Παιχνίδια παρασκηνίου και οι καρέκλες!

Και ενώ όλα τα μικρά κόμματα “διαρρηγνύουν τα ιμάτιά” τους και όχι μόνο, για την αύξηση του εκλογικού μέτρου και τα παιγνίδια παρασκηνίου ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ, παρακολουθούμε την ΕΔΕΚ και τη Συμμαχία πολιτών, να διαμαρτύρονται για τη σχεδόν σίγουρη μη είσοδο στη βουλή Οικολόγων και ΕΥΡΩΚΟ από τη μια και από την άλλη, μπας και γίνει κανένα αστείο και βρεθούν και αυτοί, κάτω από το 5%.

Και ενώ όλα αυτά τα “φοβερά και τρομερά” συμβαίνουν και ενώ οι Οικολόγοι, Συμμαχία πολιτών και ΕΔΕΚ, κάποτε και το ΔΗΚΟ, όταν αυτό δεν κάνει τα δεκανίκια του ΔΗΣΥ, έχουν σχεδόν ταυτόσημες θέσεις στην οικονομία, στην κοινωνική πολιτική και στο κυπριακό, δεν βλέπουμε καμιά διάθεση και καμιά πρωτοβουλία, για συνένωση του περιβόητου κεντρώου χώρου.

Μια συνένωση, που με τη δυναμική που θα προσλάμβανε, πιθανόν να ξεπερνούσε το 40% ή και αν δεν το ξεπερνούσε, σίγουρα θα ήταν το πρώτο κόμμα της Κύπρου.

Άραγε, ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι, που εμποδίζουν αυτή τη συνένωση και όπως οι ίδιοι επανειλημμένα διακηρύττουν, τη σωτηρία της Κύπρου;

Μήπως δεν “βγαίνουν” οι καρέκλες; Μήπως ποιος θα είναι ο Αρχηγός; Μήπως τελικά το ζητούμενο είναι ο καθένας την καρέκλα του και η πατρίδα, “στάχτη και μπούρμπερη”;

Κάποτε στην Ελλάδα, για να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό της Ευρώπης, δημιούργησαν τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έδιωξαν τους μεσάζοντες και θαυματούργησαν, τόσο για τους Αγρότες, όσο και για τους καταναλωτές, με τις χαμηλές τιμές. Μετά, κάποιοι αγρότες, ήθελαν να ποδηγετούν τους συναδέλφους τους, διαλύθηκαν και μαζί τους και η αγροτική οικονομία της Ελλάδας.

Φαίνεται τελικά, ότι στην Κύπρο, οι πολιτικοί δεν βλέπουν, δεν ακούν, δεν μαθαίνουν, γιατί είναι τόσο προσηλωμένοι στην καρέκλα τους και ορκίζονται μέρα νύχτα ότι θα μας λύσουν όλα τα προβλήματα, ενώ δεν έχουν εντοπίσει καν το δικό τους. “Τη δόξα πολλοί μίσησαν, την καρέκλα ουδείς”!

Πυθία

Comments

via Facebook