Η βία και η ψυχολογία του αστυνομικού

Είναι να διερωτάται κανείς τι είχε στο μυαλό του το φαλακρό κεφάλι την ώρα που σάπιζε στο ξύλο τον ανυπεράσπιστο κρατούμενο.

Πραγματικά όμως είναι “ασύλληπτο”, το μένος με το οποίο χτυπούσε ανελέητα ένα άνθρωπο, ανεξαρτήτως παραπτώματος. Υπάρχει ο νόμος και η επιβολή ποινής για οποιαδήποτε παρανομία. Να ασκήσεις ρε άνθρωπε βία, με μέτρο. Για να συλλάβεις, να αποτρέψεις επίθεση, να αμυνθείς. Όχι να βγάλεις τα απωθημένα σου στον πρώτο που σε προκάλεσε, σου επιτέθηκε, σε έθεσε σε κίνδυνο.

Διαβάζοντας τα όσα ανέφερε ο πρόεδρος του αστυνομικού συνδέσμου Αντρέας Συμεού, σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, υπέδειξε σε όλους να μπούμε στη ψυχολογία του αστυνομικού, που υπερασπίστηκε το συνάδελφο του. Διάβασα και εκατοντάδες σχόλια πολιτών μα και αστυνομικών.

Οι πολίτες καταδικάζουν απερίφραστα, φοβούμενοι για το αύριο που ξημερώνει, οι αστυνομικοί, υπερασπιζόμενοι το συνάδελφο τους χαρακτηρίζουν μη αντικειμενικά τα γεγονότα και προτρέχουν να δηλώσουν ότι διαθεσιμότητα ή καταδίκη των συναδέλφων τους θα αποτελούσε την ταφόπλακα του επαγγέλματος .

Τολμώ να μπω στη ψυχολογία του οργάνου της τάξεως, που “έστρωσε” το ρόπαλό του στον κρατούμενο:

Αστυνομικός που του μείωσαν το μισθό και δεν βγάζει τα προς το ζειν. Αστυνομικός που του περιόρισαν τις υπερωρίες και για αντάλλαγμα του παρέχουν ελεύθερο χρόνο. Αστυνομικός που του έδεσαν τα χέρια, στο να καταδιώκει, να ασκεί υπέρμετρη βία όταν απαιτείται, να δέχεται το φτύσιμο και το βρίσιμο για τον ίδιο και το σόι του στα γήπεδα, αστυνομικός που πρέπει να δίδει αναφορά για τις κινήσεις του ιδίου και της σκιάς του σε ανωτέρους που είναι ευθυνόφοβοι και το μόνο που τους νοιάζει είναι να μην ξεβολευτούν από την ωραία πολυθρόνα που κοσμεί το καλοθρεμμένο τους κορμί μετά από κόπο και μόχθο, του ρουσφετιού και του “μέσου”.

Εκτός από καταπιεσμένος αστυνομικός, είναι και άνθρωπος. Που δεν παίρνει στο σπίτι αρκετά χρήματα, οπότε στριμώχνεται και κοινωνικά. Η γκρίνια στο σπίτι, που δεν πληρώνονται ιδιαίτερα και εξορμήσεις των παιδιών, τα καπρίτσια της συντρόφου, αλλά και οι άλλοτε χλιδάτες διακοπές.
Καταπιεσμένος ίσως αστυνομικός, επειδή εργάζεται άστατο ωράριο, επειδή τον απάτησε ίσως πάντα λέμε η σύντροφος, επειδή δεν του ενδίδει το καινούριο αίσθημα.

Άντε και μπήκα σε αυτό το λαβύρινθο της ψυχολογίας του αστυνομικού κύριε Συμεού, πως δικαιολογείται αυτό το μίσος, αυτό το μένος, αυτή η βία;

Όσο για την άμεση τιμωρία τους, 18 μήνες αργότερα κύριε Ιωνά Νικολάου δεν το λες και τόσο άμεσα.

Χάρυβδη

 

 

Comments

via Facebook