Κώστας Παπακώστας Ήρωας ή Εγκληματίας;

 

Την ημέρα της ταφής ενός ανθρώπου, τόσο η θρησκευτική τελετουργία, όσο και ο λαός, είθισται, να χρησιμοποιούν την έκφραση αιωνία του η μνήμη. Σήμερα, ο πρώην Υπουργός Άμυνας, πρώην Βουλευτής, πρώην Υπαρχηγός της Αστυνομίας, πρώην Συνταγματάρχης του Στρατού αλλά και τέως κατάδικος, Κώστας Παπακώστας απεβίωσε.

Η είδηση του θανάτου του, ως φυσικό επακόλουθο, προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις. Κάποιοι, προσπάθησαν και αποπειράθηκαν να αποδώσουν στον αποβιώσαντα τίτλο ήρωα, αδικημένου και άξιου τέκνου της πατρίδας. Στην αντίπερα όχθη, κάποιοι με σαρκασμό αντιμετώπισαν το θάνατό του, ενώ άλλοι αντέδρασαν τις προσπάθειες εξιδανίκευσης του μακαριστού, προτάσσοντας το γεγονός που σημάδεψε τη Κύπρο, δηλαδή τα τραγικά γεγονότα του Μαρί.

Η ιστορία, δεν μπορεί με τίποτε να διαγράψει ότι ο Κώστας Παπακώστας, συμμετείχε ενεργά στον απελευθερωτικό αγώνα των αμούστακων παλληκαριών της Κύπρου εναντίον της πανίσχυρης τότε Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει, ότι υπηρέτησε τη πατρίδα του με εντιμότητα στην δημιουργία του ανύπαρκτου μέχρι τότε Κυπριακού στρατού. Κανένας επίσης, δεν μπορεί να αναιρέσει, ότι ο Κώστας Παπακώστας, δεν ακολούθησε το ρεύμα αυτών που πρόδωσαν αυτή τη πατρίδα με το πραξικόπημα. Είτε λόγω θέσης, είτε λόγω γνωριμιών, είτε λόγω ενός σωστού κριτηρίου δικαίου, αντιστάθηκε στο πραξικόπημα ενώ άλλοι πήραν τα όπλα και κατέστρεψαν αυτό το τόπο. Για αυτή του την αντίσταση, η ίδια η πολιτεία του απέδωσε τιμές γιατί στάθηκε στο ύψος τον περιστάσεων.

Όμως, παρά τα προαναφερθέντα, κανένας δεν μπορεί με τίποτε να αναιρέσει, την καταδίκη του Κώστα Παπακώστα, σε φυλάκιση από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας, καταδίκη η οποία επικυρώθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο:

“Το Κακουργιοδικείο επισημαίνει την αδράνεια που παρουσιάστηκε και τη συνεπαγόμενη αδιαφορία ως προς την τύχη του φορτίου, παρόλο που, ο [Κώστας Παπακώστας], είχε ενημερωθεί από τον Ταξίαρχο Θεοφάνους στις 6 Ιουλίου 2011 όχι μόνο για την προκληθείσα έκρηξη, αλλά και των εισηγήσεων της Επιτροπής, που μεταξύ άλλων περιλάμβανε και τη μετακίνηση του εμπορευματοκιβωτίου.

Συναφώς, η διαπιστωθείσα παραβίαση των παγίων οδηγιών φύλαξης δεν απαλλάσσει τον [Κώστα Παπακώστα] από την ευθύνη που είχε, όπως διαπίστωσε το Κακουργιοδικείο, να δώσει οδηγίες για τη μετακίνηση του εμπορευματοκιβωτίου, στο οποίο, εκδηλώθηκε πυρκαγιά στις πρωινές ώρες της 11ης Ιουλίου 2011.  Η πυρκαγιά που ξέσπασε παρέμεινε ανεξέλεγκτη, οδήγησε στη δημιουργία μεγάλης θερμοκρασίας, με αποτέλεσμα την επέκταση της στα υπόλοιπα εμπορευματοκιβώτια και την επακολουθήσασα έκρηξη.”

Δυστυχώς, εκείνες οι μέρες, ή έστω ώρες αδιαφορίας ή και ολιγωρίας ή και έστω η μετάθεση της αναντίλεκτης ευθύνης του ή και έστω η επανάπαυση στις ενέργειες που όφειλαν άλλοι να κάνουν, έμελλε να αποτελέσει το κύκνειο άσμα της πολιτικής του σταδιοδρομίας.

Δεν μπορεί, ο πρότερος έντιμος βίος του να αναιρέσει τις πράξεις που επακολούθησαν. Δεν μπορεί η αδιαμφησβήτητη συνεισφορά του στη Κυπριακή Δημοκρατία να εξουδετερώσει και να υπερισχύσει την εκ του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεδομένη πλέον ευθύνη του για τα τραγικά συμβάντα της 11ης Ιουλίου. Όμως, ούτε και η εγκληματική συμπεριφορά που του αποδόθηκε, δεν μπορεί να εξουδετερώσει, να εκμηδενίσει και να διαγράψει τον πρότερο έντιμο βίο του και τη συνεισφορά του στο τόπο.

Εάν η έκρηξη στο Μαρί, ήταν αποτέλεσμα της σκόπιμης και εγκληματικής συμπεριφοράς του Κώστα Παπακώστα, τότε θα ήταν αρκετή να διαγράψει ότι είχε προσφέρει μέχρι τότε. Η καταδίκη του όμως εστιάστηκε στην εγκληματική, αμέλεια ή και αδιαφορία όμως, που επιδείχθηκε. Και όσο και αν όλοι πόνεσαν, όσο και αν κάποιοι λιγότεροι έκλαψαν, όσο και αν ακόμα λιγότεροι, όπως οι συγγενείς, σκοτώθηκαν μέσα τους από την έκρηξη, δεν μπορούμε με τίποτε, να αποδώσουμε στον Κώστα Παπακώστα τον ορισμό του στυγνού εγκληματία.

Για την ανωτέρω αμέλεια ή και αδιαφορία του, έχει τιμωρηθεί. Από τα σαλόνια των Υπουργείων και του Αρχηγείου Αστυνομίας, από τις υποκλίσεις πολλών οσφυοκαμπτών  που έχουμε μπόλικους σε αυτό το τόπο, κατέληξε να πνέει τα λοίσθια, φρουρούμενος όχι με τιμές, αλλά εγκλεισμένος και να αποβιώσει κατάδικος. Γιατί τελικά η ποινή που του επεβλήθηκε ήταν η θανατική. Αφού δεν πρόφτασε να υπηρετήσει την ποινή του και να αναπνεύσει ελεύθερος πριν να αποδημήσει εις κύριον.

Δρυός πεσούσης πας ανηρ ξυλεύεται. Για τούτο είναι κατά το ελάχιστο τραγικό, σήμερα κάποιοι να καπηλεύονται το θάνατό του για πολιτικούς λόγους. Ένθεν και ένθεν. Γιατί όντως είναι αιωνία η μνήμη του. Και για την προσφορά του και για τα τραγικά γεγονότα του Μαρί. Αλληλένδετα, χωρίς το ένα να αναιρεί το άλλο. Χωρίς το ένα να υπερισχύει του άλλου.

Σπάρτακος

Επιλεγμένη φωτογραφία άρθρου: απο ιστοσελίδα Dialogos

Comments

via Facebook