Η ξενοφοβική μας λεπτότητα

Υπάρχουν και στη χώρα μας άνθρωποι, που ζουν απομονωμένοι από τον έξω κόσμο, καθώς θεωρούνται καταραμένοι. Μιλάω για τους μετανάστες.

Οι μετανάστες, αντιμετωπίζονται ως οι σύγχρονοι «λεπροί», που πρέπει να απομονωθούν, για να μη «μολύνουν» κοινωνικά, πολιτισμικά αλλά και γονιδιακά τους «καθαρόαιμους Ελληνοκύπριους».

Τα τρία νομοσχέδια που ετοιμάζονται από την Βουλή μας, μπορεί να εκσυγχρονίσουν τη διαδικασία ασύλου, σύμφωνα με τις οδηγίες της ΕΕ, ωστόσο, δεν θα μπορέσουν να εκσυγχρονίσουν ποτέ τα «ανθρωποφαγικά» ένστικτα των Κυπρίων.

Πρόσφατα έπεσα από τα σύννεφα, όταν άκουσα το εξής ακραίο. «Θα έπρεπε να τους πετάξουμε», μου είπε κάποιος, «σε κάποιο ξερονήσι και να τους περιφράξουμε ως σύγχρονους λεπρούς».

Τελικά κατάλαβα πως η τραγωδία των μεταναστών ενοχλεί πολύ την αισθητική κάποιων.

Από τη μια οι ανθρώπινες τραγωδίες που εκτυλίσσονται μπροστά στον τηλεοπτικό φακό αγγίζουν τη ψυχή πολλών ανθρώπων, προκαλώντας αισθήματα συμπόνιας. Στην αντίπερα όχθη μια μερίδα του πληθυσμού αισθάνεται απειλή και αναπτύσσει “κανιβαλικά” αντανακλαστικά.

Τα επιχειρήματα μικρόψυχα, αφού λένε ότι δεν έχουμε καμιά ευθύνη να βοηθήσουμε τους «ξένους».

Ας σκεφτούμε λίγο πιο βαθιά, τη στιγμή που καταφεύγουμε στη μικροψυχία, επειδή αισθανόμαστε κάποια απειλή -υπαρκτή ή φανταστική- από τους πρόσφυγες ή τους μετανάστες, η οποία στηρίζεται σε λογικές τύπου «δεν μας χωράει όλους εδώ» ή «αυτός ο τόπος είναι δικός μου».

Οι συγκεκριμένες κανιβαλικές λογικές δεν βλάπτουν τον ασθενέστερο της στιγμής. Αλλά δημιουργούν το υπόβαθρο, για μια κοινωνία μίζερη και απάνθρωπη.

Δεν μας απειλούν ούτε οι πρόσφυγες, ούτε οι μετανάστες. Μας απειλεί ο ρατσισμός και η μικροψυχία, τα οποία δεν μπορούν να προστατεύσουν κανέναν κεκτημένο και κανένα δικαίωμα του κυπριακού λαού.

Το μόνο που μπορεί να στηρίξει τον τόπο μας είναι μια κοινωνία, που πρεσβεύει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις βασικές αξίες το ανθρώπινου πολιτισμού.

Φήμη

Comments

via Facebook