Παιδιά στο εμπόριο της τηλεθέασης

Η νέα χρονιά τηλεοπτικών προγραμμάτων αρχίζει και δεν θα ήταν δυνατό τα παιδιά να ξεφύγουν από το στόχαστρο της βιομηχανίας του τηλεοπτικού θεάματος.

Πολυδιαφημιζόμενες εκπομπές τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίες σε λίγο θα κατακλύσουν τους δέκτες μας, στοχεύουν σε μια επιφανειακή συναισθηματική διέγερση, με την οποία επιχειρείται η συστηματική καθήλωση του τηλεθεατή.

Δεν είναι η πρώτη φορά, που παιδιά αποτελούν πόλο εμπορευματικής έλξης και πηγή πλουτισμού, για τους τηλεοπτικούς παραγωγούς. Κατά καιρούς μας πλασάρουν τέτοιες παραγωγές, τύπου Talent Show και είτε παρουσιάζοντας μας τις ικανότητες, τα ταλέντα, τα συναισθήματα μικρών παιδιών, ευελπιστούν -και το καταφέρνουν απόλυτα- στην προσέλκυση τηλεθεατών.

Κανένας, ωστόσο, δεν μπήκε ποτέ στη λογική να αναλύσει βαθύτερα που αποσκοπούν τέτοιου είδους παραγωγές, ούτε κανείς δεν έχει υποπτευθεί μέχρι στιγμής ότι πίσω από τέτοιες εκπομπές, μπορεί να έχει στηθεί ένα ολόκληρο σύστημα εκμετάλλευσης των ίδιων των παιδιών που συμμετέχουν, αλλά και γενικότερα της παιδικής ηλικίας, που αξιοποιείται με αυτό τον τρόπο για την επιδίωξη κέρδους.

Για πρώτη φορά φέτος ένας μικρός αριθμός πολιτών παραπονέθηκε στην Επίτροπο Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού και κατόπιν τούτου η ίδια δέχθηκε αιτήματα από συγκεκριμένους τηλεοπτικούς οργανισμούς, ώστε να τοποθετηθεί σε σχέση με τη συμμετοχή παιδιών σε τηλεοπτικές παραγωγές και ειδικότερα διαγωνισμούς ταλέντων.

Ο προσδιορισμός του κατά πόσο είναι προς το συμφέρον ενός παιδιού να συμμετέχει σε μια παραγωγή είναι μια σύνθετη διαδικασία, μας λέει η Λήδα Κουρσουμπά, η οποία επιχειρεί να δώσει κατευθυντήριες γραμμές επί του θέματος στα τηλεοπτικά κανάλια, οι οποίες εκτιμώ θα μείνουν κατευθυντήριες.

Η συγκεκριμένη εκπομπή, που θα προβληθεί με τη νέα σεζόν, έχει ήδη ετοιμαστεί και τα περισσότερα επεισόδια είναι μαγνητοσκοπημένα. Προς τι, λοιπόν, οι κατευθυντήριες γραμμές; Γιατί τώρα;

Φυσικά, είναι αλήθεια πως η νομοθεσία, που αφορά τη ραδιοτηλεόραση, δεν είναι ιδιαίτερα απαγορευτική ως προς την παρουσία των παιδιών σε ψυχαγωγικές τηλεοπτικές εκπομπές.
Από την άλλη, δεν είναι αργά να επιβληθούν αυστηρότεροι νόμοι και κώδικες προστασίας των παιδιών, που λαμβάνουν μέρος σε ψυχαγωγικές εκπομπές.

Η ευθύνη για τον προσδιορισμό του συμφέροντος ενός παιδιού δεν εναποτίθεται μόνο στο γονιό, ο οποίος σε κάποιες περιπτώσεις είτε δεν γνωρίζει, είτε δεν αξιολογεί σοβαρά τις ενδεχόμενες συνέπειες στο παιδί του, αλλά και στους υπευθύνους της παραγωγής.

Θα ήταν ευχής έργο να υπάρξει μια συλλογική αντίδραση στη χρησιμοποίηση των παιδιών σε τέτοιες εκπομπές.

Στις μέρες μας θα πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε πως τα παιδιά μας χρειάζονται περισσότερο από ποτέ συνειδητούς ενήλικες, που ανά πάσα στιγμή θα είναι εκεί για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.

Ας αρνηθούμε και ας αντισταθούμε όλοι έναντι στην εκμετάλλευσης των παιδιών μας και τις ”επιθέσεις” που δέχονται από τέτοιου είδους τηλεοπτικές εκπομπές.

Πόσο δύσκολο είναι να αντιληφθούν κάποιοι πως όταν τα παιδιά γίνουν αναγνωρίσιμα αλλάζει ακόμα και ο χαρακτήρας τους;

Φήμη

Comments

via Facebook