Οι Άθλιοι του Β-Ογκώ

Άμα το έχεις αυτό το αναθεματισμένο μικρόβιο του μαζοχισμού, κάθεσαι και βλέπεις τα νούμερα που παρελαύνουν. Έτσι και εγώ σαν καλός μαζοχιστής, στρογγυλοκάθισα για να δω το πολυσυζητημένο debate των Ελληνικών Αρχηγών. Τους άθλιους του «β-ογκώ για το πόνο των Ελλήνων».

Ένα κοκτέιλ αθλιότητας των πολιτικών που παρέλασαν, με άθλια γαρνιτούρα τους δημοσιογράφους οι οποίοι τους ανέκριναν. Δεν θα μπω στις λεπτομέρειες της τηλεμαχίας, γιατί θα χάσετε και εσείς τον χρόνο σας άδικα, όπως τον έχασα και εγώ.

Μετά συνειδητοποίησα μια αλληλουχία γεγονότων, γέλασα, έσβησα τη τηλεόραση και έφυγα.

Η Κυβέρνηση του «λεφτά υπάρχουν», Γεώργιου Παπανδρέου, πήρε την μεγάλη απόφαση να εντάξει την Ελλάδα στο μνημόνιο. Η τότε αντιπολίτευση Νέα Δημοκρατία έσκιζε τα ιμάτιά της για αυτή την ενέργεια και φόρεσαν τις αντιμνημονιακές φουστανέλλες. «Δεν ξέρετε να διαπραγματευτείτε, τα κάνατε θάλασσα στη διαπραγμάτευση, παραδοθήκατε χωρίς όρους» και κάτι άλλα παρόμοια και αστεία. Φεύγει το ΠΑΣΟΚ έρχεται η Νέα Δημοκρατία και γίνεται μνημονιακότερη του ΠΑΣΟΚ.

Εκεί που όλοι το πήραν απόφαση ότι θα την περάσουν με μνημόνιο, πετάγεται το ΣΥΡΙΖΑ και ξεκινά και οργώνει αντιμνημονιακά. Ξεκινά τις ίδιες μπούρδες με τους προηγούμενους αντιμνημονιακούς και βγάζει πύρινους λόγους για μια άλλη πορεία στη διαπραγμάτευση πιο διεκδικητική, χωρίς βαρίδια σκανδάλων, με νέους ανθρώπους, που θα χορέψει τσάμικο την Ευρώπη. Παράλληλα βγήκε και το παραπούλι της Νέας Δημοκρατίας, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, με τον Συγ-Καμμένο που αποκαλούσε προδότες τους μνημονιακούς και θα έσκιζε και αυτός με το φιλαράκι του τον Τσίπρα τα μνημόνια. Εξελέγησαν και αυτοί και όπως και οι προηγούμενοί τους, έσκυψαν κανονικότητα και δέχτηκαν το τρίτο μνημόνιο.

Όλοι οι προαναφερθέντες, αντί να βάλουν την ουρά τους στα σκέλια τους, για το ότι είπαν ψέματα στο λαό, έβγαιναν με πατριωτικό στόμφο να εξηγήσουν τι; Ότι πέτυχαν καλύτερη συμφωνία από τους προηγούμενους. «Πολεμήσαμε, προσπαθήσαμε, αγωνιστήκαμε, αλλά δεν είχαμε άλλη επιλογή, δεν φταίμε εμείς αλλά οι προηγούμενοι, κάναμε ότι μπορούσαμε».

Τώρα που σχεδόν έγιναν όλοι μνημονιακοί, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Νεα Δημοκρατία, ΠΟΤΑΜΙ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, έμεινε ο Λαφαζάνης και το ΚΚΕ να παίζουν το βιολί τους. Μέχρι να κυβερνήσουν και αυτοί κάποτε και να λεν και εκείνοι ότι πήραμε καλύτερη συμφωνία από τους προηγούμενους.

Κάτι παρόμοια τραγελαφικά είχαμε και στη Κύπρο. Να μην θυμηθώ τους δικούς μας κόπανους, γιατί μια δόση νεύρων την έχω σήμερα, να μην μου εξελιχθεί σε υστερία.

Η ουσία του προβλήματος όμως δεν είναι οι Άθλιοι του Β-ογκώ, που βογκούσαν για το πόσο πολύ αγαπούν όλοι τους την Ελλάδα και ότι θέλουν να τη σώσουν. Αλλά ο Ελληνικός λαός που πείθεται ακόμα με τέτοιες παπαριές. Συνθήματα επαναστατικά και όμορφα. Λύσεις εύκολες και ανέξοδες.

Κάποτε πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι «απον απποξω του χορού πολλά τραούδκια ξέρει». Και μόλις κάτσουν στη καρέκλα συνειδητοποιούν ότι δεν έχουν άλλες επιλογές. ΟΚ κύριε δάνειο γέφυρα για σκοπούς καλύτερης διαπραγμάτευσης; ΟΚ κύριε απευθείας αναχρηματοδότηση από το PSI; ΟΚ κύριε αέρια που θα προπωλούσαμε που τελικά δεν έχουμε; ΟΚ όλοι εμείς οι υπόλοιποι που δεν θέλουμε να δούμε την αλήθεια κατάματα ώρες ώρες;

Και έτσι για να κλείσω…σας ρίχνω και μια αφιέρωση απο Γιάννη Μιλιώκα..  “Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλάκες”

Σπάρτακος

Comments

via Facebook