Που πας ρε Καραμήτρο;

Αν οι δρόμοι είχαν φωνή, την ώρα του συλλαλητηρίου κατά της λιτότητας την περασμένη Παρασκευή, θα έβγαζαν από μέσα τους εκείνο το προαιώνιο ρητορικό ερώτημα του ελληνισμού, που τόσο εύστοχα αποτύπωσε το γνωστό ανέκδοτο: «Πού πας ρε Καραμήτρο;».

Και μετά θα χανόταν πίσω από τα χλιαρά συνθήματα, πέντε όλα κι όλα στον αριθμό, αφήνοντας πίσω του κάτι ευτελείς ομιλίες περί νεοαποικιακής συμπεριφοράς της Ευρώπης και μιας άλλης Κύπρου.

Το συλλαλητήριο κατά της λιτότητας πραγματοποιήθηκε, με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, στην Κύπρο και έλαβε χώρα έξω από τη Βουλή με τη συμμετοχή των 19 οργανώσεων, που αποτελούν την πλατφόρμα «Η κοινωνία αντιδρά και διεκδικεί».

Δεκαεννέα οργανώσεις, δεκαεννέα και οι άνθρωποι που έλαβαν μέρος.

Αυτή τη φορά δεν ανταποκρίθηκε κανείς στο κάλεσμα της πλατφόρμας, ενώ ο παλμός ήταν τόσος, όσος και του ανθρώπου λίγο πριν ξεψυχήσει.

Μας μίλησε, λοιπόν, ο ΓΓ της ΠΕΟ Πάμπης Κύρίτσης, για την άλλη Κύπρο. «Την Κύπρο των απλών ανθρώπων, που πληρώνουν το βαρύ τίμημα μιας κρίσης, για την οποία καθόλου δεν ευθύνονται, αλλά τους της έχουν φορτώσει. Την Κύπρο της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και του αγώνα για την ανατροπή της πορείας λιτότητας”.

Μα… ποια ανατροπή κ. Κυρίτση μου; Είδατε εσείς να ανατρέπεται τίποτα; Και με ποια μέσα να ανατραπεί; Με αυτά της αντίστασης όπως μας λέτε;

Για να αντισταθεί κάποιος και να ακουστεί η φωνή του δεν χρειάζονται ούτε δύο, ούτε τρεις, αλλά χίλιοι δεκατρείς και ας παραποιώ το γνωστό άσμα, αλλά ταιριάζει φίνα στην περίπτωση.

Εσείς κατεβήκατε στη Βουλή παρέα «με την κουτσή Μαρία» και περιμένατε να επιδώσετε και ψήφισμα στο Γιούνκερ, με το οποίο καταδικάζετε «την απαράδεκτη στάση, τους εκβιασμούς, και τα τελεσίγραφα, που με κυνικό τρόπο επιβάλλουν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί».

Τελικά, ούτε αυτό δεν κάνατε και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις τα μαζέψατε και φύγατε για καφεδάκι…αφού έσκαγε ο τζίτζικας!

Και έτσι αυτά και με αυτά…τελείωσε άδοξα ακόμα μια διαμαρτυρία. Η αντίσταση μας κράτησε όλα και όλα 15 λεπτά, όσο και το ακαδημαϊκό τέταρτο.

Και το πιο λυπηρό είναι ότι ο κ. Γιούνκερ ούτε που σας είδε, ούτε που σας άκουσε, αλλά ούτε του είπα καν για σας, αφού καταφέρατε για μια ακόμα φορά να περάσετε απαρατήρητοι.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να απευθυνθώ στους συμπατριώτες μου και να τους πω ότι είναι καλύτερα να κάθονται στο σπίτι. Δεν είναι στο αίμα μας οι διαμαρτυρίες. Δεν έχουμε τη σπίθα μέσα μας, ώστε να εναντιωθούμε πραγματικά ενάντια στο κατεστημένο.

Και αν κάποιες φορές συμβαίνει και ανάβουν τα αίματά μας, είναι γιατί δεν έχουμε κάτι καλύτερο να κάνουμε…

Φήμη

Comments

via Facebook