδαλίζεται και στραβομουτσουνιάζει στη θέα της τσάντας των πενήντα ευρώ, που τόσο μοιάζει με τη δική της των χιλίων και βάλε.

Όμως, ας σοβαρευτούμε. Για την καταναλωτική κοινωνία που εμείς δημιουργήσαμε, που μας φύτεψε αυτά τα όνειρα και ευθύνεται για τη συγκεκριμένη κατάσταση, ίσως δεν πρέπει να πούμε ξανά τίποτα.

Τελικά το δίλημμα είναι: Oι «κοπροτσάντες» των κατεχομένων ή οι επώνυμοι ληστές των ελεύθερων περιοχών;

Φήμη

Comments

via Facebook