Οι προηγούμενοι μας πωλούσαν “Κάζια” και αέρα κουπανιστό, οι σημερινοί μας πωλούν Κυπριακό

Φθινόπωρο 2011. Η δημοτικότητα της Κυβέρνησης Χριστόφια, έγινε μόνιμος επισκέπτης των Ταρτάρων. Ο Τάρταρος δίνει συμβουλές στον τέως πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και εκεί που ο λαός ετοιμαζόταν να εισβάλει στο προεδρικό, ξεκίνησε η πώληση του ονείρου υπο τον τίτλο υδρογονάνθρακες.

Η μεγάλη ελπίδα η οποία θα έσωζε οικονομικά τον τόπο. Με καθημερινές δηλώσεις και παρεμβάσεις, για φουσκωμένες ποσότητες και αμύθητα κέρδη. Κάπου εκεί ο Κύπριος πολίτης πίστεψε, ότι αυτός ο βασανισμένος τόπος ευλογήθηκε από το Θεό και ότι στα έγκατα αυτής της ερήμου απαισιοδοξίας, υπήρχε μια όαση ανάπτυξης.

Πολύ σύντομα αντιλφηθήκαμε, ότι όντως υπήρχαν κοιτάσματα, αλλά η εμπορική τους εκμετάλλευση αλλά και διαθέσιμες ποσότητες, πόρρω απείχαν από τις τζιελλαπίες που απλόχερα μας μοίραζαν οι προηγούμενοι κυβερνώντες. Σιγά σιγά, η παρούσα κυβέρνηση, προσπάθησε να μας προσγειώσει και να κρατήσει το ενδιαφέρον μακριά από αυτή την όντως πολλά υποσχόμενη προοπτική, η οποία όμως δεν θα φέρει άμεσα και σίγουρα όχι στο μέγεθος αυτών που οι προηγούμενοι μας έκαναν να πιστέψουμε.

Η νέα Κυβέρνηση, όταν και αυτή είδε πως τα γρανάζια της οικονομίας είναι μπλοκαρισμένα και δεν θα έφερναν άμεσα την οικονομική ανάκαμψη, ξεκίνησαν με το Κυπριακό. Κατάφεραν μέσα σε λίγους μήνες μετά την εκλογή Ακιντζί, να μας κάνουν όλους να πιστέψουμε ότι οδεύουμε προς λύση του Κυπριακού προβλήματος. Η μεγάλη λύση που θα φέρει ανάπτυξη και θα τερματίσει την συνεχιζόμενη επι 41 χρόνια κατοχή. Είμαι εξ αυτών που έντονα υποστηρίζω ότι πρέπει να βρεθεί κάποια λύση και δεν ασπάζομαι τις απορριπτικές τάσεις που μας πωλούν οι διάφοροι φουστανελλάδες.

Όμως, οι προοπτική λύσης του Κυπριακού, νομίζω φαντάζει ακόμα μια πατάτα όπως αυτές του φυσικού αερίου. Κατάφεραν οι κυβερνώντες να ψηλώσουν τα ποσοστά αυτών που επιθυμούν λύση. Την δουλειά τους στο προεδρικό την έκαναν καλά, για αυτό και οι εσωτερικές δημοσκοπήσεις που έχουν, τους ικανοποιούν.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι τούτο. Το πρόβλημα είναι που βλέπω καθημερινά ανθρώπους με αρκετά ψηλό νοητικό επίπεδο, να αγορεύουν και να υποστηρίζουν ένθερμα αυτή τη λύση και άλλους να την απορρίπτουν. Ποια λύση όμως; Όλοι μας θέλουμε λύση.

Αναμένουμε να πει κάτι ο Ακιντζί και τότε ξεκινούν οι μεν απορριπτικοί να λεν για κατάλυση της Δημοκρατίας και οι δε υποστηρίζοντες να μιλούν είτε για παρερμήνευση είτε για πρόοδο. Ενώπιον του όμως ο λαός δεν έχει τίποτε. Και τώρα ξεκίνησαν κάποιοι να λεν «ακόμα και να μην βρεθεί λύση τότε θα δείξουμε στον διεθνή παράγοντα ότι δεν φταίμε εμείς αλλά η Τουρκία». Χέστηκε η φοράδα στ’ αλόνι. Όλοι το ξέρουν άσχετα με το ότι δεν το λεν.

Αγαπητοί κυβερνώντες. Νιώθω ότι μας ρίχνετε όλους στη παγίδα της εμπορίας συνθημάτων για το Κυπριακό. Δεν λέω ότι δεν προσπαθείτε έντιμα να βρεθεί μια λύση. Όμως όταν πουλάτε στον κόσμο ελπίδα, χωρίς να υπάρχει κάποια σοβαρή και πραγματική προοπτική, θα πρέπει να υπολογίσετε ότι αυτός ο κόσμος καλλιεργεί μέσα του την προσδοκία. Ένας λαός ο οποίος βαρέθηκε και κουράστηκε με απογοητεύσεις και υποσημειώσεις που οδηγούν στο αντίθετο αποτέλεσμα.

Σεβαστείτε τον κόσμο. Τόσο τους υποστηρικτές σας όσο και τους υπόλοιπους που μπορεί να μην σας στηρίζουν στα υπόλοιπα, αλλά τουλάχιστο στο Κυπριακό, σας δίνουν την στήριξη που εσείς θέλετε. Προχωρήστε με τις διαπραγματεύσεις. Και όταν καταλήξετε τότε θέστε το ενώπιον του λαού. Μην βάζετε όμως το λαό σε μια διαδικασία και βάσανο αποδοχής ή απόρριψης όχι ενός σχεδίου, αλλά μιας ιδέας, μιας αόριστης κατάληξης. Όσο για τους υπόλοιπους που ούτε καν συμμετέχουν στη διαδικασία, απλά ρίχνουν απορριπτικούς πυροβολισμούς στον αέρα τα σχόλια περιττεύουν.

Σπάρτακος

Comments

via Facebook