Το τηλεχειριστήριο της ευθύνης

Η μη αντιμετώπιση μιας τραγωδίας την οποία προκαλούμε με λάθη ή παραλείψεις, μας καθιστά το ίδιο υπεύθυνους με την τραγωδία.

Όσοι δεν ασπάζονται την συγκεκριμένη ρήση, δεν θα μπορέσουν ποτέ να καταλάβουν γιατί το πρόβλημα με τους πρόσφυγες θα μεγαλώνει συνεχώς.

Δεν πρόκειται για χιλιάδες πρόσφυγες. Φτάσαμε σε σημείο να κάνουμε λόγο για εκατομμύρια, ανθρώπινες ψυχές που χάνονται, που εξαφανίζονται, που εξαθλιώνονται.

Όποιος δεν μπορεί να δεχτεί ότι τη συγκεκριμένη κρίση τη δημιουργήσαμε εμείς, δεν θα μπορέσει ποτέ να καταλάβει ότι πρέπει και εμείς να την τερματίσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Ολόκληρη η μεσόγειος στοιχειώνει κάθε νύχτα με ανθρώπινες ψυχές. Θα προτιμούσαμε αυτοί που μας επισκέπτονται, να είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, σύμφωνα με την λογική του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου! Τι να κάνουμε όμως, είναι μουσουλμάνοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ…

Οι θάλασσές μας έγιναν νεκροταφεία και οι Ευρωπαϊκές χώρες του Μεσογειακού Νότου αποθήκες ανθρώπινων ψυχών.

Κάποτε λέγαμε ότι η μεσόγειος αποτελεί την κοιτίδα πολιτισμού και ανθρωπιάς, σήμερα αποτελεί ένα ατέλειωτο κομβόι για όσους γλιτώσουν τον θάνατο. Κομβόι απελπισμένων, εξαθλιωμένων που δεν αναζητούν πλούτο, ανέσεις, μίζες. Προσπαθούν ν’ αποφύγουν τον αφανισμό τους.

Κάνουν απέλπιδα προσπάθεια, μήπως και αποφύγουν τον σχεδόν βέβαιο χαμό τους, το χαμό της οικογένειας και των μικρών ή αγέννητων, ακόμα, παιδιών τους.

Και το αποτολμούν, αφού δεν έχουν άλλη εναλλακτική λύση και το επιχειρούν, ξέροντας ότι ίσως δεν τα καταφέρουν.

Όμως πρέπει να προσπαθήσουν να σώσουν τα παιδιά τους και τις ψυχές τους. Δεν είναι λαθρομετανάστες. Δεν είναι παράνομοι μετανάστες, ούτε καν άτυποι μετανάστες. Είναι άνθρωποι.

Πόσοι από τους κουμανταδόρους της Ευρώπης, αρχηγοί κρατών, ενδιαφέρθηκαν γι’ αυτή την τραγωδία;

Πόσοι ξαγρύπνησαν σε “συνόδους κορυφής” για να βρουν λύση στο πρόβλημα;

Απλώς προσπαθούν να επωμιστούν όσο το δυνατό «μικρότερο αριθμό» από το πρόβλημα.

Το πρόβλημα δεν λύνεται αν εξαφανιστούν οι δουλέμποροι όπως άστοχα υποστηρίζουν ορισμένοι..

Ας μην αναπαράγουμε τον Δον Κιχώτη κυνηγώντας φαντάσματα.

Ντρέπομαι που γράφω αυτές τις γραμμές, διότι και εγώ με την ανοχή μου έβλεπα τόσα χρόνια να συμβαίνουν πράγματα και θαύματα γύρω μου και απλώς άλλαζα θέση στον καναπέ, ή κανάλι με το τηλεχειριστήριο

Κρατίνος

Comments

via Facebook