Μου στερεύουν οι λέξεις, ο θυμός… – Με κυριεύει ο τρόμος!

Υπάρχουν στ’ αλήθεια λόγια να περιγράψει κανείς, το φόνο δυο αδελφών κι ενός άλλου νέου, που δεν πρόλαβαν να ανοίξουν τα φτερά τους, στο άνθος της νιότης τους;

Υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανείς, τη ψυχοσύνθεση εκείνου του αδίστακτου που με ένα μαχαίρι αφαίρεσε τρεις ζωές σε λίγα μόνο λεπτά;

Διανοείται κανείς να μιλά για ξεκαθαρίσματα του κόσμου της νύχτας και υποθέσεις ναρκωτικών για παιδιά που μόλις πάτησαν τα είκοσι χρόνια τους;

Στ’ αλήθεια μου τελειώνουν οι λέξεις, μου στερεύει κι ο θυμός… Μα με κυριεύει ο τρόμος.

Σε τι κοινωνία ζούμε; Που πήγαν οι ρομαντικοί άνθρωποι; Οι ευαίσθητοι; Οι νοιαζόμαστε για τον πλησίον μας;

Την ώρα που κάνουμε προσευχές να μην φθάσουν στα σκαλοπάτια μας οι τρομοκράτες του Isis, να μην αρχίσει ο τρίτος Παγκόσμιος πόλεμος και φάμε μισή αδέσποτη. Την ώρα που φοβόμαστε να ταξιδεύσουμε μήπως και γίνουμε στόχος είτε επίτηδες είτε κατά λάθος, των υπερδυνάμεων που με ευκολία πλέον ρίχνουν αεροπλάνα σε μια ένδειξη κι επίδειξη ισχύος.

Την ώρα που παλεύουμε να εξηγήσουμε όλες αυτές τις αλλαγές που επιβάλλονται στη ζωή μας, τρεις νέοι ανάμεσα μας, να σωριάζονται νεκροί από μαχαιριές γνωστού τους;

Ποια αίτια ωθούν κάποιο να μαχαιρώσει με ευκολία άνθρωπο; Ποιο διαταραγμένο μυαλό ξεκληρίζει μια οικογένεια; Ποια ψυχή εν βρασμώ, σκοτώνει για μια κάποια διαφορά;

Τρομάζω στην ιδέα, του τι βίωσαν άτομα κάθε ηλικίας στην καρδιά της Λεμεσού. Μάρτυρες μιας απονενοημένης πράξης κάποιου θεριού με ανθρώπινη όψη, να σφαγιάζει τρία άτομα.

Συνθήκες και καταστάσεις που γιγαντώνουν την ανασφάλεια μέσα μας. Να πας για καφέ, για ψώνια, για βόλτα; Να πας τα παιδιά σχολείο; Να κρέμεσαι απ’ έξω, έξι ώρες για να διασφαλίσεις ότι δεν θα πάθουν κάτι κακό; Να επιτρέψεις στο έφηβο παιδί σου να πάει διακοπές, έστω ένα διήμερο, έστω μια έξοδο με τους φίλους του; Να φοβάσαι να ανοίξεις την πόρτα σου κάθε που χτυπάει το κουδούνι;

Να μείνεις κλεισμένος σπίτι; Να σταματήσεις να ζεις; Να ονειρεύεσαι; Αλήθεια που βρίσκει ασφάλεια ο άνθρωπος στις μέρες μας; Πώς επιτρέψαμε στον τρόμο, να ελέγχει τις ζωές μας;

Χάρυβδη

Comments

via Facebook