Γράμμα στον Άγιο Βασίλη απο τον Σπάρτακο

Σπάρτακος

Εφημερίδα Αποκάλυψη

Λευκωσία

e-mail: spartacus@apokalipsi.com

Προς: Άγιο Βασίλη

Οδός: Καππαδοκία ή Βόρειο Πόλο ή τα Κεντρικά γραφεία της Coca-Cola

Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη,

Ο αδελφός μου νιώθει δυστυχισμένος…γιατί φέτος τα Χριστούγεννα δεν κρατάει χρήματα να πάει διακοπές, να αγοράσει το νέο κινητό που λίγο έλειψε να του κάνει και φραπέ. Νιώθει φτωχός γιατί δεν μπορεί να κάνει τις βόλτες του στα καταστήματα και να ψωνίσει ότι του κατέβει στο κεφάλι με τη πιστωτική του να μοιάζει ανεξάντλητη. Νιώθει αποτυχημένος, γιατί δεν θα τα κατάφερε να πάει στη Χριστουγεννιάτικη και Πρωτοχρονιάτικη ρεβεγιόν. €50-€100 το κεφάλι, είναι ένα κονδύλι που η τσέπη του πλέον δεν σηκώνει.

Ξέχασε τα παλιά. Στο μυαλό του είναι λες και δεν έγιναν. Ξέχασε που τις γιορτές η μοναδική του έξοδος ήταν η τόμπολα. Που το highlight των εορτών ήταν ο αόρατος φακός του ΡΙΚ. Που τα μελομακάρονα τα έφτιαχνε με την οικογένεια και δεν τα αγόραζε. Που περίμενε να έρθουν τα ξεπουλήματα για να αγοράσει ένα παντελόνι αμαρκέ. Που δεν ήξερε τι είναι οι μάρκες, τα gadgets, internet, selfie, δωροκάρτα, εκπτωτικά κουπόνια, πιστωτική κάρτα, τι είναι η λέξη ρεβεγιόν.

Τότε που δεν είχε δάνεια, που ζούσε σε ένα σπίτι το οποίο όμως ήταν μικρότερο και από διαμέρισμα. Δεν τον πείραζε. Για αυτόν ήταν τεράστιο. Γιατί και ο γείτονάς του, οι φίλοι, οι συγγενείς, παρόμοια ζούσαν. Δεν κυκλοφορούσαν πολυτελή αυτοκίνητα και τα αυτοκίνητα ήταν μόνο για να τον μεταφέρουν παρά να τον αναδεικνύουν. Η νονά του, του έφερνε μια ομολογία των £5 και άμα ήταν πολύ τυχερός του έφερνε κανένα αυτοκινητάκι.

Τότε που δεν είχε τόσα κανάλια να τον βομβαρδίζουν με διαφημίσεις για δώρα και τον αρκούσε εκείνο το μικρό που θα του έφερνες εσυ Άγιε Βασίλη, με το οποίο έπαιζε για μήνες ολόκληρους. Τότε που πίστευε στον Άγιο Βασίλη, νιώθοντάς τον κάτι το σπουδαίο. Τότε που ήταν αισιόδοξος και είχε ελπίδα. Τότε που έπαιζε στις αλάνες με μια σχισμένη μπάλα και ξύλινα πιστόλια.

Σήμερα τον έμαθαν να είναι δυστυχισμένος. Γιατί δουλεύει νύχτα μέρα, όσο για να τα καταφέρει να μείνει χωρίς χρήματα. Γιατί συνδύασε την ευτυχία του με όλα αυτά τα οποία ελάχιστα του προσφέρουν. Γιατί τον έσπρωξαν στη καταναλωτική μανία και αχορταγιά.

Άγιε μου Βασίλη. Μου έμαθαν με τα χρόνια ότι ήσουν ο Μέγας Βασίλειος της Καππαδοκίας, ο ήρως του ποιήματος “A Visit from St Nicholas”, ο «Σίντερ-Κλάας» των Ολλανδών κ.α. Μου είπαν ότι είσαι προϊόν διαφημιστικής καμπάνιας της Coca-Cola από το 1931 στην Αμερική.

Μετατράπηκες από το σύμβολο των πιστών για αλληλεγγύη, στο σύμβολο του καπιταλισμού και των δώρων. Για τούτο φέτος, αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη, θέλω μόνο ένα δώρο να μας φέρεις. Κάτι μικρό, ανέξοδο, μπορεί έστω κι αστείο. Θέλω να έρθεις με το έλκηθρό σου και τους τάρανδους και να μας φέρεις… ελπίδα. Ελπίδα ότι κάποτε θα αντιληφθούμε τον φαύλο κύκλο στον οποίο κινούμαστε, την τυραννία της ματαιοδοξίας που μας κυριεύει. Τίποτε άλλο δεν θέλω. Μόνο αυτό. Μόνο ελπίδα…

Με αγάπη

Σπάρτακος

Υστ. Σου στέλνω και ένα τραγουδάκι έτσι για να ακούεις απο τα speakers του έλκηθρου σου

Comments

via Facebook