«Τρελές εκπτώσεις στις ποινές για την κακοποίηση ζώων» – Προλάβετε!

Μόνο αγανάκτηση μπορεί να προκαλέσει η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, για τη γνωστή υπόθεση της κακοποίησης του σκύλου Θάντερ, που συντάραξε την κοινή γνώμη της Κύπρου, το 2012.

Χίλια ευρώ η επιβολή ποινής του καταδικασθέντα, χίλια και τα αργύρια που πρόδωσαν τον Θάντερ, ο οποίος έκτοτε παραμένει μερικώς παράλυτος, μετά από την κωματώδη κατάσταση στην οποία έπεσε, συνεπεία εγκεφαλικής αιμορραγίας, που του προκάλεσε ο ένοχος.

Αυτή η δίκη κράτησε τρία χρόνια. Αλλά, όπως φάνηκε, δεν ήταν ικανά, ώστε η δικαιοσύνη να αποδώσει δικαιοσύνη. Δεν ήταν ικανά, ώστε να επιβληθεί μια όντως αποτρεπτική ποινή, η οποία να ικανοποιήσει το περί δικαίου αίσθημα.

Και δεν μπορούσε άλλωστε να γίνει αλλιώς, αφού μόλις χθες πληροφορήθηκα πως η νομοθεσία για τέτοια πταίσματα, προνοεί 1 χρόνο φυλάκισης ή 1.600 ευρώ πρόστιμο ή και τα δύο μαζί.

Τρία χρόνια ένα ατέλειωτο πάρε-δώσε με την κυπριακή δικαιοσύνη και κάπου στο βάθος μια ενδόμυχη ελπίδα, αναμένοντας στωικά την πολυπόθητη απόφαση, η οποία στο τέλος μας εκνεύρισε, μας εξόργισε, μας χάλασε.

Χθες ήταν μια ιστορική μέρα. Ήταν η μέρα, που η δικαιοσύνη έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.

Μας υπενθύμισε τη διαφορά του ανθρώπου από τα ζώα και την κατανοήσαμε πλήρως.

Με την απόφαση της διαμήνυσε στην κοινωνία πως οποιοσδήποτε μπορεί να παίρνει ένα σκυλάκι, να εκτονώνει τα κανιβαλικά του ένστικτα σε αυτό, ακολούθως να πληρώνει χίλια ευρώ και να ξοφλά.

Αντέδρασε χθες το Κόμμα για τα Ζώα της Κύπρου. Ήταν φυσικό. Επί τρία χρόνια δεν έλειψε από καμιά ακροαματική διαδικασία. Επί τρία χρόνια περίμενε ευλαβικά να ακούσει την απόφαση.

Ετοίμασε και τροποποίηση της νομοθεσίας, με την οποία ζητά την κατηγοριοποίηση των πταισμάτων, με την επιβολή της ανάλογης ποινής. Θα παραδοθεί και αυτή σύντομα στον Υπουργό Δικαιοσύνης, αλλά κανείς δεν ξέρει σε ποιο συρτάρι θα καταλήξει να σκονίζεται, γιατί απλά η κυπριακή πολιτεία -και δικαιολογημένα- καίγεται για άλλα πιο επείγοντα ζητήματα.

Άλλη μια δικαστική διαδικασία έλαβε χθες τέλος. Άλλη μια απόφαση της κυπριακής δικαιοσύνης μας εξέπληξε και μας αγανάκτησε, αλλά με τις υγείες μας…

Οι δικαστές είναι δικαστές, ο νόμος είναι νόμος και θα παραμείνουν στο απυρόβλητο.

Ευτυχώς ο Θάντερ ζει πλέον ευτυχισμένος. Το μόνο που αισθάνεται βαθιά μεσ’ την ψυχή του είναι την αγάπη, που του προσφέρει η οικογένεια, που τον φροντίζει.

Για τους πιο πολλούς ο Θάντερ δεν μπορεί να μιλήσει…Αλλά, αν έκαναν τον κόπο να τον κοιτάξουν στα μάτια, θα καταλάβαιναν ότι μιλά μια σπουδαία γλώσσα, που ο άνθρωπος δεν θα καταφέρει να τη μάθει ποτέ.

Φήμη

Comments

via Facebook