Γέμισε το Facebook φωτογραφίες Αστυνομικών που αποφοίτησαν – Το κράτος πότε θα αποφοιτήσει από το δημοτικό;

Πολλά λέγονται τόσο για την Αστυνομία όσο και για τους Αστυνομικούς. Πολλές φορές αυτή η κοινωνία, αλλά και οι λειτουργοί των μέσων, απέδωσαν σε διάφορους αστυνομικούς συμπεριφορά μη αρμόζουσα στο σώμα.

Θα πρέπει όμως κάποτε να αναδείξουμε και μια πτυχή της αστυνομίας η οποία δεν μας τιμά καθόλου σαν ευνομούμενο ευρωπαϊκό δήθεν κράτος. Χθες είχαμε μαζικές αποφοιτήσεις αστυνομικών από διάφορα ιδιωτικά και μη πανεπιστήμια. Με περηφάνια αυτοί οι αστυνομικοί πόσταραν τις φωτογραφίες της αποφοίτησής τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η κατάντια δεν είναι οι φωτογραφίες. Μπράβο στα παιδιά αυτά και συγχαρητήρια που κατάφεραν και πήραν ένα πτυχίο. Η κατάντια είναι ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι πλήρωσαν αρκετά δίδακτρα, αφιέρωσαν ώρες, κόπο, για ποιο λόγο; Μήπως θα κάνουν ποτέ τους «απόσβεση» των χρημάτων που δαπάνησαν και το χρόνο που αφιέρωσαν;

Ο λόγος που μια πλειάδα αστυνομικών, έκατσε στα θρανία είναι γιατί σε αυτό το κράτος της μπανανίας, δεν θα είχαν ποτέ ελπίδες επαγγελματικής ανέλιξης. Γιατί ο τρόπος αξιολόγησης και προαγωγής των Αστυνομικών εξακολουθεί να αποτελεί μια μαύρη σελίδα του γραφειοκρατικού τρόπου λειτουργίας αυτού του κράτους.

Ο καλύτερος αστυνομικός να είσαι, να αφιερώνεις ώρες και ώρες δουλειάς, να είσαι επιτυχημένος και να επιτελείς το καθήκον σου στο ακέραιο, όταν έρθει η ώρα της προαγωγής, ο κάθε ένας μετρά τα κουκιά του. Και αυτά τα κουκιά δεν είναι οι συλλήψεις που έκανες ή οι ένοχοι που κατάφερες να στείλεις στις φυλακές. Αλλά τα πόσα χρόνια υπηρέτησες, εάν έχεις πτυχία, εάν έκαμες μεταπτυχιακά κλπ. Διαφορετικά θα παραμείνεις ένα απλός αστυνομικός και θα φτάσεις στα 35-40 σου να παίρνεις ένα μισθό της πείνας και να σε διοικούν κατώτερου πνευματικού επιπέδου και επιχειρησιακής ικανότητας αστυνομικοί, γιατί κρατούσαν τα λεφτά και πήραν ένα πτυχίο ή γιατί είχαν μέσο και πήραν την προαγωγή.

Γιατί αυτή η ιστορία με τα ουτω-καλούμενα αξιοκρατικά κριτήρια, κατάντησε τροχοπέδη στην σωστή αξιολόγηση και στην ανάδειξη των άξιων, των ικανών, των αφοσιωμένων. Γιατί βλέπεις αστυνομικούς, αρχιαστυφύλακες, λοχίες να είναι άνθρωποι και με πνεύμα αλλά και ταλέντο, αλλά να χάνονται από μετάθεση σε μετάθεση, πίσω από ένα μηχανάκι που μετρά ταχύτητα, πίσω από ένα γραφείο για να ετοιμάσουν μια κατάθεση, ή ακόμα και εξόριστοι σε άλλες επαρχίες γιατί δεν ψήφισαν τη νέα κυβέρνηση.

Μπροστά από το Αρχηγείο Αστυνομίας υπάρχει το μνημείο πεσόντων αστυνομικών. Άξιων. Θαρραλέων. Όχι πτυχιούχων. Γιατί δυστυχώς στη Κύπρο 100 εγκληματίες σοβαρούς να στείλεις στη φυλακή, εάν δεν έχεις ένα κωλοπτυχίο μπορεί να μην προαχθείς ποτέ σου. Αυτό είναι κατάντια. Αυτό είναι πληγή. Αυτή η πρακτική στέλνει το μήνυμα στους άξιους «πάρτε πτυχία, αυτά μετρούν και όχι η δουλειά».

Νιώθω περήφανος για αυτά τα παιδιά που κοπίασαν να πάρουν τα πτυχία τους και που με υπερηφάνεια δημοσιεύουν τις φωτογραφίες με την τήβεννο. Ταλαιπωρήθηκαν. Πλήρωσαν. Κοπίασαν. Μα τα κατάφεραν. Νιώθω όμως απογοητευμένος που το σύστημα προαγωγών και αξιολόγησης εξακολουθεί να αποτελεί την μαύρη τρύπα αυτού του κράτους που μέσα χάνονται οι άξιοι, εκτός και εάν αυτοί οι άξιοι κάνουν δάνεια ή πωλήσουν χωράφια για να καταφέρουν να πάρουν ένα πτυχίο. Κρίμα…κρίμα…

Σπάρτακος

Comments

via Facebook