Τα “μιλλοσφοντζίσματα” των εγκλωβισμένων αγοραστών και οι υπέροχοι τίτλοι

Παρακολουθούμε το τελευταίο καιρό δηλώσεις, αντιδηλώσεις και σε κάποιες περιπτώσεις πανηγυρισμούς για αυτό το νέο νομοσχέδιο το οποίο θα προστατεύσει λέει τους εγκλωβισμένους αγοραστές.

Παρά την φιλότιμη πραγματικά προσπάθεια του Υπουργού Εσωτερικών, εντούτοις το μέγιστο πρόβλημα σε αυτό το τόπο εξακολουθεί να παραμένει η έκδοση τίτλων. Για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος θα σας παραθέσω συνοπτικά αυτή την πραγματικά υπέροχη διαδικασία έκδοσης τίτλου.

Για να κτίσει κάποιος πρέπει πρώτα να πάει στη Πολεοδομία και να πάρει την Πολεοδομική Άδεια. Ακολούθως πρέπει να πάει στην αρμόδια τοπική αρχή για να βγάλει την Άδεια Οικοδομής. Μόλις κτίσει αυτός ο άνθρωπος αφού περάσει ένα χρόνο για να πάρει αυτές τις 2 συγκλονιστικές άδειες τότε αρχίζει το μαρτύριο. Πρέπει πρώτα να πάει στην αρμόδια τοπική αρχή, να έρθει να ελέγξει εάν κτίστηκε η οικοδομή με βάση τους όρους που τέθηκαν. Αυτή η διαδικασία, λαμβάνοντας υπόψιν ότι χρειάζονται απόψεις Ηλεκτρικής, Πυροσβεστικής και κάθε άλλου μονοστέφανου της δημόσιας υπηρεσίας, μπορεί να σου πάει και 3-4 χρόνια, ιδιαίτερα εάν βρεθεί κανένα έγκλημα να έκτισες 10 εκατοστά πιο αριστερά ή πιο δεξιά από ότι σου είπαν, ή να έκαμες το ανοσιούργημα να έκτισες καμιά πέργολα. Αφού λοιπόν όλοι αυτοί σου πουν το μεγάλο και ιστορικό ΟΚ σου δίνουν το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Το παίρνεις αυτό το χρυσό χαρτάκι και πας στη πολεοδομία η οποία επίσης πρέπει να ελέγξει. Αφού σου δώσει το πολυπόθητο ΟΚ και η πολεοδομία, τότε πας σε μια άλλη υπέροχη αρχή…το Κτηματολόγιο το οποίο θα πρέπει να ελέγξει εάν έκτισες εκει που έπρεπε. Αφού ελέγξουν και αυτοί τότε εκδίδεται τίτλος. Μαγεία η όλη υπόθεση. Εάν τότε που θα εκδοθεί τίτλος υπάρχει υποθήκη εκεί είναι που είσαι εγκλωβισμένος αγοραστής κατά Χάσικον Ευαγγέλιον.

Το πρόβλημα δεν είναι η κατάληξη, αλλά η πορεία. Πριν την ανάληψη της προεδρίας από τον Νίκο Αναστασιάδη, κατατέθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικόν επι Συλικιώτη, πρόταση νόμου βάση της οποίας, μόλις τέλειωνε η οικοδομή, ο Αρχιτέκτονας και Πολιτικός Μηχανικός του έργου, θα εξέδιδαν βεβαίωση και ένορκη δήλωση ότι κτίστηκε όπως και εκεί που έπρεπε και αυτόματα θα έπερνες τίτλο. Εάν έλεγαν ψέματα έχαναν τη δουλειά τους. Εάν μετά το κτηματολόγιο ή η όποια αρχή ήθελε να κάνει έλεγχο μπορούσε και εάν διαπιστωνόταν ότι υπήρχε παράβαση του έπαιρναν πίσω το τίτλο και θα αντιμετώπιζες και βαριά καμπάνα στο δικαστήριο. Δηλαδή η διαδικασία έκδοσης τίτλου θα διαρκούσε 5-10 λεπτά. Με την ίδια φιλοσοφία και η πολεοδομική αμνηστία. Ο Αρχιτέκτονας υπολόγιζε την παρανομία, σου έλεγε πόσα έπρεπε να πληρώσεις, τα πλήρωνες στο κράτος και έπαιρνες τίτλο. Άλλα 10 λεπτά. Ενώ η διαδικασία που ψηφίστηκε ακόμα δεν έβγαλε τίτλους εδώ και κάποια χρόνια.

Φυσικά η όλη τολμηρή διαδικασία και εκσυγχρονισμός προσέκρουσε που αλλού; Στη Δημόσια Υπηρεσία που δεν δέχτηκε. Αφού οι μεγάλοι ηγέτες της αριστεράς δεν εκσυγχρόνισαν όπως έπρεπε το κράτος, ήρθε ο μεγάλος ηγέτης της δεξιάς να υποσχεθεί ότι το νομοσχέδιο αυτό, με κάποιες παραλλαγές, θα ψηφιζόταν εντός 60 ημερών από την εκλογή του. Θυμάστε εκείνα τα περιβόητα νομοσχέδια των 60 ημερών που ήταν ήδη έτοιμα. Και αυτό ήταν ήδη έτοιμο….τώρα γιατί δεν ψηφίστηκε εδώ και 3 χρόνια, να κάνω πάλι τον μάντη; Δημόσια Υπηρεσία και εξουσία.

Έχουν περάσει τόσα χρόνια και αυτή η μπανανία δεν λέει να εκσυγχρονιστεί. Καλό το νομοσχέδιό σου κύριε Χάσικε, όμως τον καρκίνο τον θεραπεύεις με χημειοθεραπεία όχι με παυσίπονο. Γιατί δυστυχώς σε αυτό το τόπο εξακολουθεί να αποτελεί γάγγραινα η έκδοση τίτλου, όχι μόνο οι εγκλωβισμένοι αγοραστές.

Διογένης

Comments

via Facebook