Μια αλλιώτικη διαδρομή παρέα με το φεγγάρι – Μπράβο στα παιδιά του Παραλιμνίου

Η χθεσινή Κυριακή δεν ήταν όπως όλες οι άλλες. Ήταν μια μαγευτική κι ονειρεμένη Κυριακή, παρέα με το ολόγιομο φεγγάρι.

Χθες, που λέτε, περπάτησα παράλληλα με την κατακόκκινη πανσέληνο, την τελευταία, πριν σβήσει και αυτό το καλοκαίρι.

Το κάλεσμα του Συμβούλιου Νεολαίας Παραλιμνίου γλυκό και σαγηνευτικό. Μου έταζε βόλτα παρέα με την αυγουστιάτικη πανσέληνο. Μου έταζε βόλτα δίπλα στην θάλασσα να ρεμβάζω τα κύματα.

Μου έταζε πως θ’ άκουγα όμορφες και απαλές μελωδίες διάφορων μουσικών. Εντυπωσιάστηκα. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Μου ξύπνησε τη λαχτάρα να βρεθώ κάτω από το φεγγαρόφωτο. Να ακούσω μουσικές γλυκές στ’ αυτιά μου. Να μυρίσω ιώδιο και να νιώσω θαλασσινό αέρα στο πετσί μου.

Είχα την τύχη, λοιπόν, να παρευρεθώ στην εναλλακτική εκδήλωση της Νεολαίας Δήμου Παραλιμνίου, το «Moon Walk».

Και δεν διστάζω να πω μετά βεβαιότητας ότι ήταν η πιο όμορφη και ρομαντική εκδήλωση, που πήγα αυτό το καλοκαίρι. Δεν διστάζω, επίσης, να πω ότι ήταν η ωραιότερη εκδήλωση που έχω πάει στα 40 χρόνια που πατώ σ’ αυτή τη γη ως άνθρωπος.

Ο παραλιακός πεζόδρομος Περνέρας – Πρωταρά μεταμορφώθηκε σε ένα συναρπαστικό «μουσικό μετρό», υπό το φεγγαρόφωτο της αυγουστιάτικης πανσελήνου.

Από το ξενοδοχείο «Pola Costa» στην Περνέρα μέχρι το ξενοδοχείο «Yianna-Marie» στον Πρωταρά, από τις 20:00 μέχρι τις 22:00, ο περίπατος έμοιαζε με βάλσαμο ψυχής.

Οι απαλές νότες των μουσικών, η θέα με το ολόγιομο φεγγάρι, που φώτιζε τη θάλασσα του Πρωτάρα, ο παφλασμός των κυμάτων. Όλα αυτά, που έκαναν τη βραδιά μαγευτική, και που όλα μαζί συνέθεταν ένα κλίμα κατάνυξης.

Περπατώντας κατέληξα στην πλατεία δίπλα από την αποβάθρα του Πρωταρά, όπου στις 22:00, στήθηκε μια απολαυστική συναυλία κάτω από τα αστέρια.

Την ίδια ώρα βρέθηκα στο απόγειο της νιρβάνας μου και σιγοψιθύρισα: «Θεέ μου δώσε μου χρόνια και αξίωσε με να ζήσω κι άλλες στιγμές σαν αυτές». Την ίδια ώρα, που η ψυχή και το πνεύμα μου, παντρεύτηκε την απόλυτη γαλήνη…

Έφυγα σχεδόν τελευταία. Το σώμα μου αποχώρησε, ένα κομμάτι της ψυχής μου, ωστόσο, έμεινε εκεί να κάνει παρέα στο φεγγάρι, το τελευταίο του Αυγούστου.

Ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ένα ΜΠΡΑΒΟ προς τα παιδιά του Συμβουλίου Νεολαίας Παραλιμνίου είναι πολύ λίγα.

Μπράβο γιατί καταφέρατε να μας χαρίσετε μια διαδρομή, που θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μας…

Ευχαριστώ γιατί καταφέρατε να φωτίσετε τις στιγμές μας, με τον πιο μαγικό τρόπο…

Έχετε τον παντοτινό και απόλυτο σεβασμό μου, άξια τέκνα του Παραλιμνίου.

Φήμη

Comments

via Facebook