Η ψευδαίσθηση στη χώρα των θαυμάτων

Το θέμα της έκθεσης στις Παγκύπριες εξετάσεις μπέρδεψε τους μαθητές μας.

Από τους υποψήφιους ζητήθηκε  να καταθέσουν τις απόψεις τους για το ποιες ήταν οι ψευδαισθήσεις που βίωνε για τόσα χρόνια η πατρίδα μας και πώς το τέλος των ψευδαισθήσεων επέδρασε στην καθημερινότητα των ανθρώπων…

Το θέμα αγαπητοί μου ήταν βατό όπως λέγαμε στα φοιτητικά μας χρόνια.  Πώς όμως οι μαθητές μας θα το ανέπτυσσαν, αφού τους μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία γεμάτη ψευδαισθήσεις.

Σε μια κοινωνία που η ψευδαίσθηση με την πραγματικότητα είναι το ίδιο και το αυτό.

Ψευδαίσθηση σημαίνει να πιστεύεις ότι η πατρίδα σου, αυτή που χαρακτηριζόταν ώς η χώρα θαύμα, -αφού μετά το 1974 αναπτύχθηκε με ραγδαίους ρυθμούς-, δεν θα ερχόταν ποτέ αντιμέτωπη με τη λαίλαπα της οικονομικής κρίσης.

Ψευδαίσθηση είναι όταν  ο Υπουργός οικονομικών της χώρας σου σε διαβεβαίωνε ότι όλα πάνε καλά.

Ψευδαίσθηση είναι όταν ο Πρόεδρος της χώρας σου σε διαβεβαίωνε ότι δεν επρόκειτο να σου κουρέψουν τις καταθέσεις σου με ένα ληστρικό τρόπο εν μία νυκτί.

Ψευδαίσθηση  είναι όταν πιστεύεις ότι το κυπριακό που είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής μπορεί να λυθεί με ΜΟΕ χαμηλής πολιτικής.

Όταν μπορείς να περάσεις στα κατεχόμενα εδάφη χωρίς διατυπώσεις, δήθεν για να έρχεσαι σε επαφή με τους Τ/Κ, άσχετο εάν με τα χρήματα που θα δαπανήσεις σε καζίνα, ξενοδοχεία και εστιατόρια αιμοδοτείς τον Αττίλα….

Όταν πιστεύεις ότι μπορεί να έλθει μία λύση που δεν θα κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα , γιατί στο τέλος της ημέρας βρε αδελφέ τί εστί κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων? Μία ψευδαίσθηση είναι και αυτό!

Ναι…το τέλος των ψευδαισθήσεων επέδρασε στην καθημερινότητα των ανθρώπων. Αυτό και αν είναι μια μεγάλη αλήθεια. άνθρωποι φοβισμένοι, πεινασμένα παιδιά, νέοι χωρίς αύριο σε μια «ευνουχισμένη» κοινωνία χτισμένη σε μια κινούμενη άμμο!

Πυθία

 

Comments

via Facebook