Στρατιωτικές ασκήσεις «κυπριακών βάσεων» έξω από το Λονδίνο!

Στρατιωτική άσκηση ρουτίνας θα πραγματοποιήσουν οι βρετανικές βάσεις Ακρωτηρίου/Επισκοπής από την 1η μέχρι τις 8 Οκτωβρίου.

Κατά τη διάρκεια της άσκησης, όπως ανακοινώθηκε, θα χρησιμοποιηθούν άσφαιρα πυρά και καλούνται οι κάτοικοι της περιοχής να μην ανησυχήσουν από το θόρυβο.

Επίσης, αναφέρεται ότι θα περιοριστούν στο ελάχιστο οι επιπτώσεις.

Διερωτώμαι κατά πόσο η κυβέρνηση είναι σωστό να δίδει το δικαίωμα στους Βρετανούς να «ελαχιστοποιούν τις επιπτώσεις» και να μας καλούν να μην ανησυχούμε από τον θόρυβο και τα άσφαιρα πυρά.

Οι περιοχές κυρίαρχων βάσεων δημιουργήθηκαν το 1960 από τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, με τις οποίες η Κύπρος, ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βρετανική αυτοκρατορία.

Ίσως είναι καιρός, ως Ευρωπαϊκό ανεξάρτητο κράτος, να επαναφέρουμε το θέμα της νομιμότητας των βάσεων, ως προσβολή του δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, για αυτοδιάθεση και ακεραιότητα των εδαφών της.

Διαφορετικά, να απαιτήσουμε από τους φίλους μας τους Βρετανούς, να προβαίνουμε και μείς σε ασκήσεις, σε τακτά χρονικά διαστήματα, σε δασάκια λίγο έξω από το Λονδίνο.

Βασική προϋπόθεση είναι να διαβεβαιώσουμε ότι δεν θ’ ανησυχήσουμε τους Λονδρέζους από τον θόρυβο των αεροπλάνων, διότι λογικά δεν θα χρησιμοποιήσουμε την πολεμική μας αεροπορία.

Να διαβεβαιώσουμε, επίσης, ότι τα πυρά μας θα είναι σίγουρα άσφαιρα, διότι δεν θα μπορέσουμε να τα περάσουμε από το τελωνείο.

Αυτό, που δεν θα μπορούμε να διαβεβαιώσουμε, είναι την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων, διότι επιπτώσεις θα υπάρξουν για τους Λονδρέζους. Ίσως, μάλιστα, οι επιπτώσεις να είναι και πολύ μεγαλύτερες από αυτές που προκαλούν αυτοί στα χωράφια των «παππούδων» τους στην Κύπρο.

Από την 1η Ιανουαρίου του 2004, που η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, έγινε η δεύτερη χώρα της Ευρώπης, που ένα μέρος της ελέγχεται από άλλο μέλος της (μαζί με την Ισπανία, της οποίας το Γιβραλτάρ επίσης ελέγχεται από τη Βρετανία).

Η βρετανική κυβέρνηση, μάλιστα, είχε και το θράσος πρόσφατα να κατηγορήσει την Ισπανία, για παραβίαση της κυριαρχίας της στο Γιβραλτάρ, καθώς ισπανικά πλοία εισήλθαν χωρίς προειδοποίηση και επανειλημμένως στα χωρικά ύδατα του βρετανικού εδάφους.

Το απίστευτο, μάλιστα, ήταν ότι η ανακοίνωση που εξέδωσε το Λονδίνο ήταν τουλάχιστον γελοία και προκλητική.

«Αυτές οι επανειλημμένες διεισδύσεις στα χωρικά ύδατα του βρετανικού Γιβραλτάρ αποτελούν σαφή παραβίαση της κυριαρχίας του Ηνωμένου Βασιλείου από άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα επισημάνουμε επειγόντως το θέμα στις ισπανικές αρχές».

Οι διεισδύσεις, δηλαδή, των Βρετανών στην Κύπρο και συγκεκριμένα στις βάσεις Ακρωτηρίου/ Επισκοπής, που ευτυχώς δεν είναι «κολπικές», πως μπορούν να ονομαστούν;

Να πούμε ευχαριστώ, που διεισδύουν συχνά, αλλά όχι σε βάθος;

Να δεχτούμε ότι μας αρέσουν οι διεισδύσεις, για να μην προκαλούμε νέα προβλήματα;

Τι πρέπει να κάνουμε, τέλος πάντων, για να σταματήσουν οι διεισδύσεις στους κόλπους αυτού του δύσμοιρου νησιού;

Ο μόνος που μπήκε λίγο στη μύτη των Βρετανών ήταν ο τέως Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, ο οποίος όταν εξελέγη τον Φεβρουάριο του 2008, στήριξε την κατάργηση όλων των ξένων στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, ως μέρος της πρότασής του για την επίλυση του κυπριακού.
Είχε αποκαλέσει, μάλιστα, τη Βρετανική παρουσία στο νησί «μια αποικιοκρατική κηλίδα αίματος».

Τελικά αυτό που κατάφερε ήταν να μείνει μια κηλίδα αίματος …

Εισηγούμαι: Αν δεν τα καταφέρουμε να κάνουμε γυμνάσια στο Λονδίνο, τότε να καλημερίζουμε κάθε πρωί τους τρεις χιλιάδες Βρετανούς στρατιώτες στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, να κρυφακούμε στα «σημεία ακρόασης» του δικτύου πληροφοριών του σταθμού υποκλοπής «Echelon» στον Σταθμό Αγίου Νικολάου και να αρχίσουν να μας αρέσουν οι πιθανές διεισδύσεις!

Κρατίνος

Comments

via Facebook