Οι ευ/α-στοχίες της Κυβέρνησης Αναστασιάδη Μέρος Α

Το κλίμα ήταν πανηγυρικό. Άνθρωποι από όλους τους κομματικούς χώρους εναπόθεσαν τις τελευταίες τους ελπίδες στον δυναμικό και πολύπειρο ηγέτη της δεξιάς. Σε ένα κλίμα υποβαθμίσεων, υποτιμήσεων, υποαπασχόλησης, υποτονικότητας, υποχωρήσεων… Έναν άνθρωπο που για χρόνια η κοινή γνώμη έλεγε «καλός κομματάρχης ποτέ δεν θα εκλεγεί πρόεδρος». Οι πολιτικές συγκυρίες και μανούβρες όμως τον έφεραν στο λόφο/μοναστήρι.

Πρώτη πράξη: Υπουργικό Συμβούλιο. Μια επιλογή ανθρώπων βρίθουσα πολιτικών σκοπιμοτήτων και συναλλαγών. Πανίσχυρες χώρες διορίζουν υπουργούς 30-35 χρονών, αχρωμάτιστους και ιδεολόγους…εμείς επιλέξαμε από το μπουφέ του υφιστάμενου κομματικού cocktail party. Με εξαιρέσεις τους Κουγιάλη, Χάσικο και Γεωργιάδη, τους άλλους «βάρτους ρίγανη».  (Σημειώνεται όμως σαν μελανό σημείο η συνέντευξη Γεωργιάδη στο BBC που είπε ότι μόνο εμείς φταίμε για τα χάλια μας… Όχι ρε Υπουργέ μου, αυτοί μας έδιναν ELA για να μας ταΐσουν πριν μας σφάξουν, χωρίς εποπτεία απο ΕΚΤ, χωρίς περιορισμούς και μόνο εμείς φταίμε; Να λέμε λίγο και την αλήθεια. Είπαμε τα έκαναν μαντάρα στην οικονομία οι προηγούμενοι, έφταιξαν και λίγο οι εταίροι μας…να τους το θυμίζουμε κάποτε)

Ypourgiko Simvoulio

Πράξη δεύτερη: Eurogroup. Πήγε με τον αέρα του νικητή και έφυγε με πιστοποιητικό αναπηρίας, με κουρεμένη σύνταξη μάλιστα. Κανένας νοήμων άνθρωπος όμως, δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι πέτυχε τη μεγαλύτερη επιτυχία της εξωτερικής μας πολιτικής, ήτοι το πρώτο κούρεμα. Μια μανούβρα που με το κούρεμα κάτω από τις €100.000 θα ανατίναζε την Ευρώπη σαν συστημικός κίνδυνος, με φόβους επανάληψης του φαινομένου και σε άλλες χώρες σε μνημόνιο… και θα «χάιδευε» έτσι τις καταθέσεις όλων των καταθετών παρά τον αποκεφαλισμό λίγων. Μέχρι σήμερα, 2 χρόνια μετά, οι Ευρωπαίοι καθησυχάζουν τους πάντες «Μη φοβάστε δεν θα κουρέψουμε κάτω από τις εγγυημένες… ο Νίκαρος το ζήτησε». Παρά την μεγάλη επιτυχία της απόφασης, επειδή τον έκραξαν τόσο οι ανίδεοι λοιποί, όσο και οι ξένοι επηρεαζόμενοι, ιδιαίτερα ο ξανθός λαός, «συνάχτηκε στα πετσιά του» και δεν κατάφερε να πείσει και να το περάσει, αφού μεταξύ άλλων το διάγγελμά του θύμιζε επικήδειο. Να μην ξεχάσουμε όμως και τους υπερπατριώτες βουλευτές μας που βροντοφώναξαν ΟΧΙ σαν νέοι Μεταξάδες, Λεωνίδες για να μην χρησιμοποιήσω άλλα ονόματα… Να μην ξεχάσουμε επίσης και την ιστορική αποχή του ΔΗΣΥ που… δεν ήθελε να του χρεώσουν στο λογαριασμό ακόμα ένα ναι.. μπράβο ρε παιδιά μας σώσατε… next time.. say yes don’t worry about history…

OXI

Πράξη Τρίτη: Διορισμοί. Όπου διόρισε σχετικά άγνωστους στη κοινή γνώμη, του έκατσε το joker. Κληρίδης, Χριστοδουλίδης (υποκλίνομαι και στους 2 προαναφερθέντες), Πετρίδης, Τσιόλας, είναι οι μόνοι που δίνουν αέρα φρεσκάδας και ο κόσμος νιώθει κάποια ασφάλεια μαζί τους. Διατηρώ κάποιες επιφυλάξεις για Γενικό Ελεγκτή γιατί ακόμα δεν αποφάσισα αν είναι σπουδαίος Ελεγκτής ή Εφημερίδα Αποκάλυψης (όχι εμείς). Οι υπόλοιποι; «Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα κτυπώ…μια και είμαι γω παιδί ξέρω πάντα να γελώ..», άσε που κάποιους ενδέχεται να τους χάσουμε απο το Ανώτατο και άλλους απο Πρωτόδικο.

Πράξη Τέταρτη: Κυπριακό. Πήγες Πρόεδρε μου να κάμεις τη μεγάλη μεταστροφή στους Αμερικάνους. Εκ πρώτης όψεως καλά έκανες. Βρε Πρόεδρε μου όμως, εδώ ο Ερτογάν απείλησε τον Ομπάμα να μην κάνει δήλωση για τη γενοκτονία των Αρμενίων και ολόκληρος πλανητάρχης «έβριξε», εσύ θα τον έκανες κουμάντο; Οι Ρώσσοι απ’ την άλλη θέλουν  διευκολύνσεις με πρόφαση το τερματικό και κούνια που μας κούναγε ότι ενδιαφέρονται για το Κυπριακό. Είπες να φύγεις από τις συνομιλίες μπας και φύγει ο Έρογλου. Έφυγε. Μπράβο σου για τη μανούβρα που δεν την πήρε πρέφα κανένας. Μα ο Ακιντζή δεν έφτασε να εκλεγεί και του εξέδωσαν και αυτού πιστοποιητικού αναπηρίας. Μόνος σου θα το περάσεις και αυτό με βαρύ τσιγάρο σέρτικο, που λέει και ο Ρέμος.

Πράξη Πέμπτη: Καρογιάν. Πήγες και διόρισες πολλούς δικούς του Νικόλα στους ημικρατικούς, μπας και ο γιος του Τάσσου σ’ αγαπήσει, αλλά δεν έφτασε να στεγνώσει το μελάνι των διορισμών και σου κούνησε το μαντήλι. Έχασες τον προστάτη των αφερέγγυων και λαϊκό τροβαδούρο Συλλούρη… ο Ρίκκος άστα να μην τα λέμε… ο Χριστάρας πήγε σε ανθρωπιστικά σαλόνια σαν Επίτροπος και ούτε που δικλά να μας δει… η Ελενάρα άσε να μην το αναλύσουμε το θέμα… σου έμεινε… ο Καρογιάν. Αν τον χάσεις και αυτόν… βάλε πλώρη για πρόωρη αφυπηρέτηση. Στράκκα ο μακαρίτης, Κελλάκι ο άλλος, μάλλον για υδρομασάζ με τον Πρώην Ελληνική και νυν Τράχωνα Β’ σε βλέπω…

Garoyian

Πράξη Έκτη: Αβέρωφ. Και να θέλεις δεν τον κουμαντάρεις. Σε συμπαθώ Πρόεδρε… αλλά άμα εσύ εκλεγείς και δεύτερη πενταετία, μετά θα δικαιούται η αντιπολίτευση το μοναστήρι. Το δαιμόνιο της Πάφου πότε θα εκλεγεί πρόεδρος; Αγόρασε καλού κακού καρέκλα από πλατίνα να μην ροκανίζεται εύκολα, μπας και του μπει η… ιδέα…

Σου αφιερώνω εξαιρετικά Πρόεδρε ένα Στέλιο Διονυσίου…Ξέρω ότι σου αρέσει πολύ…  Γιατί “ούτε τον ήχο της φωνής σου δεν θυμήθηκα..και προσπαθώντας καρδιά να θυμηθώ…αποκοιμήθηκα”

To be continued….

Διογένης

 

Comments

via Facebook