Μόνο οι ομοφυλόφιλοι ζουν σε γυάλινο σπίτι;

Πως θα σας ακουγόταν η ιδέα να τους μαζέψουμε όλους μια μέρα σε μια πλατεία, να τους μαστιγώσουμε και να τους λιθοβολήσουμε; Όμως, “ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω”…

Στους ομοφυλόφιλους αναφέρομαι, τους γκέϊ, τους πούστηδες κι ένα σωρό άλλα κοσμητικά, που τους φορτώσαμε ως κοινωνία προοδευτική. Κι όλα αυτά επειδή είναι διαφορετικοί. Θα εκπλαγείτε όμως πόσους θα αντικρίσετε σε αυτήν την πλατεία.

Επειδή καθημερινά ζουν και υπάρχουν ανάμεσα μας, εργάζονται και έχουν φυσιολογική ζωή. Είτε όμως από επιλογή, είτε εκ φύσεως έχουν ομόφυλες προτιμήσεις για το κρεβάτι τους, γιατί αυτό τους εκφράζει, έτσι την βρίσκουν, κι αυτό τους κάνει ευτυχισμένους.

Εσένα αλήθεια γιατί μπορεί να σ ενοχλεί τι κάνει ο άλλος στο κρεβάτι του; Θα ψοφούσες έστω και για μερικά λεπτά να βρεθείς πίσω από μια κλειδαρότρυπα. Γιατί έτσι σ´ έπλασε η φύση. Περίεργο. Έχω δει κόσμο και κοσμάκη να γελάει, να ψιθυρίζει και να χλευάζει τους “τοιούτους”, στην υποψία και μόνο.

Θα πάθετε σοκ, όταν συνειδητοποιήσετε ποιοι και πόσοι. Μπορεί να βρίσκονται δίπλα σας, μπορεί να είναι το παιδί σας κι εσείς να το προσπερνάτε, φορτώνοντας το ψυχολογικά και πρότυπα που δεν το εκφράζουν, μπορεί να είναι ένα από τα αδέρφια σας και οι παρωπίδες που σας τοποθέτησαν με τη γέννηση σας, να σας αποτρέπει να δείτε την αλήθεια στα μάτια.

Περιμέναμε όλοι το σύμφωνο συμβίωσης για να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Να αρχίσουμε να φωνάζουμε εναντίον δικαιωμάτων του ανθρώπου, επειδή και οι γκεϊ, άνθρωποι είναι, να τους απαγορεύσουμε ως Πόντιοι Πιλάτοι την επικύρωση της συνύπαρξης τους και να τους εκτελέσουμε, στην ιδέα και μόνο να υιοθετήσουν παιδί.

Λογικό να τους περιμένουμε με μια κοτρόνα στο χέρι. Πριν όμως τη ρίξουμε ας συλλογιστούμε. Ας κοιτάξουμε στον καθρέφτη και να ρωτήσουμε το είδωλο (τέλειο θα ναι, αφού είναι δικό μας) , αν είμαστε ευτυχισμένοι με τις δικές μας επιλογές.

Αν είμαστε δίκαιοι με τον συνάνθρωπο μας, αν τα κάνουμε όλα σωστά, να το εννοούμε όμως, κι αν στη ζωή μας είναι και δε φαίνονται όλα όπως θα’ πρεπε, κατά τα πρότυπα που μας γαλούχησαν, τα οποία στην πορεία ενισχύθηκαν με ένα σωρό κόμπλεξ και καθωσπρεπισμούς.

Ας αναλογιστούμε τι διδάσκουμε στα παιδιά μας. Κι αν, όταν τους λέμε να σέβονται τους άλλους, δεν εννοούμε να κάνουν διακρίσεις Ανά χρώμα, φύλο, ηλικία, θρησκεία, κιλά, ομορφιά ή ασχήμια.

Αυτοκριτική λέγεται. Μετά από αυτό, ρίξε την κοτρόνα στο γυάλινο σπίτι των ομοφυλοφίλων και καν´το θρύψαλα.

Χάρυβδη

Comments

via Facebook