Το τίμημα του αγώνα και η “τιμωρία” της ελευθερίας

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, η σκέψη μου πάει πίσω στο χρόνο. Θυμάμαι την ιστορία αυτού του τόπου και τους αγώνες που έδωσαν αυτοί που θεωρούσαν τιμή τους να δίδουν τη ζωή τους, για να δουν ελεύθερο τον τόπο μας.

Σαν σήμερα 4 Νοεμβρίου 1956, τρεις Αγωνιστές της ΕΟΚΑ, οι Αναστάση Γεώργιος, Παναγή Βάσος και Στυλιανού Γεώργιος, έστησαν ενέδρα στην είσοδο του χωριού τους, στο Νέο Χωριό της Πάφου, εναντίον των αποικιοκρατών Άγγλων.

Οι πληροφορίες που είχαν ήταν ακριβείς. Δεν χτύπησαν το πρώτο αυτοκίνητο που πέρασε από μπροστά τους, διότι γνώριζαν ότι σε αυτό, μεταφέρονταν όρθιοι δυο ομοχώριοί τους, τους οποίους οι Άγγλοι χρησιμοποιούσαν ως ανθρώπινες ασπίδες.

Ακινητοποίησαν όμως το δεύτερο όχημα με έκρηξη ηλεκτρικής νάρκης και ρίψη χειροβομβίδων.

Οι Άγγλοι στρατιώτες, συνοδευόμενοι και από Τούρκους επικουρικούς, τους καταδίωξαν και πληγώθηκε στο πόδι ο Γεώργιος Στυλιανού. Οι Αναστάση και Παναγή που προπορεύονταν επέστρεψαν για να τον σώσουν. Οι Αγγλοι κατάφεραν τελικά να συλλάβουν και τους τρεις.

Τους μετέφεραν κάτω από μια χαρουπιά. Εκεί πυροβόλησαν στο κεφάλι το Γεώργιο Στυλιανού και λόγχισαν μέχρι θανάτου τους άλλους δύο Αγωνιστές, Γεώργιο Αναστάση και Βάσο Παναγή.

Ακολούθως, η κτηνωδία κορυφώθηκε. Μετέφεραν τα άψυχα, κατακρεουργημένα κορμιά τους στην πλατεία του χωριού και υποχρέωσαν τους συγχωριανούς τους να περάσουν μπροστά τους, ενώ συνέχισαν να τα πυροβολούν και να τα λογχίζουν.

Στη συνέχεια τους κρέμασαν στα οχήματά τους και έκαναν περιφορά των πτωμάτων στην Πόλη Χρυσοχούς προς παραδειγματισμό.

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, η σκέψη μου πάει πίσω στο χρόνο…

Κρατίνος

Comments

via Facebook