Γιατροί ώρα-ώρα και τόπους-τόπους…

Πρωτάκουστο και αδιανόητο. Τέτοια φαινόμενα μόνο στην Κύπρο υπάρχουν και διαιωνίζονται και αυτοί που πρέπει να τα τερματισμού κοιμούνται ή δηλώνουν αδυναμία.

Πως είναι δυνατό ο εργοδότη να μην μπορεί να επιβάλει στον υφιστάμενο του το αυτονόητο; Να δουλέψει! Πως είναι δυνατό το υπουργείο υγείας και κατ’ επέκταση το ίδιο το κράτος να μην μπορεί να επιβάλει στους γιατρούς να δουλέψουν όπου έχει ανάγκη η υπηρεσία;

Δηλαδή αν αρρωστήσεις στον ορεινό Κάμπο ή στην Ευρύχου δεν έχεις δικαίωμα στην υγεία, να μείνεις εκεί να πεθάνεις, ενώ αν αρρωστήσεις στην Λευκωσία τότε είσαι προνομιούχος και θα εξεταστείς από γιατρό.

Διερωτώμαι κύριοι γιατροί στον όρκο του Ιπποκράτη αναφέρει ποσά χιλιόμετρα από το σπίτι σας πρέπει να είναι ο ασθενής για να τον εξετάσετε; Ή μήπως ανάμεσα σε άλλα αναφέρει οτι “Θα χρησιμοποιήσω τις θεραπευτικές δίαιτες, μόνο προς όφελος των ασθενών, όσο μπορώ και όπως κρίνω ορθό, να αποφύγω δε κάθε βλάβη και αδικία.

Δεν θα χορηγήσω κανένα θανατηφόρο φάρμακο, όποιος κι αν μου το ζητήσει και δεν θα δώσω καμία τέτοια συμβουλή. Αγνό και θείο θα διατηρήσω όλο μου το βίο, καθώς και την τέχνη μου.”

Και αν οι γιατροί βάζουν πιο πάνω από τον όρκο τους το κόστος της βενζίνης και τον κόπο τους ή καλύτερα την καλοπέραση τους, γιατί το υπουργείο υγείας δεν τους πιάνει από το αυτί; Ή πας να δουλέψεις εκεί που έχουμε ελλείψεις ή φεύγεις.

Διερωτώμαι κύριοι αν δουλεύετε στον ιδιωτικό τομέα θα είχατε τέτοιου είδους συμπεριφορές ή μήπως επειδή δέσατε τον γάιδαρο σας κάνετε του κεφαλιού σας;

Comments

via Facebook