Όταν κοιτάς από ψηλά η γη δεν μοιάζει ζωγραφιά…

Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζει η Γη με ζωγραφιά, λέει το γνωστό άσμα του Κώστα Χατζή, ο οποίος όταν το έγραφε, δεν φαντάστηκε την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.

Όταν κοιτάς από ψηλά, κατά παράφραση των στίχων του τραγουδιού, δυστυχώς σε λίγο θα βλέπεις μόνο πτώματα.

Οι εντυπωσιακές λεπτομέρειες, που συνήθως καταγράφουμε από αέρος σε κάθε ταξίδι, δεν θα μοιάζουν με μαγικούς πίνακες.

Η ζωή δεν μας πίκρανε, εμείς την πικράναμε και την πικράναμε πολύ.
Όταν κοιτάς από ψηλά μοιάζουν τα σπίτια με σπιρτόκουτα, τα δικά μας σπίτια διότι υπάρχουν άλλα, εκεί προς την Συρία, που μοιάζουν ερείπια και οι θάλασσες, οι δικές μας θάλασσες, ξεβράζουν πτώματα.

Ο θάνατος τελικά είναι μεταφερόμενος αφού από τα νερά της Μεσογείου και του Αιγαίου έφτασε στην Ευρώπη, στην καρδιά της Ευρώπης και δεν ξεχωρίζει χρώμα, φυλή, μόρφωση.

Απλώς οι δεκάδες που πνίγονται καθημερινά, γνώρισαν τη φρίκη των ψυχοπαθών που στο όνομα του θεού τους σφάζουν, σπέρνοντας τον πανικό παντού στην ανθρωπότητα.

Το τέρας που εκπαίδευσαν οι πολιτισμένοι για να φυλάξει το οικόπεδο τους, εκεί στην μεριά του πλανήτη με τις κελεμπίες και τα πετρέλαια, όπως και στο παρελθόν με το Ιράκ και τον Σαντάμ, τον Μπιν Λάντεν, έσπασε την αλυσίδα του και γυρνάει παντού, σφάζει, λεηλατεί, καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά του.

Στον δικό μας μικρόκοσμο, θα ζήσουμε κάποτε ασφαλείς; Θα ζούμε άραγε από τούδε και στο εξής λεύτεροι ή φοβισμένοι;

Όταν κοιτάς από ψηλά η γη πλέον δεν μοιάζει ζωγραφιά…

Κρατίνος

Comments

via Facebook