Τα φαντάσματα και τα εγκλήματα – Ποιος τιμωρεί με πoια τιμωρία;

Τα φαντάσματα στην ποίηση και στην πεζογραφία συνήθως εμφανίζονται σε μέρη όπου έχουν γίνει εγκλήματα.

Η μνήμη “σ’ αυτό το φως γίνεται πιο σκληρή, μια ζύμη πού τη στεγνώνει ο ήλιος”, όπως λέει και ο Σεφέρης.

Θέρετρο Βαρώσια. Πόλος έλξης για σταρ βεληνεκούς Χόλυγουντ. Η νότια συνοικία της Αμμοχώστου που έθελξε και προσέλκυσε αστέρες όπως όπως η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον και ο Τζακ Νίκολσον που λάτρεψαν τις χρυσαφένιες αμμουδιές, τα πράσινα νερά και την κυπριακή κουζίνα. Η ζωή σταμάτησε ξαφνικά το καλοκαίρι του 1974.

Το ειδυλλιακό θέρετρο μεταμορφώθηκε σε πόλη φάντασμα. Ατέλειωτη σιωπή. Βούλιαξαν οι άνθρωποι, πέτρωσαν οι μνήμες. Τα φαντάσματα και τα εγκλήματα…
Το δειν του Σεφέρη…και η Αμμόχωστος. Ο κόσμος της Κύπρου και της θαλασσοφίλητης είναι γι’ αυτόν ο κόσμος των παιδικών του χρόνων.

Σε ένα γράμμα που είχε γράψει στην αδελφή του, τον Οκτώβρη του 1954, εξομολογείται την αγάπη του για το νησί και τους κατοίκους του ως εξής:
«Ένας πιστός λαός , πεισματάρικα και ήπια σταθερός. Για σκέψου πόσοι και πόσοι πέρασαν από πάνω τους: Σταυροφόροι, Βενετσιάνοι, Τούρκοι, Εγγλέζοι, 900 χρόνια. Είναι αφάνταστο πόσο πιστοί στον εαυτό τους έμειναν και πόσο ασήμαντα ξέβαψαν οι διάφοροι αφεντάδες πάνω τους. Και τώρα γράφουν στους τοίχους των χωριών τους : Θέλομεν την Ελλάδα μας κι ας τρώγομεν πέτρες. ” Θα ήθελα οι νέοι μας να πήγαιναν στην Κύπρο. Θα έβλεπαν από εκεί πλατύτερο τον τόπο μας”.

Τα φαντάσματα και τα εγκλήματα στην θαλασσοφίλητη στοιχειώνουν ακόμα όλους μας.

Πέρασαν 41 χρόνια. Πέθαναν οι περισσότεροι από αυτούς με τους οποίους έκανα όνειρα επιστροφής, όνειρα ζωής. Πέθαναν ψυχικά και ο θάνατος αυτός ερειπώνει το κουφάρι του καθενός και δεν το κατατρώει για να βρει τον λυτρωμό.

Τόσο κοντά μα τόσο μακριά μας…

Έχει σημασία που ζούμε όταν δεν μπορούμε να ζήσουμε εκεί που θέλουμε;

Κρατίνος

Comments

via Facebook