Ποια μάνα αντέχει;

Όλα ξεκίνησαν στις 19:30, ημέρα Τρίτη. Τίποτα δεν έδειχνε ότι ο αέρας εκείνο το βράδυ θα μύριζε τόσο αίμα, τόση εκδίκηση.

Ένας άγριος καβγάς μεταξύ θύτη και θυμάτων. Δύο αδέλφια οι Κώτσιος και Παράσχος Ντορζή και ο γαμπρός τους Αιμίλιος Μηλτιάδους , ηλικίας 19, 21 και 25 ετών, κείτονται νεκροί μπροστά στα μάτια των έντρομων περαστικών.

Ο αέρας μυρίζει αίμα από χθες βράδυ. Και ‘μεις θεατές. Όλοι παρόντες. Σε ρόλους επιβεβλημένους, καθοδηγούμενους…

Αυτές οι μανάδες… Πόσο έτοιμες να είναι Θεέ μου; Όποιε Θεέ!

Πώς κρατιέται η ψυχή και δεν φτερουγάει; Πώς κρατιούνται τα μάτια των γονιών μέσα στις κόγχες τους; Ποια μάνα αντέχει; Ποια στήθια που βύζαξαν μένουν στη θέση τους;

Μάνα του Κώτσιου, του Παράσχου…Μάνα του Αιμίλιου…

Μανάδες που προχωρούν σαν αρχαίες τραγωδίες. Με σφιγμένα τα δόντια, στόματα ερμητικά κλειστά, ανάσες σαν τρακτέρ, μάτια πυρκαγιές…

Από χθες στέκονται απέναντι στο κακό μαντάτο. Κύματα πελώρια ξεσπούν σε βράχια, άγριος καταρράχτης ο κρύος ιδρώτας, ποτάμι το αίμα στις φλέβες…

Ο φονιάς του σπλάχνου τους. Αυτός! Είναι δύσκολο να έχεις ένα σπίτι άδειο. Όλα τους τώρα ένα σπίτι, κατοικημένο από φαντάσματα.

Είναι σαν να τις βλέπω μπροστά μου…Σαν «Παναγίες» που χαστουκίζουν όμως.

Ψυχές που βουτάνε στα μαύρα. Θυμώνουν, μισούν, ζητούν εκδίκηση. Το ξέρω οι Παναγίες «δεν μισούν». Οι δίκες μου το κάνουν όμως..

Οι δικές μου «Παναγίες» είναι θηρία ανήμερα. Και τρέμω στα «χαστούκια», που θα δώσουν πριν την τελευταία πράξη του δράματος. Με μοναδική προσδοκία την αντάμωση με τα σπλάχνα τους. Γιατί είναι μανάδες…

Φήμη

Comments

via Facebook