Στον δικό μας ψεύτικο εύθραστο και γεμάτο υποκρισία μικρόκοσμο…

Ο κόσμος γύρω μας αλλάζει. Αλλάζει μάλιστα με πολύ γρήγορους ρυθμούς, τους οποίους, σε πολλές περιπτώσεις δεν προλαβαίνουμε.

Οι «παραδοσιακές» κοινωνίες όπως τις ξέραμε, δεν υπάρχουν και η τρομοκρατία σε συνδυασμό με τα οικονομικά προβλήματα και γενικά την πολιτική και κοινωνική αστάθεια, έχουν μετατρέψει την ζωή μας σε μια απρόβλεπτη καθημερινή διαδρομή, προς έναν άγνωστο κόσμο.

Η Συρία, η πολεμική σύρραξη στην γειτονιά μας, το «φόρτωμα» των θαλασσών της περιοχής μας με πολεμικά πλοία είναι ενδείξεις ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά, ενώ δημιουργείται εύλογα η αίσθηση ότι ένα σπίρτο αρκεί να πυροδοτήσει απρόβλεπτες εξελίξεις σε όλο τον κόσμο.

Το ζητούμενο σήμερα είναι με ποιες ιδέες και αξίες θα θελήσουν οι άνθρωποι να διαχειριστούν τον καινούργιο κόσμο. Εκτός από τους ορατούς κινδύνους, επανήλθε ο θρησκευτικός φανατισμός, ο οποίος απειλεί να χωρίσει τον κόσμο σε αγίους και άπιστους, με τον κάθε ένα να έχει την δική του οπτική γωνία.

Δυστυχώς, η μικρή μας Κύπρος είναι τόσο αδύναμη, που το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να παίρνει όσο το δυνατόν λιγότερο οδυνηρές αποφάσεις, γιατί σίγουρα δεν μπορεί να επηρεάσει τις καταστάσεις, όπως εξελίσσονται.
Φαίνεται ότι κάποιοι γύρω μας έβαλαν σκοπό να γυρίσουν πολλά χρόνια πίσω τους δείκτες στο ρολόι του εκσυγχρονισμού.

Το αποτέλεσμα άρχισε να φαίνεται ξεκάθαρα. Κόσμος με φόβο, πολιτικά και οικονομικά προβλήματα. Μέσα σε όλα αυτά εμείς αδύναμοι να αντιδράσουμε.

Παρακολουθούμε αμήχανα τις εξελίξεις που νομίζουμε ότι είναι μακριά, αλλά συνάμα τόσο κοντά μας. Σε λίγο μπορεί να βλέπουμε πολύ περισσότερα, αλλά να είμαστε ακόμα πιο αδύναμοι, ακόμα πιο ανίσχυροι να υπερασπιστούμε ακόμα και τα αυτονόητα

Φήμη

Comments

via Facebook