Το περιπαίξιμον…

«Τώρα ανέλαβα», «θα λείπω με άδεια», «περιμένω οδηγίες από τα κεντρικά», «δεν δέχεται η Κεντρική», «δεν δέχεται η Τρόικα».

Αυτές και άλλες δικαιολογίες αραδιάζονται στους δανειολήπτες από λειτουργούς Πιστωτικών Ιδρυμάτων, οι οποίοι απευθύνονται σε αυτούς, για να τύχουν της προστασίας, που τους παρέχουν η Διαχείριση Καθυστερήσεων και ο κώδικας συμπεριφοράς, για το χειρισμό δανειοληπτών, που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Το ποτήρι της οργής των πολιτών έχει ξεχειλίσει, αφού καθημερινά οι καταγγελίες, που φτάνουν στην ιστοσελίδα μας είναι εκατοντάδες και οι οποίες κάνουν λόγο για «απροθυμία» από τους λειτουργούς των Π.Ι. να συνομιλήσουν με τους δανειολήπτες.

Καθυστερούν την αναδιάρθρωση δανείων, μας λένε οι καταγγέλλοντες, με αποτέλεσμα να χρεώνονται αυθαίρετοι τόκοι και άλλες υπερχρεώσεις, αυξάνοντας δραματικά το οφειλόμενο ποσό.

Στο τέλος, ο δανειολήπτης παραπέμπεται στο τμήμα ανάκτησης χρεών, οπότε η αναδιάρθρωση που έπρεπε να ήταν ο σκοπός ματαιώνεται και η υπόθεση καταλήγει στα δικαστήρια.

Επίσης, οι αρμόδιοι υπάλληλοι δεν δέχονται να εξετάσουν καν τις εισηγήσεις των δανειοληπτών, αφού θέτουν όρους και προϋποθέσεις, για να αξιολογήσουν όλο το φάσμα των διαθέσιμων επιλογών αναδιάρθρωσης, να μπουν πρόσθετες εξασφαλίσεις ή υψηλότερο επιτόκιο ή αποδοχή του δικού τους υπολοίπου, που περιλαμβάνει διαφόρων ειδών υπερχρεώσεις, έστω και αν οι υφιστάμενες εξασφαλίσεις, υπερκαλύπτουν το οφειλόμενο ποσό.

Σε αιτήματα για αναδιάρθρωση λογαριασμών δανείων σε ξένο νόμισμα, τα Π.Ι., εισηγούνται καταπιεστικές λύσεις, που είναι εις βάρος των δανειοληπτών, αναφέροντας ότι οι υποθέσεις, που έχουν εκδοθεί στο εξωτερικό υπέρ των δανειοληπτών, για δάνεια σε ξένο νόμισμα, δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην Κύπρο.

Η παραπληροφόρηση που γίνεται ξεπερνά κάθε όριο. Οι δανειολήπτες μπορούν και δικαιούνται να αξιώσουν την εφαρμογή των συμφωνηθέντων, ως ήταν κατά τον χρόνο συνομολόγησης της συμφωνίας.

Έφτασε η ώρα οι δανειολήπτες, που έχουν δάνεια σε ξένο νόμισμα, να συμβουλευτούν τους δικηγόρους τους, για τα δικαιώματα τους έναντι των Π.Ι., αφού όπως συμβαίνει και με τα αξιόγραφα, έτσι και σε αυτές τις περιπτώσεις, που τα δάνεια πωλήθηκαν με αμέλεια κατά την παροχή συμβουλής, με απάτη, δόλο και ψευδείς παραστάσεις, είναι αδικήματα, των οποίων το αγώγιμο δικαίωμα παραγράφεται εντός τριών χρόνων από την ημερομηνία, που ο δανειολήπτης διαπιστώνει την απάτη.

Τα Συνεργατικά, αντί να απαντήσουν σε αιτήματα δανειοληπτών, για αναδιάρθρωση συγκεκριμένου δανείου, προτείνουν την συνομολόγηση νέας συμφωνίας δανείου, προσφέροντας μεγαλύτερο ποσό από αυτό που πράγματι οφείλεται.

Προτείνουν, μάλιστα, για τα πρώτα ένα με δυο χρόνια, την καταβολή μόνο των τόκων και στην συνέχεια ζητούν την πληρωμή υπέρογκων ποσών, αδιαφορώντας για τις οικονομικές δυνατότητες των δανειοληπτών.

Στο μεταξύ, απορρίπτουν εξ’ υπαρχής αιτήματα αναδιάρθρωσης, χωρίς κάποια δικαιολογία, αποφασίζοντας ότι δεν προκύπτει βιώσιμη λύση πέραν της δικής τους πρότασης, εξαναγκάζοντας τον δανειολήπτη να αποδεχτεί τις δικές τους θέσεις, αφού σε αντίθετη περίπτωση απειλούν με τερματισμό της συμφωνίας και παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία, που θα έχει ως αποτέλεσμα την αρνητική επίπτωση στην πιστοληπτική τους κατάσταση, πρόσθετα νομικά έξοδα που θα χρεωθούν απευθείας στον λογαριασμό του δανειολήπτη και θα θεωρούνται πληρωτέα και απαιτητά, επισυνάπτοντας μάλιστα ενδεικτικό πίνακα δικηγορικών εξόδων.

Σε προτάσεις αναδιάρθρωσης τίθενται ψηλά επιτόκια της τάξεως 7.5%, 6.5%, 5.5% και κατ’ επέκταση τα δάνεια με μεγάλο υπόλοιπο δεν μπορούν να καταστούν βιώσιμα, ενώ οι προτάσεις αναδιάρθρωσης προϋποθέτουν την κεφαλαιοποίηση του οφειλόμενου ποσού, που περιλαμβάνει παράνομες και αυθαίρετες χρεώσεις, όπως τόκους υπερημερίας.

Οι τράπεζες δεν αποδέχονται ν’ αφαιρέσουν οποιεσδήποτε υπερχρεώσεις, ενώ πολλές προτάσεις αναδιάρθρωσης προνοούν ότι με την πάροδο της περιόδου χάριτος (συνήθως 12 μήνες) πρέπει να εξοφληθεί το οφειλόμενο ποσό, με μια εφάπαξ δόση.

Στην ουσία δεν πρόκειται περί αναδιάρθρωσης δανείου, αλλά περί αναγκαστικής εκποίησης της περιουσίας των δανειοληπτών, αφού αυτός είναι ο μόνος τρόπος, για να δοθεί η εφάπαξ δόση.

Οι δανειολήπτες, ενώ συζητούν προφορικά και/ή γραπτά για αναδιάρθρωση των δανείων τους, οι τράπεζες αγνοούν το γεγονός αυτό παντελώς και προχωρούν στην αποστολή προειδοποιητικών επιστολών ή ακόμη και σε επιστολές τερματισμού των δανείων των δανειοληπτών, που είναι το πρώτο βήμα, για την έναρξη της διαδικασίας ιδιωτικής εκποίησης.

Στις νέες προτεινόμενες/αναδιαρθρωμένες συμφωνίες προνοούνται τόσο τόκοι υπερημερίας, αλλά και επιπλέον συγκεκριμένο ποσό μηνιαίως, για κάθε μηνιαία καθυστέρηση.

Τα Π.Ι. ζητούν από τους δανειολήπτες, πριν να υποβάλλουν οποιαδήποτε αίτηση αναδιάρθρωσης των δανείων τους, να προβαίνουν σε έρευνα στο κτηματολόγιο, τα έξοδα της οποίας θα επιβαρυνθεί ο ίδιος ο δανειολήπτης, παρόλη την δύσκολη οικονομική του κατάσταση.

Τα Π.Ι. (εκτός Συνεργατισμού) συνεχίζουν να χρεώνουν τους λογαριασμούς των δανειοληπτών με επανεκτιμήσεις των ακινήτων.

Επίσης, σε ορισμένες περιπτώσεις απαιτούν από τους δανειολήπτες την εξαργύρωση γραμματίου συγγενικού προσώπου εγγυητή του δανειολήπτη, που αιτείται αναδιάρθρωση, ως μέρος της αναδιάρθρωσης.

Σε περιπτώσεις που οι δανειολήπτες προτίθενται να αποπληρώσουν μέρος του οφειλόμενου ποσού, οι τράπεζες τους επιβάλλουν «πέναλτι».

Επιπρόσθετα, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι δανειολήπτες βρίσκουν κάποιο αγοραστή, για να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο, και έτσι να εξοφλήσουν πλήρως το οφειλόμενο ποσό, το Πιστωτικό Ίδρυμα κωλυσιεργεί να δώσει απάντηση, για την απαλλαγή της υποθήκης, με αποτέλεσμα ο αγοραστής να απωλέσει το ενδιαφέρον του για αγορά και έτσι να χαθεί μια μεγάλη ευκαιρία.

Δεν ξέρω ποιος περιπαίζει ποιον, αλλά σίγουρα ο κόσμος που ενδιαφέρεται και θέλει να πληρώσει, ακούοντας τέτοια πράγματα, φεύγει μίλια μακριά και όχι αδικαιολόγητα.

Σεβαστείτε κύριοι το αναφαίρετο δικαίωμα των πολιτών. Στο κάτω – κάτω οι πολίτες δεν φέρουν ευθύνη, για την κατρακύλα της οικονομίας.

Φήμη

Comments

via Facebook