Σήμερα γιορτάζουν τα δίποδα…

Με αφορμή τη χθεσινή Παγκόσμια Μέρα των Ζώων το δίλημμα στο οποίο βρέθηκα ήταν τεράστιο.

Να πάρω τον τετράποδο φίλο μου βόλτα για να το γιορτάσουμε ή να πάρω μαζί και πολλούς δίποδους φίλους, με τους οποίους πετάμε μαζί τα τσιγάρα στο δρόμο, φτύνουμε τις μασημένες τσίχλες μας στα πεζοδρόμια, κουτσομπολεύουμε τους πάντες και τα πάντα;

Το δίλημμά μου μεγάλωνε, διότι την ώρα που στάθμευα το αυτοκίνητό μου μπροστά σε μια ράμπα για αναπηρικά καροτσάκια, σε διαβάσεις πεζών και σε άλλους χώρους για ΑΜΕΑ , κάποιοι με φώναξαν ζώο.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι αν είμαστε ζώα, αλλά πόσο ζώα είμαστε και τα τέσσερα πόδια κάνουν εμφανή τη διαφορά. Τα τέσσερα πόδια δεν θα μιλήσουν, αλλά θα γαυγίσουν για να προστατεύσουν ή να προειδοποιήσουν, ενώ τα δύο το πιο πιθανό για να βρίσουν ή να συκοφαντήσουν.

Τα τέσσερα πόδια θα πουν ναι σε πιθανή υιοθεσία τους και μάλιστα με πολύ χαρά, αν γύριζαν αδέσποτα, τα δύο πόδια, όμως, που θα υιοθετήσουν ένα κατοικίδιο, μόλις συναντήσουν τις πρώτες δυσκολίες το παρατάνε στο δρόμο, έχουν τη συνείδησή τους καθαρή και κοιμούνται ήσυχοι τα βράδια.

Η συγκεκριμένη ημερομηνία επιλέχθηκε, γιατί συμπίπτει με τον εορτασμό της μνήμης του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης, ο οποίος για τους καθολικούς θεωρείται προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

Γεμίζουν τα πάρκα και οι πλατείες από σκυλάκια που τα έβγαλαν βόλτα οι ιδιοκτήτες τους, είναι μια πραγματική γιορτή με πρωταγωνιστές τα ζώα!

Η ημέρα των ζώων δεν έπρεπε να εορτάζεται μια φορά τον χρόνο, αλλά κάθε μέρα όλο τον χρόνο.

Αν δεν γίνεται, τουλάχιστον, σήμερα να το καθιερώσουμε και να γιορτάζουν τα δίποδα ζώα!

Κρατίνος

Comments

via Facebook