Σεξ μέχρι θανάτου, σε μια κοινωνία φορτωμένη κομπλεξ

Συντάραξε όλους χθες η πρώτη είδηση ότι δύο νεαροί που θέλησαν να εκτονώσουν το πάθος τους μέσα στο αυτοκίνητο σε απομονωμένη περιοχή, παραλίγο να πεθάνουν, όταν για κακή τους τύχη, τους έπεσαν τα κλειδιά έξω από το πολυτελές αμάξι, το οποίο κλείδωσε αυτόματα εγκλωβίζοντας τους μέσα.

Το πάθος, ο έρωτας, η αγάπη, το σεξ, είναι έννοιες απαραίτητες και αναγκαίες για να αισθάνεται κάθε άνθρωπος, μοναδικός ξεχωριστός και να βρίσκει εκείνο το άλλο μισό που να τον συμπληρώνει, να τον απογειώνει και με κάθε άγγιγμα να ξεχνά έστω και λίγο τα όσα δύσκολα βιώνουν οι άνθρωποι στις μέρες μας.

Είναι όμως λέξεις που δύσκολα εκστομίζονται και με φόβο πολλές φορές ένας νέος άνθρωπος τολμά να το εκδηλώσει μπροστά στους γονείς, στο σπίτι, τους φίλους, την οικογένεια.
Επειδή καλώς οι κακώς μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία φορτωμένη κόμπλεξ και ταμπού.

Ταμπού τα οποία η νέα γενιά προσπαθεί να ξεπεράσει, όπως βρίσκει μπροστά της. Επειδή και στα πιο παλιά χρόνια, οι έρωτες ήταν κρυφοί. Οι γάμοι ήταν εξαναγκαστικοί. Κορασίδες σαν τα κρύα νερά τις παρέδιδαν σαν πατάτες στο σακί, σε όποιον έστελνε προξένια. Δεν είχαν ούτε καν το δικαίωμα να ερωτευτούν, ή ακόμα να αρνηθούν, κι έθαβαν τον κρυφό τους πόθο για κάποιον άλλο προχωρώντας τη ζωή τους όπως διάλεξε οι πατέρας τους.

Αυτά τα κόμπλεξ δύσκολα ξεπερνούνται και κάποιοι είναι ακόμα κυνηγημένοι από αυτές τις αδιανόητες τακτικές. Οι κόρες των άλλων επιτρεπόταν να κάνουν τα αίσχιστα, μα οι κόρες οι δικές τους τις ήθελαν Παναγίες.

Γι αυτό και οι δύο νέοι χθες, έκαναν σεξ μέχρι θανάτου. Παραλίγο να πληρώσουν με τη ζωή τους το πάθος τους για μια απροσεξία. Αν όμως είχαν την κατανόηση των γονιών τους, οι οποίοι δεν δαιμονοποιούσαν το σεξ και τις προγαμιαίες σχέσεις, ίσως αυτά τα νεαρά παιδιά να εκδήλωναν τον έρωτα τους στην ασφάλεια και την άνεση του δωματίου τους. Χωρίς να φοβούνται ότι θα τους πιάσουν στα πράσα οι γονείς ή τα αδέρφια.

Αξίζει να κινδυνεύουν ζωές, γιατί θέλουν κάτι φυσιολογικό οι νέοι; Να ερωτεύονται. Να αγαπιούνται, να αισθάνονται ποθητοί. Ως πότε θα μας κυνηγούν τα κόμπλεξ, τα πρέπει και τα ταμπού μιας κοινωνία που από μόνη της φωνάζει πως θέλει απελευθέρωση;

Χάρυβδη

Comments

via Facebook